قُل لَّآ أَجِدُ فِي مَآ أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمࣲ يَطۡعَمُهُۥٓ إِلَّآ أَن يَكُونَ مَيۡتَةً أَوۡ دَمࣰ ا مَّسۡفُوحًا أَوۡ لَحۡمَ خِنزِيرࣲ فَإِنَّهُۥ رِجۡسٌ أَوۡ فِسۡقًا أُهِلَّ لِغَيۡرِ ٱللَّهِ بِهِۦۚ فَمَنِ ٱضۡطُرَّ غَيۡرَ بَاغࣲ وَلَا عَادࣲ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورࣱ رَّحِيمࣱ
Πες: "Δεν βρίσκω στο ό,τι μου εμνευσθει, καμιά απαγορευμένη τροφή, εκτός αν είναι ψόφια, ή το ρευστό αίμα, ή το κρέας του χοίρου, γιατι είναι σιχαμερό, ή το άνιερο ή ασέβαστο που πάνω του έχουν επικαλεστει άλλα ονόματα εκτός του ΑΛΛΑΧ. Όποιος όμως υποχρεωθει από ανάγκη, κι όχι από πρόθεση ανυπακοής, να κάνει τούτο, δεν παρανομει, ο Κύριος σου είναι Πολυευσπλαγχνος (κι Ελέήμονας.