διάβασεيسٓ
Γιε. Σ.-Ξ (Για. Σιν).
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ, του Ελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου.
وَٱلۡقُرۡءَانِ ٱلۡحَكِيمِ
Εμείς - βέβαια - είμαστε που έχουμε στείλει σε εσένα κάτω (στη γη) το Βιβλίο. με την Αλήθεια. Γι αυτό να λατρεύεις τον ΑΛΛΑΧ κι ας εἶναι ειλικρινής η προς Αυτόν λατρεία σου.
إِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
(οτι) στ' αλήθεια είσαι ένας από τους αποστόλους,
عَلَىٰ صِرَٰطࣲ مُّسۡتَقِيمࣲ
(που βαδίζουν) στον Ίσιο Δρόμο.
تَنزِيلَ ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ
Είναι μια Αποκάλυψη που έχει σταλεί (κάτω στη γη) από(Εκείνον) τον Παντοδύναμο, τον Πολυεύσπλαχνο,
لِتُنذِرَ قَوۡمࣰ ا مَّآ أُنذِرَ ءَابَآؤُهُمۡ فَهُمۡ غَٰفِلُونَ
για να προειδοποιήσεις ένα λαό - που οι πατέρες του δεν έχουν προειδοποιηθεί γι' αυτό - και δεν προσέχουν (τις Εντολές του ΑΛΛΑΧ).
لَقَدۡ حَقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَىٰٓ أَكۡثَرِهِمۡ فَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ
Ο Λόγος (μας) έχει επαληθεύσει για τους περισσότερους απ' αυτούς, γιατί δεν πρόκειται να πιστέψουν.
إِنَّا جَعَلۡنَا فِيٓ أَعۡنَٰقِهِمۡ أَغۡلَٰلࣰ ا فَهِيَ إِلَى ٱلۡأَذۡقَانِ فَهُم مُّقۡمَحُونَ
Και βάλαμε χαλινάρια στο λαιμό τους (που φτάνουν) μέχρι το σαγόνι, ώστε το κεφάλι τους να σηκώνεται (για να μη βλέπουν).
وَجَعَلۡنَا مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ سَدࣰّ ا وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ سَدࣰّ ا فَأَغۡشَيۡنَٰهُمۡ فَهُمۡ لَا يُبۡصِرُونَ
Και βάλαμε ανάμεσα στα χέρια τους (μπροστά τους) ένα φράγμα και από πίσω τους ένα φράγμα, και τους σκεπάσαμε (ολότελα), ώστε να μη μπορούν να βλέπουν.
وَسَوَآءٌ عَلَيۡهِمۡ ءَأَنذَرۡتَهُمۡ أَمۡ لَمۡ تُنذِرۡهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ
Το ίδιο είναι γι' αυτούς: είτε τους προειδοποιήσεις είτε δεν τους προειδοποιήσεις. (Οπωσδήποτε) δεν θα πιστέψουν.
إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلذِّكۡرَ وَخَشِيَ ٱلرَّحۡمَٰنَ بِٱلۡغَيۡبِۖ فَبَشِّرۡهُ بِمَغۡفِرَةࣲ وَأَجۡرࣲ كَرِيمٍ
Καλύτερα να συμβουλεύσεις αυτόν που ακολουθεί το μήνυμα και φοβάται - χωρίς να τον βλέπουν - τον Παντοκράτορα. Κάνε τον να χαρεί για τη Συγχώρηση και τη γενναιόδωρη αμοιβή.
إِنَّا نَحۡنُ نُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَنَكۡتُبُ مَا قَدَّمُواْ وَءَاثَٰرَهُمۡۚ وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ فِيٓ إِمَامࣲ مُّبِينࣲ
Εμείς βέβαια - θα δώσουμε ζωή στους πεθαμένους, και θα γράψουμε ό,τι έχουν προσφέρει κι ό,τι σημάδια άφησαν (πίσω τους), και κάθε πράγμα το έχουμε λογαριάσει σ' ένα Βιβλίο φανερό.
وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَٰبَ ٱلۡقَرۡيَةِ إِذۡ جَآءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ
Ανάφερε τους για παράδειγμα, (την ιστορία) των κατοίκων του χωριού, που το έφτασαν οι απόστολοι (του ΑΛΛΑΧ).
إِذۡ أَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمُ ٱثۡنَيۡنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزۡنَا بِثَالِثࣲ فَقَالُوٓاْ إِنَّآ إِلَيۡكُم مُّرۡسَلُونَ
Όταν (στην αρχή) στείλαμε σ' αυτούς δύο (αποστόλους) τους (αρνήθηκαν) διαψεύδοντάς τους. Τους ενισχύσαμε μ' ένα τρίτο, και είπαν τότε (και οι τρεις): "Έχουμε σταλεί σ' εσάς (με οδηγίες)".
قَالُواْ مَآ أَنتُمۡ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا وَمَآ أَنزَلَ ٱلرَّحۡمَٰنُ مِن شَيۡءٍ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا تَكۡذِبُونَ
Είπαν: "Εσείς δεν είστε παρά άνθρωποι σαν κι εμάς. Ο δε Πανικτίρμονας (ΑΛΛΑΧ) δεν έστειλε κανένα πράγμα. Δεν κάνετε τίποτα παρά να λέτε ψέματα".
قَالُواْ رَبُّنَا يَعۡلَمُ إِنَّآ إِلَيۡكُمۡ لَمُرۡسَلُونَ
Είπαν: "Ο Κύριός μας γνωρίζει ότι σ' εσάς έχουμε αποσταλεί.
وَمَا عَلَيۡنَآ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ
Και δεν έχουμε (άλλο σκοπό) παρά (να σας αναφέρουμε) το φανερό μήνυμα".
قَالُوٓاْ إِنَّا تَطَيَّرۡنَا بِكُمۡۖ لَئِن لَّمۡ تَنتَهُواْ لَنَرۡجُمَنَّكُمۡ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمࣱ
Είπαν: "Έχουμε το πέταγμα των πουλιών για σας (τα σημάδια είναι άσχημα για σας). Κι αν δεν τελειώσετε (δεν σταματήσετε να μιλάτε), θα σας πετροβολήσουμε και μια επώδυνη τιμωρία θα σας επιβάλλουμε εκ μέρους μας".
قَالُواْ طَٰٓئِرُكُم مَّعَكُمۡ أَئِن ذُكِّرۡتُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمࣱ مُّسۡرِفُونَ
Είπαν: "Τα πουλιά σας είναι μαζί σας.
وَجَآءَ مِنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ رَجُلࣱ يَسۡعَىٰ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُواْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Και (τότε) ήρθε τρέχοντας ένας άνδρας από την άκρη της πόλης, και είπε: "Ω! Λαέ μου! Ακολουθήστε τους αποσταλμένους.
ٱتَّبِعُواْ مَن لَّا يَسۡـَٔلُكُمۡ أَجۡرࣰ ا وَهُم مُّهۡتَدُونَ
"Ακολουθείστε αυτούς που δεν σας ερωτούν για (να πάρουν) αμοιβή και που είναι (οι ίδιοι) καθοδηγημένοι.
وَمَالِيَ لَآ أَعۡبُدُ ٱلَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ
"Και γιατί να μη λατρεύω Εκείνον που με έπλασε και που σ' Αυτόν (όλοι σας) θα επιστρέψετε.
ءَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً إِن يُرِدۡنِ ٱلرَّحۡمَٰنُ بِضُرࣲّ لَّا تُغۡنِ عَنِّي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـࣰٔ ا وَلَا يُنقِذُونِ
"μήπως θα πάρω (άλλες) θεότητες αντ' Αυτού; Αν ήθελε ο Πανσπλαχνότατος, (ΑΛΛΑΧ) να με βλάψει, δεν θα με ωφελούσε η μεσολάβησή τους σε τίποτε, κι ούτε θα τους ήταν δυνατό να με σώσουν.
إِنِّيٓ إِذࣰ ا لَّفِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينٍ
"Αν λοιπόν το έκανα, θα βρισκόμουν - οπωσδήποτε σε φανερή πλάνη.
إِنِّيٓ ءَامَنتُ بِرَبِّكُمۡ فَٱسۡمَعُونِ
"Όσο για μένα, έχω πιστέψει (εξ ολοκλήρου) στον Κύριό σας. Ακούστε με, λοιπόν"!
قِيلَ ٱدۡخُلِ ٱلۡجَنَّةَۖ قَالَ يَٰلَيۡتَ قَوۡمِي يَعۡلَمُونَ
(Κι ακούστηκε μια φωνή) να λέγει: "Έμπα στον Παράδεισο". Κι εκείνος είπε: "μακάρι να το μάθει ο λαός μου.
بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ
"εκείνο που έκανε το Κύριό μου να με συγχωρήσει και να με κάνει από
۞وَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِن جُندࣲ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ
Και δεν στείλαμε κατά του λαού του - μετά απ' αυτόν - ούτε ένα στρατιώτη από τον ουρανό, κι ούτε ήταν για μας ανάγκη να στείλουμε.
إِن كَانَتۡ إِلَّا صَيۡحَةࣰ وَٰحِدَةࣰ فَإِذَا هُمۡ خَٰمِدُونَ
Δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια έφονοτερή Κραυγή, και να, όλοι τους πέθαναν κι εσώπασαν (σα τη στάχτη).
يَٰحَسۡرَةً عَلَى ٱلۡعِبَادِۚ مَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
(Τι κρίμα)! Τι ζημιά έπεσε πάνω στους δούλους (μου)! Κανένας απόστολος δεν τους ήλθε, χωρίς να τον χλευάσουν!
أَلَمۡ يَرَوۡاْ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ أَنَّهُمۡ إِلَيۡهِمۡ لَا يَرۡجِعُونَ
μα δεν βλέπουν πόσες (και πόσες) γενιές πριν απ' αυτούς έχουμε εξολοθρεύσει; Αυτοί δεν πρόκειται - βέβαια - να επιστρέψουν,
وَإِن كُلࣱّ لَّمَّا جَمِيعࣱ لَّدَيۡنَا مُحۡضَرُونَ
αλλά ο καθένας τους (χωριστά), κι όλοι μαζί θα επανέλθουν μπροστά μας (για να δικαστούν).
وَءَايَةࣱ لَّهُمُ ٱلۡأَرۡضُ ٱلۡمَيۡتَةُ أَحۡيَيۡنَٰهَا وَأَخۡرَجۡنَا مِنۡهَا حَبࣰّ ا فَمِنۡهُ يَأۡكُلُونَ
Και ένα Σημείο (για την παντοδυναμία του ΑΛΛΑΧ) είναι η νεκρωμένη γη: που την ξαναζωντανεύσαμε και βγάλαμε απ' αυτήν σπόρο που (από τη θλάσησή του) τρώνε.
وَجَعَلۡنَا فِيهَا جَنَّٰتࣲ مِّن نَّخِيلࣲ وَأَعۡنَٰبࣲ وَفَجَّرۡنَا فِيهَا مِنَ ٱلۡعُيُونِ
Και κάνουμε - σ' αυτή - κήπους από χουρμαδιές κι αμπέλια, κι ανοίγουμε - σ' αυτή - πηγές να χύνεται (νερό),
لِيَأۡكُلُواْ مِن ثَمَرِهِۦ وَمَا عَمِلَتۡهُ أَيۡدِيهِمۡۚ أَفَلَا يَشۡكُرُونَ
για να (χαίρονται) τρώγοντας από τους καρπούς (της). Και απ' ό,τι έκαναν τα χέρια τους. Γιατί λοιπόν να μην (Τον) ευχαριστούν;
سُبۡحَٰنَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلۡأَزۡوَٰجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلۡأَرۡضُ وَمِنۡ أَنفُسِهِمۡ وَمِمَّا لَا يَعۡلَمُونَ
Ανώτερος είναι ο ΑΛΛΑΧ που έπλασε ανά ζεύγη όλα (τα είδη) που φυτρώνει η γη (ζεύγη) κι από το ίδιο (το ανθώπινο) γένος, και από άλλα (είδη), για τα οποία δεν έχουν γνώση.
وَءَايَةࣱ لَّهُمُ ٱلَّيۡلُ نَسۡلَخُ مِنۡهُ ٱلنَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظۡلِمُونَ
Και ένα Σημείο (επίσης) έχουν τη Νύχτα. Αποσύρουμε την Ημέρα (το φως) απ' αυτή, και τότε, να τους, που βυθιούν στα σκοτάδια.
وَٱلشَّمۡسُ تَجۡرِي لِمُسۡتَقَرࣲّ لَّهَاۚ ذَٰلِكَ تَقۡدِيرُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡعَلِيمِ
Και ο Ήλιος τρέχει (την πορεία του), ώσπου να φτάσει στον τόπο της ανάπαυσής του. Έτσι έχει θεσπιστεί από τον Παντοδύναμο, τον Πάνσοφο.
وَٱلۡقَمَرَ قَدَّرۡنَٰهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَٱلۡعُرۡجُونِ ٱلۡقَدِيمِ
Και το φεγγάρι, - έχουμε προνοήσει και γι' αυτό (φωτεινά) σπίτια (για να διαβαίνει ανάμεσα), μέχρις - ότου επιστρέφει (και πάλι): σαν την παλιά (και μαραμένη) ρίζα από το κοτσάνι της χουρμαδιάς.
لَا ٱلشَّمۡسُ يَنۢبَغِي لَهَآ أَن تُدۡرِكَ ٱلۡقَمَرَ وَلَا ٱلَّيۡلُ سَابِقُ ٱلنَّهَارِۚ وَكُلࣱّ فِي فَلَكࣲ يَسۡبَحُونَ
Δεν επιτρέπεται στον Ήλιο (κατά την πορεία του) να προλαβαίνει το Φεγγάρι, και ούτε η Νύχτα να ξεπερνά την Ημέρα. Το καθένα κολυμπά με ακρίβεια στη (δική) του τροχιά.
وَءَايَةࣱ لَّهُمۡ أَنَّا حَمَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُمۡ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
Και ένα (άλλο) Σημείο, γι' αυτούς είναι ότι έχουμε φορτώσει (σώζοντας) τους απογόνους τους (τη γενιά τους) στη φορτωμένη Κιβωτό, (από το κατακλυσμό).
وَخَلَقۡنَا لَهُم مِّن مِّثۡلِهِۦ مَا يَرۡكَبُونَ
Και πλάσαμε γι' αυτούς όμοια (καράβια), που τα ανεβαίνουν.
وَإِن نَّشَأۡ نُغۡرِقۡهُمۡ فَلَا صَرِيخَ لَهُمۡ وَلَا هُمۡ يُنقَذُونَ
Κι αν το θέλαμε, θα μπορούσαμε να τους πνίξουμε, οπότε δεν θα είχαν
إِلَّا رَحۡمَةࣰ مِّنَّا وَمَتَٰعًا إِلَىٰ حِينࣲ
Όμως ήταν με την Ευσπλαχνία μας, κι γι' απόλαυση μέχρι ορισμένου χρόνου.
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّقُواْ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيكُمۡ وَمَا خَلۡفَكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ
Κι όταν τους είπαν: "Φοβηθείτε από ό,τι είναι ανάμεσα στα χέρια σας (μπροστά σας), και από ό,τι είναι πίσω σας, (προσέξτε το παρόν, κι από ό,τι πέρασε, αντιμετωπίστε το μέλλον), ίσως να έχετε την ευσπλαχνία μας".
وَمَا تَأۡتِيهِم مِّنۡ ءَايَةࣲ مِّنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِمۡ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهَا مُعۡرِضِينَ
Και δεν τους έρχεται κανένα Σημείο, από τα Σημεία του Κυρίου τους, χωρίς να απομακρυνθούν απ' αυτό (αμφισβητώντας το).
وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنُطۡعِمُ مَن لَّوۡ يَشَآءُ ٱللَّهُ أَطۡعَمَهُۥٓ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا فِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينࣲ
Κι όταν τους είπαν: "εξοδεύετε (ελεώντας) με ό,τι ο ΑΛΛΑΧ σας έχει προμηθεύσει", (τότε) εκείνοι που αρνήθηκαν την Πίστη, λένε σ' εκείνους που πιστεύουν: "μήπως πρέπει να ταΐσουμε αυτόν, - που αν ο ΑΛΛΑΧ ήθελε θα τον τάιζε(ο Ίδιος); (Σίγουρα) δεν είστε παρά σε φανερή πλάνη".
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
Και θα πουν (σε λίγο): "Πότε (θα επαληθεύσει) αυτή η υπόσχεση, αν είστε ειλικρινείς;"
مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيۡحَةࣰ وَٰحِدَةࣰ تَأۡخُذُهُمۡ وَهُمۡ يَخِصِّمُونَ
Και (τι έχουν) να περιμένουν, παρά μόνο μια (ξαφνική) Κραυγή, που θα τους πάρει (εξαφανίζοντάς τους), την ώρα που συζητούν!
فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ تَوۡصِيَةࣰ وَلَآ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمۡ يَرۡجِعُونَ
Και δεν θα μπορέσουν τότε (- με διαθήκη -) να διαθέσουν (τις υποθέσεις τους), κι ούτε να επιστρέψουν στις οικογένειές τους!
وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمۡ يَنسِلُونَ
Κι (αέρας) θα φυσήξει στη σάλπιγγα, και τότε να τους (που θαγίνουν) από τους τάφους και διασπαστικά θα τρέξουν στον Κύριό τους!
قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرۡقَدِنَاۜۗ هَٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَصَدَقَ ٱلۡمُرۡسَلُونَ
(Και) θα πουν: "Αλίμονό μας! Ποιος μας σήκωσε από τους τάφους μας;" (Και μια φωνή θα πει): "Αυτό είναι που σας έχει υποσχεθεί ο Φιλεύσπλαχνος (ΑΛΛΑΧ), κι επαληθεύθηκε ο λόγος των αποσταλμένων (Του)"!
إِن كَانَتۡ إِلَّا صَيۡحَةࣰ وَٰحِدَةࣰ فَإِذَا هُمۡ جَمِيعࣱ لَّدَيۡنَا مُحۡضَرُونَ
Δεν θα είναι παρά μόνο μια (ξαφνική) Κραυγή, και τότε, να τους όλοι μπροστά μας θα παρουσιαστούν!
فَٱلۡيَوۡمَ لَا تُظۡلَمُ نَفۡسࣱ شَيۡـࣰٔ ا وَلَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
Σ' αυτή την Ημέρα καμιά ψυχή δεν πρόκειται να αδικηθεί, το παραμικρό, και δεν θα ανταμειφθείτε παρά σύμφωνα με ό,τι είχατε κάνει (στη ζωή).
إِنَّ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ ٱلۡيَوۡمَ فِي شُغُلࣲ فَٰكِهُونَ
Βεβαίως, οι Σύντροφοι του Παραδείσου θα χαίρονται ευτυχισμένοι σ' αυτή την Ημέρα (για ό,τι είχαν προσφέρει)
هُمۡ وَأَزۡوَٰجُهُمۡ فِي ظِلَٰلٍ عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ مُتَّكِـُٔونَ
Αυτοί και οι σύζυγοί τους θα θρεθούν σε (δροσερή) σκιά, πλαγιασμένοι πάνω σε (ανάλογα για την αξία τους) θρονιά.
لَهُمۡ فِيهَا فَٰكِهَةࣱ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ
Και θα υπάρχει εκεί (κάθε είδους) φρούτο γι' αυτούς. Και θα έχουν οτιδήποτε ζητήσουν.
سَلَٰمࣱ قَوۡلࣰ ا مِّن رَّبࣲّ رَّحِيمࣲ
"Ειρήνη"! - ένας Λόγος (χαιρετισμού) από τον Ελεήμονα Κύριον!
وَٱمۡتَٰزُواْ ٱلۡيَوۡمَ أَيُّهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ
Και (γχωρεμιστείτε) σήμερα - χωρισμένοι, ω! Εσείς οι ένοχοι!
۞أَلَمۡ أَعۡهَدۡ إِلَيۡكُمۡ يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ أَن لَّا تَعۡبُدُواْ ٱلشَّيۡطَٰنَۖ إِنَّهُۥ لَكُمۡ عَدُوࣱّ مُّبِينࣱ
μα δεν σας έχω (απαγορεύσει) - Ω! παιδιά του Αδάμ, ότι - να μη λατρεύετε τον σατανά -, γιατί είναι φανερός (κηρυγμένος) εχθρός σας;
وَأَنِ ٱعۡبُدُونِيۚ هَٰذَا صِرَٰطࣱ مُّسۡتَقِيمࣱ
Και ότι Εμένα (μόνο) να λατρεύετε (γιατί) αυτός είναι ο Ίσιος Δρόμος, (για να σωθείτε);
وَلَقَدۡ أَضَلَّ مِنكُمۡ جِبِلࣰّ ا كَثِيرًاۖ أَفَلَمۡ تَكُونُواْ تَعۡقِلُونَ
Κι όμως παραπλάνησε ένα μεγάλο πλήθος από εσάς. Γιατί - λοιπόν - δεν λογικεύεστε;
هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِي كُنتُمۡ تُوعَدُونَ
Αυτή είναι η Κόλαση, για την οποία (επαναειλημμένα) έχετε προειδοποιηθεί!
ٱصۡلَوۡهَا ٱلۡيَوۡمَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ
Δοκιμάστε τις φλόγες της σήμερα, επειδή (επίμονα) απορρίπτατε (την Αλήθεια)".
ٱلۡيَوۡمَ نَخۡتِمُ عَلَىٰٓ أَفۡوَٰهِهِمۡ وَتُكَلِّمُنَآ أَيۡدِيهِمۡ وَتَشۡهَدُ أَرۡجُلُهُم بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ
Σήμερα θα σφραγίσουμε το στόμα τους, και θα μας μιλούν τα χέρια τους, και θα μαρτυρήσουν τα πόδια τους για όσα έχουν κάνει.
وَلَوۡ نَشَآءُ لَطَمَسۡنَا عَلَىٰٓ أَعۡيُنِهِمۡ فَٱسۡتَبَقُواْ ٱلصِّرَٰطَ فَأَنَّىٰ يُبۡصِرُونَ
Κι αν θέλαμε, θα μπορούσαμε να τους αφαιρέσουμε (την όραση) από τα μάτια τους, κι έπειτα θα τρέχουν ψαχουλεύοντας (στα σκοτεινά) για το Δρόμο, αλλά πώς είναι δυνατόν να τον δουν.
وَلَوۡ نَشَآءُ لَمَسَخۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمۡ فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مُضِيࣰّ ا وَلَا يَرۡجِعُونَ
Κι αν θέλαμε, θα μπορούσαμε να τους αλλάξουμε το σχήμα (και να μένουν χωρίς εξέλιξη) στις θέσεις τους, κι έπειτα δεν θα μπορούσαν να μετακινηθούν ούτε να επιστρέψουν.
وَمَن نُّعَمِّرۡهُ نُنَكِّسۡهُ فِي ٱلۡخَلۡقِۚ أَفَلَا يَعۡقِلُونَ
Και σ' οποίον χορηγούμε μακροβιότητα, θα τον κάνουμε από τη φύση ν' αντιστραφεί (να γίνει παιδί). Γιατί λοιπόν δεν λογικεύονται;
وَمَا عَلَّمۡنَٰهُ ٱلشِّعۡرَ وَمَا يَنۢبَغِي لَهُۥٓۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرࣱ وَقُرۡءَانࣱ مُّبِينࣱ
Και δεν του έχουμε διδάξει (στον μουχάμμεντ) την ποίηση. Δεν ταιριάζει σ' αυτόν (στον Προφήτη). Αυτό δεν είναι (άλλο τίποτε) παρά ένα μήνυμα και ένα Κοράνι (ανάγνωσμα) φανερό.
لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيࣰّ ا وَيَحِقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ
Για να προειδοποιήσει οτιδήποτε ζωντανό και να επαληθεύσει το Λόγο (τη τιμωρία) κατά των αρνητών (της αλήθειας).
أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا خَلَقۡنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتۡ أَيۡدِينَآ أَنۡعَٰمࣰ ا فَهُمۡ لَهَا مَٰلِكُونَ
μα δεν θέλουν ότι, - από τα πολλά που έφτιαξαν τα χέρια μας - Εμείς είμαστε που πλάσαμε (και) τα ζωντανά που είναι στην εξουσία τους;
وَذَلَّلۡنَٰهَا لَهُمۡ فَمِنۡهَا رَكُوبُهُمۡ وَمِنۡهَا يَأۡكُلُونَ
Και ότι τα έχουμε υποτάξει σ' αυτούς (για να τα χρησιμοποιούν); Κι απ' αυτά άλλα είναι για να μεταφέρουν και άλλα για να τρώνε.
وَلَهُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ وَمَشَارِبُۚ أَفَلَا يَشۡكُرُونَ
Και θρέψουν σ' αυτά κι άλλες ωφέλειες, και το (γάλα) για να πίνουν. Γιατί -λοιπόν - δεν ευχαριστούν;
وَٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةࣰ لَّعَلَّهُمۡ يُنصَرُونَ
Κι έπειτα παίρνουν (για λατρεία) άλλες θεότητες αντί τον ΑΛΛΑΧ (ελπίζοντας) ότι θα μπορέσουν να τους βοηθήσουν!
لَا يَسۡتَطِيعُونَ نَصۡرَهُمۡ وَهُمۡ لَهُمۡ جُندࣱ مُّحۡضَرُونَ
(Αυτές όμως) δεν έχουν τη δύναμη να τους βοηθήσουν ενώ θα τους φέρουν (μπροστά μας) σαν στρατιώτες (για να καταδικαστούν).
فَلَا يَحۡزُنكَ قَوۡلُهُمۡۘ إِنَّا نَعۡلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعۡلِنُونَ
Ας μη σε θλίβουν τα λόγια τους. Γνωρίζουμε (πολύ καλά) ότι, έχουν κρυμμένο, - όσο - και ό,τι, φανερώνουν.
أَوَلَمۡ يَرَ ٱلۡإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقۡنَٰهُ مِن نُّطۡفَةࣲ فَإِذَا هُوَ خَصِيمࣱ مُّبِينࣱ
μα δεν βλέπει ο άνθρωπος, ότι Εμείς είμαστε που τον έχουμε δημιουργήσει από ένα σπέρμα; (Κι όμως) να τον (που στέκεται) σαν φανερός (δημόσιος) αντίπαλος!
وَضَرَبَ لَنَا مَثَلࣰ ا وَنَسِيَ خَلۡقَهُۥۖ قَالَ مَن يُحۡيِ ٱلۡعِظَٰمَ وَهِيَ رَمِيمࣱ
Και προβάλλει για μας (ο άπιστος) παραδείγματα (μας παραβάλλει με δημιουργήματα) και ξέχασε (τη δική του δημιουργία), λέγοντας: "Ποιος μπορεί να ζωοπανέψει (ξέρα) κόκαλα, ενώ θρύβονται σε αποσύνθεση";
قُلۡ يُحۡيِيهَا ٱلَّذِيٓ أَنشَأَهَآ أَوَّلَ مَرَّةࣲۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلۡقٍ عَلِيمٌ
Να πεις: "Θα τους ξαναδώσει τη ζωή Εκείνος που τα έπλασε για πρώτη φορά, και (που) είναι Γνώστης για κάθε δημιούργημα!"
ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلشَّجَرِ ٱلۡأَخۡضَرِ نَارࣰ ا فَإِذَآ أَنتُم مِّنۡهُ تُوقِدُونَ
Ο ίδιος που έκανε για σας (τη) φωτιά (να παράγεται) από το πράσινο δέντρο, και να τώρα που εσείς απ' αυτό είναι που ανάβετε (τη δική σας φωτιά)!
أَوَلَيۡسَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يَخۡلُقَ مِثۡلَهُمۚ بَلَىٰ وَهُوَ ٱلۡخَلَّٰقُ ٱلۡعَلِيمُ
μα δεν είναι Εκείνος, που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη, να μπορεί να δημιουργήσει (κι άλλα) όμοια μ' αυτά; "Βέβαια! Γιατί είναι ο (Υπέρτατος) Δημιουργός, με (άπειρη ικανότητα και) Γνώση!
إِنَّمَآ أَمۡرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيۡـًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ
Και να η διαταγή Του - όταν θέλει ένα πράγμα - Λέγει: "Γεννηθήτω" και γίνεται!
فَسُبۡحَٰنَ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيۡءࣲ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ
(Ώστε) Ανώτερος είναι Εκείνος, (ο ΑΛΛΑΧ) που στα χέρια Του βρίσκεται η κυριότητα κάθε πράγματος, και σ' Αυτόν (όλοι) θα επιστρέψετε.