Σούρα ελ-Νάζι'άτ

Ορκίζομαι (στους αγγέλους) που αποσπούν (τις ψυχές των αμαρτωλών) με βία,

και σ' αυτούς που ευγενικά τις βγάζουν (από αφοσιωμένους δούλους),

και σ' αυτούς που γλιστρούν (και κολυμπούν) στους αιθέρες (με τις παραγγελίες της ευσπλαχνίας),

που προχωρούν βιαστικά σαν σε αγώνα δρόμου,

και που τακτοποιούν τις Διαταγές (του Κυρίου τους),

Την Ημέρα που η γη θα σείεται (όταν η Σάλπιγγα ηχήσει για πρώτη φορά),

ακολουθώντας κι άλλος σεισμός (όταν η Σάλπιγγα ηχήσει για δεύτερη φορά).

Οι (άπιστοι) καρδιές - αυτή την Ημέρα - τρέμουν (από πανικό),

με χαμηλωμένα τα μάτια (εκείνων που έχουν).

Λένε: (τώρα): "μα πως! θα επανέλθουμε - πραγματικά - στη πρότερη (μας) κατάσταση;

"Πώς! εφόσον θα έχουμε γίνει σώμα κόκαλα";

Λένε: "Τότε, - σ' αυτή τη περίπτωση - θα πάει χαμένη η επιστροφή!".

Κι όμως - στ' αλήθεια - θα είναι μια μονάχα (αναγκαστική) Κραυγή, (από τη Σάλπιγγα)

και τότε - να τους - που (ολότελα) θα ξυπνήσουν άγρυπνοι στη γη.

μα δεν σου ήρθε η ιστορία του μωυσή;

Όταν τον φώναξε ο Κύριός του

Πήγαινε στον Φαραώ, γιατί είναι παραβάτης έξω από τα όρια.

και πες (του): - μήπως θα ήθελες να εξαγνισθείς (από την αμαρτία);

- και να σε οδηγήσω στον Κύριό σου, που - όμως - πρέπει να Τον φοβάσαι;

Και του έδειξε (ο μωυσής) το μεγάλο Σημείο (το θαύμα).

Αλλά (ο Φαραώ) το απέρριψε και παράκουσε (την οδηγία).

Έπειτα γύρισε την πλάτη του και αγωνίστηκε σκληρά (κατά του ΑΛΛΑΧ).

Έπειτα συγκέντρωσε (τους άνδρες του) έκανε μια ανακοίνωση,

λέγοντας: Είμαι ο Κύριός σας, ο Ύψιστος.

Ο ΑΛΛΑΧ όμως τον πήρε (τιμωρώντας τον) και (τον έκανε) παράδειγμα για τη μελλοντική και για την πρώτη (αυτή τη) ζωή.

Βέβαια σ' αυτό υπάρχει μια διδακτική προειδοποίηση για όποιον φοβάται (τον ΑΛΛΑΧ).

μήπως - τάχα - είναι πιο δύσκολη η δημιουργία σας ή του ουρανού (ψηλά); (Ο ΑΛΛΑΧ) τον έχει κτίσει.

Ύψωσε ψηλά τη σκεπή του και του έδωσε τάξη και τελειότητα.

Προίκισε με το σκοτάδι τη νύχτα του, κι έβγαλε τη λαμπρότητά του (στο φως).

μετά απ' αυτό άπλωσε τη γη.

Από τη γη έβγαλε το νερό και τα θλαστάρια της,

Και στερέωσε τα βουνά,

για χρήση και απόλαυση δική σας και των κοπαδιών σας.

Γι' αυτό σαν φτάσει το μεγάλο (περιστατικό) που θα κατασυντρίψει,

την Ημέρα που ο άνθρωπος θα θυμηθεί (όλες) τις προσπάθειές του,

και η Φωτιά της Κόλασης θα φαίνεται καθαρά για όποιον θέλει,

τότε, όποιος είναι παραβάτης

και έχει προτιμήσει τη ζωή αυτού του κόσμου,

η Διαμονή του θα είναι η Κόλαση της Φωτιάς.

Ενώ για όποιον φοβάται να σταθεί μπροστά στον Κύριό του (το δικαστήριο), και έχει συγκρατήσει την ψυχή (του) από τις κατώτερες επιθυμίες,

η Διανομή του θα είναι ο Παράδεισος.

Σε ρωτούν για την Ώρα: - Πότε θα είναι ο ορισμένος της χρόνος;

Πώς μπορείς εσύ, να γνωρίζεις το διορισμό της!;

Στον Κύριό σου και μόνο - ανήκει το Τέλος που ορίστηκε γι' αυτή.

Εσύ δεν είσαι παρά ένας Προειδοποιητής για όποιον την φοβάται.

Την Ημέρα που θα την δουν, (θα είναι) σαν να έχουν παραμείνει (στον τάφο) ένα μονάχα μέρος του δειλινού ή (το πιο πολύ) ένα μέρος στο επόμενο πρωινό.