Σούρα ελ-Μεάριτζ

Ρώτησε κάποιος για την Τιμωρία που θα γίνει,

στους Άπιστους - και που γι' αυτήν δεν μπορεί κανείς να την εμποδίσει.

(μια Τιμωρία) από τον ΑΛΛΑΧ, που εξουσιάζει τις Σκάλες της Ανόδου.

Οι άγγελοι και το Πνεύμα, (ο Γαβριήλ) σ' Αυτόν ανεβαίνουν σε μια Ημέρα που η διάρκεια της είναι (σαν) πενήντα χιλιάδες χρόνια.

Γι' αυτό κράτα υπομονή, μια υπομονή όμορφη.

Βλέπουν (την τιμωρία) - πραγματικά - σαν να είναι μακρινή.

Ενώ Εμείς τη βλέπουμε (πολύ) κοντά.

Την Ημέρα που ο ουρανός θα είναι σαν λιωμένος μπρούντζος,

και θα είναι τα βουνά σαν το μαλλί,

και κανένας φίλος δεν θα ρωτά για το φίλο,

ενώ θα τους κάνει (ο ΑΛΛΑΧ) να βλέπει ο ένας τον άλλο. (Τότε), επιθυμία του ένοχου θα είναι, αν μπορεί να εξαγοράσει τον εαυτό του από την Τιμωρία εκείνης της Ημέρας, (θυσιάζοντας) τα παιδιά του,

τη σύζυγό του και τον αδελφό του,

τη γενιά του που του πρόσφεραν άσυλο,

και όποιον άλλο ήταν στη γη - και όλους μαζί - που να μπορέι έτσι να σωθεί.

Όχι! με κανένα τρόπο δεν θα σωθεί! Βέβαια, αυτή είναι η Φωτιά της Κόλασης!

που θα ψήνεται ακριβώς μέχρι τα κόκαλα!

προκαλώντας (όλους) αυτούς που έστρεψαν την πλάτη τους κι απομάκρυναν το πρόσωπό τους (από την Αλήθεια),

και μάζευαν (πλούτη) και τα έκρυβαν!

Στ' αλήθεια ο άνθρωπος ήταν πλασμένος πολύ ανυπόμονος,

ευέξαπτος, όταν το κακό τον αγγίζει,

και φειδωλός, όταν το καλό τον φθάνει.

Εκτός απ' τους προσευχόμενους,

που παραμένουν σταθεροί στην προσευχή τους, (και την τηρούν συνεχώς)

και που στην περιουσία τους υπάρχει ένα αναγνωρισμένο δικαίωμα,

για το (φτωχό) που ζητά, και για τον άπορο,

καθώς κι αυτοί που πιστεύουν στην Ημέρα της Κρίσης,

και αυτοί που φοβούνται τη τιμωρία του Κυρίου τους.

Πράγματι, η τιμωρία του Κυρίου τους είναι αναπόφευκτη, (από την οποία μπορεί κανείς να είναι ασφαλής εκτός αν το θέλει ο ΑΛΛΑΧ).

καθώς κι αυτοί που φυλάγουν την αγνότητά τους,

εκτός με τις συζύγους τους, και τις (αιχμάλωτες) που το δεξί τους χέρι εξουσιάζει οπότε δεν υπάρχει καμιά ενοχή,

ενώ (τουναντίον) αυτοί που κάνουν κατάχρηση πέρα απ' αυτό, αυτοί είναι οι παραβάτες,

καθώς και αυτοί που σέβονται ό,τι τους έχουν εμπιστευθεί και κρατούν τις συμφωνίες τους,

και αυτοί που στέκονται σταθερά στις μαρτυρίες τους,

καθώς κι αυτοί που φυλάγουν (την ιερότητα) της προσευχής τους.

Αυτοί θα είναι οι τιμημένοι των Κήπων (της μακαριότητας)

Τώρα, τι συμβαίνει με τους Άπιστους που σπεύδονται μπροστά σου λαχανιασμένοι (ανοητα),

από τα δεξιά κι από τ' αριστερά σε μάχες;

μήπως κάθε ένας από αυτούς ελπίζει να μπει στον Κήπο της μακαριότητας;

Όχι! με κανένα μέσο! Τους έχουμε πλάσει (από υλικό) που το γνωρίζουν!

Ορκίζομαι, όμως με τον Κύριο των Ανατολών και των Δύσεων ότι μπορούμε βέβαια!

ν' αντικαταστήσουμε καλύτερους (ανθρώπους) απ' αυτούς, και δεν θα νικηθούμε (ματαιώνοντας το Σχέδιό μας).

Γι' αυτό άφησέ τους να βυθίζονται (σε μάταιες φλυαρίες) και να παίζουν μέχρις ότου συναντήσουν την Ημέρα τους, που τους την είχαν υποσχεθεί!

Την Ημέρα που θα βγαίνουν από τους τάφους -διασπαστικά-, σαν να ορμούν σε ένα σημαδεμένο τέρμα,

με τα μάτια τους χαμηλωμένα από απελπισία, και την ντροπή να τους έχει (ολότελα) σκεπάσει! Αυτή -βέβαια- είναι η Ημέρα που τους έχουν υποσχεθεί!