مَا كَانَ لِأَهۡلِ ٱلۡمَدِينَةِ وَمَنۡ حَوۡلَهُم مِّنَ ٱلۡأَعۡرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ ٱللَّهِ وَلَا يَرۡغَبُواْ بِأَنفُسِهِمۡ عَن نَّفۡسِهِۦۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ لَا يُصِيبُهُمۡ ظَمَأࣱ وَلَا نَصَبࣱ وَلَا مَخۡمَصَةࣱ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَطَـُٔونَ مَوۡطِئࣰ ا يَغِيظُ ٱلۡكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنۡ عَدُوࣲّ نَّيۡلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِۦ عَمَلࣱ صَٰلِحٌۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Δεν ήταν σωστό για τους κατοίκους της μεδίνας, καί τους γειτονεύοντες (μ' αυτή) Αραβες (Βεδούινους), να μην ακολουθήσουν, τον Απόστολο του ΑΛΛΑΧ, ούτε να προτιμήσουν τη δική τους ζωή, απ' τη δική του, εφ' όσον, ούτε δίψα, ούτε κούρασιν, ούτε καμά άλλη ανάγκη ήταν δυνατό να υποφέρουν ύπερ του ΑΛΛΑΧ, ούτε να βαδίσουν σε δρόμο που να εξεγείρει το πείσμα καί την οργή των