διάβασε · اقرأ
الحاقة

Σούρα ελ-Χάκκα

Al-Haqqah · 52 εδάφια

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ, του Ελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου.
ٱلۡحَآقَّةُ
Το Αναπόφευκτο, (η Ανάσταση)
مَا ٱلۡحَآقَّةُ
Ποιο είναι το Αναπόφευκτο; (η Ανάσταση); (η Πραγματικότητα που - οπωσδήποτε - φθάνει);
وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ
Και τι θα σε κάνει να καταλάβεις, τι είναι η Ανάσταση; (η απόλυτη Αλήθεια);
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ
Η γενιά του Θεμούντ και του Αντ διέψευσαν την Ανάσταση.
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ
Κι όμως η γενιά του Θεμούντ εξολοθρεύθηκε από μια τρομερή κραυγή!
وَأَمَّا عَادࣱ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحࣲ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةࣲ‏
Κι όσο για τη γενιά του Αντ
سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالࣲ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومࣰ اۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةࣲ‏
που τον έκανε να φυσά με μανία πάνω τους, επτά νύχτες και οκτώ ημέρες κατά συνέχεια, ώστε θα μπορούσες να δεις (όλο) το λαό να κείται χάμω ξαπλωμένος, στους (δρόμους) τους, σαν να ήταν κούφιες ρίζες φοινικοδένδρων.
فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةࣲ‏
μήπως βλέπεις να έχουν αφήσει κανένα ζωντανό;
وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ
Κι ύστερα ήρθε ο Φαραώ κι όσοι ήταν πριν απ' αυτόν, και τα Χωριά που ανατράπηκαν από τη (γνωστή) Αμαρτία,
فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةࣰ رَّابِيَةً
και παράκουσαν τον απόστολο του Κυρίου τους. Έτσι τους τιμώρησε με πολλαπλή τιμωρία.
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ
Όταν το νερό (από τον Κατακλυσμό του Νώε) πλημμύρισε - ξέχειλα - Εμείς είναι που σας μεταφέραμε στην πλεούμενη (Κιβωτό),
لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةࣰ وَتَعِيَهَآ أُذُنࣱ وَٰعِيَةࣱ‏
για να κάνουμε μια παραδειγματική δοκιμασία για σας, και το αυτί (που ακούει τις ιστορίες και διατηρεί τη μνήμη τους), να κρατά το μάθημα.
فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةࣱ وَٰحِدَةࣱ‏
Και τότε, όταν ένα και μόνο φύσημα ακουστεί από τη σάλπιγγα,
وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةࣰ وَٰحِدَةࣰ‏
και κινηθεί η γη και τα βουνά (της), και μ' ένα κτύπημα κτυπηθούν και γίνουν σκόνη,
فَيَوۡمَئِذࣲ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
σ' αυτή την Ημέρα γίνεται το
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذࣲ وَاهِيَةࣱ‏
και θα σχισθεί ο ουρανός στα δύο, γιατί την Ημέρα αυτή θα είναι έτοιμος να πέσει.
وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ ثَمَٰنِيَةࣱ‏
Και οι άγγελοι θα βρίσκονται (σ' όλες) τις πλευρές του, και οκτώ θα σηκώσουν - αυτή την Ημέρα - το Θρόνο του Κυρίου σου πάνω (στα κεφάλια) τους.
يَوۡمَئِذࣲ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةࣱ‏
Αυτή την Ημέρα θα εκτεθείτε μπροστά Του (για τη Δίκη). Καμιά από τις πράξεις σας - που κρύβετε - δεν θα μείνει κρυμμένη.
فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ
Τότε σ' εκείνον που θα δοθεί το Βιβλίο του, στο δεξί του (χέρι), θα πει: "Να εδώ! Διαβάσατε το Βιβλίο μου!"
إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ
"Κατάλαβα - πράγματι - ότι ο Λογαριασμός μου (μια Ημέρα) θα με φτάσει!"
فَهُوَ فِي عِيشَةࣲ رَّاضِيَةࣲ‏
Και θα θεσθεί σ' Ευτυχισμένη ζωή,
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةࣲ‏
σ' ένα Κήπο υψηλό,
قُطُوفُهَا دَانِيَةࣱ‏
που τα Φρούτα του (θα κόβονται σε δεμάτια) χαμηλά και κοντά (του).
كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ
"Φάτε, και πιείτε με πλήρη ικανοποίηση, για ό,τι (καλό) κάνατε στις μέρες που ζήσατε στο κόσμο!"
وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ
Και όσο σ' εκείνον που θα δοθεί το Βιβλίο του στο αριστερό του (χέρι), θα πει: "μακάρι, να μη μου δινόταν το βιβλίο μου!"
وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ
«Και ποτέ να μη γνώριζα πόσος ήταν ο λογαριασμός μου!
يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ
μακάρι (ο Θάνατος) να έκανε το τέλος μου!
مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ
Δεν με ωφέλησε σε τίποτε η περιουσία μου!
هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ
Έχει χαθεί από μένα η δύναμη (η εξουσία) μου!»...
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
(μια αυστηρή διαταγή θ' ακουστεί): «Πάρτε τον, και δέστε τον,
ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ
κι έπειτα κάψτε τον στο Πυρ το εξώτερο,
ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةࣲ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعࣰ ا فَٱسۡلُكُوهُ
Έπειτα, κάντε τον να δηματίζει σε αλυσίδα που να έχει μάκρος εβδομήντα πήχες!
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ
Κι αυτό, γιατί δεν πίστευε στον Ύψιστο ΑΛΛΑΧ,
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
κι ούτε ενδιαφέρθηκε για την τροφή του φτωχού!
فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمࣱ‏
Έτσι δεν έχει εδώ σήμερα κανένα φίλο,
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينࣲ‏
κι ούτε τροφή, εκτός (ό,τι έμεινε) από το πλύσιμο των πληγών εκείνων που είχε διαφθείρει.
لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ
που κανείς δεν το τρώγει, παρά μόνο οι αμαρτωλοί».
فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ
Πράγματι, ορκίζομαι για ό,τι βλέπετε, (σας καλώ να ομολογήσετε ό,τι βλέπετε),
وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ
και ό,τι δεν βλέπετε,
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِيمࣲ‏
ότι αυτό (το Κοράνιο) είναι - στ' αλήθεια - λαλιά ενός τιμημένου αποστόλου (μουχάμμεντ).
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تُؤۡمِنُونَ
Και δεν είναι λόγος ενός ποιητή. Λίγο είναι ό,τι πιστεύετε!
وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنࣲۚ قَلِيلࣰ ا مَّا تَذَكَّرُونَ
Κι ούτε είναι λόγος ενός ιερέα - μάντη. Λίγο είναι η προειδοποίηση που πήρατε!
تَنزِيلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
(Αυτό είναι) ένα προειδοποιητικό μήνυμα που έχει σταλεί από τον Κύριο του Σύμπαντος Κόσμου.
وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ
Κι αν (ο απόστολος) επινοούσε οτιδήποτε λόγια στο Όνομά μας,
لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ
θα τον πιάναμε (αρπάζοντάς τον) από το δεξί του χέρι, (για σκληρή τιμωρία),
ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ
και έπειτα θα κόβαμε απ' αυτόν - οπωσδήποτε - την αρτηρία της καρδιάς του,
فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ
και κανείς από εσάς δεν θα ήταν δυνατό να τον εμποδίσει (από την οργή μας).
وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةࣱ لِّلۡمُتَّقِينَ
Αυτό όμως είναι ένα μήνυμα για τους Θεοφοβούμενους.
وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ
Και Εμείς - βέβαια - γνωρίζουμε ότι ανάμεσά σας υπάρχουν αυτοί που (το) διαψεύδουν.
وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ
Και - στ' αλήθεια - (η Αποκάλυψη) είναι αιτία θλίψης για τους Άπιστους.
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ
Κι αυτό - οπωσδήποτε - είναι η πραγματική Αλήθεια.
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ
Γι' αυτό δόξασε το όνομα του μεγάλου Κυρίου σου. Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ του Παντελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου