διάβασεقٓۚ وَٱلۡقُرۡءَانِ ٱلۡمَجِيدِ
Οτιδήποτε δρίσνεται στους ουρανούς και στη γη ας δοξάζει τον ΑΛΛΑΧ. Κι Αυτός εἶναι ο Παντοδύναμος, ο Σοφός.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ, του Ελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου.
بَلۡ عَجِبُوٓاْ أَن جَآءَهُم مُّنذِرࣱ مِّنۡهُمۡ فَقَالَ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا شَيۡءٌ عَجِيبٌ
Ώ! Εσείς που πιστέψατε! Γιατί λέτε εκείνα που δεν κάνετε;
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ اۖ ذَٰلِكَ رَجۡعُۢ بَعِيدࣱ
Τι λοιπόν! Σαν πεθάνουμε και γίνουμε χώμα, (είναι δυνατό ν' αναστηθούμε); Αυτό είναι (ένα είδος) επιστροφής, πολύ μακριά να γίνει".
قَدۡ عَلِمۡنَا مَا تَنقُصُ ٱلۡأَرۡضُ مِنۡهُمۡۖ وَعِندَنَا كِتَٰبٌ حَفِيظُۢ
Γνωρίζουμε κιόλας πόσους από αυτούς έχει αφαιρέσει η γη. Και έχουμε μαζί μας ένα Βιβλίο (κατάστιχο) που φυλάει (όλο το λογαριασμό).
بَلۡ كَذَّبُواْ بِٱلۡحَقِّ لَمَّا جَآءَهُمۡ فَهُمۡ فِيٓ أَمۡرࣲ مَّرِيجٍ
Αλλά διέψευσαν την Αλήθεια όταν τους ήλθε. Γι' αυτό βρίσκονται σε συγκεχυμένη κατάσταση.
أَفَلَمۡ يَنظُرُوٓاْ إِلَى ٱلسَّمَآءِ فَوۡقَهُمۡ كَيۡفَ بَنَيۡنَٰهَا وَزَيَّنَّٰهَا وَمَا لَهَا مِن فُرُوجࣲ
μα δεν βλέπουν προς τον ουρανό που είναι πάνω τους; Πώς τον έχουμε κτίσει και πώς τον στολίσαμε, δίχως κανένα ρήγμα;
وَٱلۡأَرۡضَ مَدَدۡنَٰهَا وَأَلۡقَيۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجِۭ بَهِيجࣲ
Κι επεκτείναμε και τη γη προς τα έξω, θέτοντας σ' αυτήν (μόνιμα και) σταθερά (βουνά), και κάναμε να παράγει - σε ζεύγη - από όμορφα φυτά,
تَبۡصِرَةࣰ وَذِكۡرَىٰ لِكُلِّ عَبۡدࣲ مُّنِيبࣲ
έτσι για να διατηρούνται, και να υπενθυμίζουν σε κάθε (αφοσιωμένο) δούλο τη μετάνοια (στον ΑΛΛΑΧ).
وَنَزَّلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءࣰ مُّبَٰرَكࣰ ا فَأَنۢبَتۡنَا بِهِۦ جَنَّٰتࣲ وَحَبَّ ٱلۡحَصِيدِ
Και στέλνουμε κάτω (στη γη) από τον ουρανό ευλογημένο νερό (βροχής), (φροτσωμένο) και κάνουμε - μ' αυτό - να θάλλαστούν Κήποι και κόκκοι για συγκομιδή,
وَٱلنَّخۡلَ بَاسِقَٰتࣲ لَّهَا طَلۡعࣱ نَّضِيدࣱ
και ψηλόκορμα φοινικόδενδρα με κρεμασμένα τα κοτσάνια από τους (πολλούς) χουρμάδες, σα σωρός το ένα πάνω στ' άλλο,
رِّزۡقࣰ ا لِّلۡعِبَادِۖ وَأَحۡيَيۡنَا بِهِۦ بَلۡدَةࣰ مَّيۡتࣰ اۚ كَذَٰلِكَ ٱلۡخُرُوجُ
για συντήρηση των δούλων (του ΑΛΛΑΧ). Και ζωντανεύουμε μ' αυτό (το νερό) μια χώρα που ήταν νεκρή. Έτσι θα γίνει και η Έξοδος (η Ανάσταση).
كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحࣲ وَأَصۡحَٰبُ ٱلرَّسِّ وَثَمُودُ
Πριν απ' αυτούς έχουν διαψεύσει (τη μέλλουσα Ζωή) ο λαός του Νώε, οι Σύντροφοι του Ρας και του Θεμούντ,
وَعَادࣱ وَفِرۡعَوۡنُ وَإِخۡوَٰنُ لُوطࣲ
του Αντ, του Φαραώ και τ' αδέλφια του Λωτ,
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡأَيۡكَةِ وَقَوۡمُ تُبَّعࣲۚ كُلࣱّ كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ
οι Σύντροφοι της Έ'ικα (του δάσους) και ο λαός της Τούμπεα. Ο κάθε ένας (απ' αυτούς) διέψευσε τους αποσταλμένους, κι έτσι η προειδοποίησή μου επαληθεύσε όπως έπρεπε (σ' αυτούς).
أَفَعَيِينَا بِٱلۡخَلۡقِ ٱلۡأَوَّلِۚ بَلۡ هُمۡ فِي لَبۡسࣲ مِّنۡ خَلۡقࣲ جَدِيدࣲ
μήπως λοιπόν μας κούρασε η πρώτη Δημιουργία; (Όχι), αυτοί όμως αμφιβάλλουν για την καινούργια Δημιουργία.
وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ وَنَعۡلَمُ مَا تُوَسۡوِسُ بِهِۦ نَفۡسُهُۥۖ وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنۡ حَبۡلِ ٱلۡوَرِيدِ
Εμείς είμαστε που πλάσαμε τον άνθρωπο και γνωρίζουμε, τι εισηγήσεις του ψιθυρίζει η ψυχή του, γιατί είμαστε πιο κοντά σ' αυτόν παρά η φλέβα του λαιμού (του).
إِذۡ يَتَلَقَّى ٱلۡمُتَلَقِّيَانِ عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ قَعِيدࣱ
(Πρόσεξε) τους δύο (φύλακες αγγέλους) που είναι ορισμένοι να μαθαίνουν (τα έργα του), τα μαθαίνουν (και τα σημειώνουν), καθισμένοι ο ένας στα δεξιά και ο άλλος στ' αριστερά.
مَّا يَلۡفِظُ مِن قَوۡلٍ إِلَّا لَدَيۡهِ رَقِيبٌ عَتِيدࣱ
Ούτε μια λέξη δεν προφέρει χωρίς εκεί να βρίσκεται ένας σκοπός έτοιμος (να τη σημειώσει).
وَجَآءَتۡ سَكۡرَةُ ٱلۡمَوۡتِ بِٱلۡحَقِّۖ ذَٰلِكَ مَا كُنتَ مِنۡهُ تَحِيدُ
Και η επίθεση (η αναίσθησία) του θανάτου θα φέρει την αλήθεια (μπρος στα μάτια του): "Αυτό ήταν (το τέμα) που προσπαθούσες ν' αποφύγεις (δραπετεύοντας)!"
وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِۚ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡوَعِيدِ
Και θα φυσήξουν για ν' ακουστεί η Σάλπιγγα. Αυτή θα είναι η Ημέρα της Επαγγελίας (που δόθηκε σαν προειδοποίηση).
وَجَآءَتۡ كُلُّ نَفۡسࣲ مَّعَهَا سَآئِقࣱ وَشَهِيدࣱ
Κι εκεί (τότε) θα έλθει κάθε ψυχή που θα έχει έναν (άγγελο) οδηγό, και έναν (άγγελο) μάρτυρα.
لَّقَدۡ كُنتَ فِي غَفۡلَةࣲ مِّنۡ هَٰذَا فَكَشَفۡنَا عَنكَ غِطَآءَكَ فَبَصَرُكَ ٱلۡيَوۡمَ حَدِيدࣱ
(Και θα ακουστεί): "Ήσουν απρόσεχτος απ' αυτό. Τώρα αφαιρούμε από σένα το σκέπασμα (το πέπλο) σου, και η όρασή σου - σήμερα - είναι οξεία (οξεία, ικανή και γρήγορη)".
وَقَالَ قَرِينُهُۥ هَٰذَا مَا لَدَيَّ عَتِيدٌ
Και θα πει αυτός (ο άγγελος) που τον ακολουθεί: "Να, (ό,τι έχω καταγράψει) εδώ είναι έτοιμο μαζί μου!"
أَلۡقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدࣲ
Και η καταδίκη θα είναι: "Ρίξτε στην Κόλαση κάθε ανυπάκουο αρνητή (του ΑΛΛΑΧ)! -
مَّنَّاعࣲ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدࣲ مُّرِيبٍ
που εμπόδισε ό,τι ήταν καλό, παραβίαζε τους νόμους κι έσπερνε αμφιβολίες (και υποψίες),
ٱلَّذِي جَعَلَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَأَلۡقِيَاهُ فِي ٱلۡعَذَابِ ٱلشَّدِيدِ
που έκανε στην ίδια μοίρα με το ΑΛΛΑΧ, άλλη θεότητα. Γι' αυτό ρίξτε
۞قَالَ قَرِينُهُۥ رَبَّنَا مَآ أَطۡغَيۡتُهُۥ وَلَٰكِن كَانَ فِي ضَلَٰلِۭ بَعِيدࣲ
Και θα πει αυτός (ο Σατανάς) που τον ακολουθεί: "Κύριε μας! Δεν είμαι εγώ που τον έκανα να παρανομεί, αλλά ήταν (αυτός ο ίδιος) στην πλάνη, μακριά (από την αλήθεια)".
قَالَ لَا تَخۡتَصِمُواْ لَدَيَّ وَقَدۡ قَدَّمۡتُ إِلَيۡكُم بِٱلۡوَعِيدِ
Θα πει: "μη συζητάτε, μπροστά μου. Σας έχω κιόλας από πριν παρουσιάσει την Προειδοποίηση.
مَا يُبَدَّلُ ٱلۡقَوۡلُ لَدَيَّ وَمَآ أَنَا۠ بِظَلَّٰمࣲ لِّلۡعَبِيدِ
"Ο Λόγος δεν πρόκειται ν' αλλάξει μπροστά μου, και δεν κάνω την (παραμικρή) αδικία στους δούλους μου".
يَوۡمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ ٱمۡتَلَأۡتِ وَتَقُولُ هَلۡ مِن مَّزِيدࣲ
μια μέρα θα φωτίσουμε την Κόλαση: "Γέμισες εντελώς;" Κι οποσδήποτε θα πει: "μήπως υπάρχει κανένας άλλος παραπάνω (να έλθει);"
وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ غَيۡرَ بَعِيدٍ
Και θα πλησιάσει ο Κήπος στους ευσεβείς, που δεν θα είναι πολύ μακριά.
هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظࣲ
(μια φωνή - τότε - θα πει: "Αυτό είναι ό,τι είχαν υποσχεθεί για κάθε ένα, που στράφηκε (στον ΑΛΛΑΧ) μετανοημένος (ειλικρινά), που φύλαξε (το Νόμο Του)),
مَّنۡ خَشِيَ ٱلرَّحۡمَٰنَ بِٱلۡغَيۡبِ وَجَآءَ بِقَلۡبࣲ مُّنِيبٍ
που φοβάται - αόρατα - τον Ραχμάν (Φιλάανθρωπο- ΑΛΛΑΧ), και έρχεται με ταπεινή καρδιά αφωσιωμένος (προς Αυτόν).
ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَٰمࣲۖ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡخُلُودِ
"μπείτε εκεί (μέσα) με Ειρήνη και ασφάλεια. Αυτή είναι η Ημέρα της Αιώνιας Ζωής!"
لَهُم مَّا يَشَآءُونَ فِيهَا وَلَدَيۡنَا مَزِيدࣱ
Θα έχουν - εκεί μέσα - ό,τι επιθυμούν, και κάτι παραπάνω από Εμάς.
وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّن قَرۡنٍ هُمۡ أَشَدُّ مِنۡهُم بَطۡشࣰ ا فَنَقَّبُواْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ هَلۡ مِن مَّحِيصٍ
Πόσες και πόσες όμως, γενιές - παλιότερα - έχουμε εξολοθρεύσει (για τις αμαρτίες τους), πολύ πιο δυνατούς απ' αυτούς; Έπειτα επεδίωξαν στα μέρη των χωρών. μήπως βρήκαν κανένα μέρος (για) καταφύγιο (τους);
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكۡرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُۥ قَلۡبٌ أَوۡ أَلۡقَى ٱلسَّمۡعَ وَهُوَ شَهِيدࣱ
Βέβαια σε αυτά υπάρχει ένα μήνυμα για οποιονδήποτε έχει καρδιά (και καταλαβαίνει) ή δίνει ακρόαση, ενώ από πριν ήταν μάρτυρας, προσεκτικός (της αλήθειας).
وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامࣲ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبࣲ
Και πλάσαμε τους ουρανούς και τη γη και τα ενδιάμεσα τους σε έξι ημέρες και η κούραση δεν μας άγγιξε.
فَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ قَبۡلَ طُلُوعِ ٱلشَّمۡسِ وَقَبۡلَ ٱلۡغُرُوبِ
Γι αυτό να υπομένεις όλα όσα λένε, και πανηγύριζε τη Δόξα του Κυρίου σου πριν την ανατολή του ήλιου και πριν από τη δύση (του),
وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡهُ وَأَدۡبَٰرَ ٱلسُّجُودِ
και στη διάρκεια (επίσης μιας ώρας) της νύχτας. Και να Τον υμνολογείς (όμως) μετά τις γονυκλισίες (προσευχές) (τις θέσεις, που παίρνει το κορμί σου) στη λατρεία.
وَٱسۡتَمِعۡ يَوۡمَ يُنَادِ ٱلۡمُنَادِ مِن مَّكَانࣲ قَرِيبࣲ
Και άκουσε προσεκτικά! την Ημέρα όταν ο Κήρυκας θα φωνάξει από τόπο πολύ κοντά,
يَوۡمَ يَسۡمَعُونَ ٱلصَّيۡحَةَ بِٱلۡحَقِّۚ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡخُرُوجِ
μια Ημέρα που θ ακούσουν ένα (δυνατό) Σάλπισμα με (πολύ) αλήθεια. Αυτή θα είναι η Ημέρα της Εξόδου (της Ανάστασης).
إِنَّا نَحۡنُ نُحۡيِۦ وَنُمِيتُ وَإِلَيۡنَا ٱلۡمَصِيرُ
Βέβαια, Εμείς είμαστε που δίνουμε τη Ζωή και το Θάνατο. Και σ' Εμάς είναι το Τέρμα της Πορείας!
يَوۡمَ تَشَقَّقُ ٱلۡأَرۡضُ عَنۡهُمۡ سِرَاعࣰ اۚ ذَٰلِكَ حَشۡرٌ عَلَيۡنَا يَسِيرࣱ
Την Ημέρα που η γη θα σχιστεί, από (τους ανθρώπους) που διάγονται να βγουν, Αυτό θα αποτελέσει μια συνάθροιση όλων μαζί, που για μας είναι πολύ εύκολο.
نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَقُولُونَۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيۡهِم بِجَبَّارࣲۖ فَذَكِّرۡ بِٱلۡقُرۡءَانِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ
Γνωρίζουμε πολύ καλά εκείνα που λένε (οι άπιστοι), κι εσύ δεν είσαι εκείνος που θα τους αναγκάτισεις δυναμικά. Γι' αυτό να υπενθυμίσεις με το Κοράνιο εκείνους που φοβούνται την Προειδοποίησή μου.