διάβασε · اقرأ
القصص

Σούρα ελ-Κάσας

Al-Qasas · 88 εδάφια

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ, του Ελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου.
طسٓمٓ
Α. Λ. μ. - (Έλιφ, Λαμμ, μιμμ)
تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ
Αυτά εἶναι Εδάφια του Βιβλίου της Σοφίας.
نَتۡلُواْ عَلَيۡكَ مِن نَّبَإِ مُوسَىٰ وَفِرۡعَوۡنَ بِٱلۡحَقِّ لِقَوۡمࣲ يُؤۡمِنُونَ
Σου διαβάζουμε κάτι από την ιστορία του μωυσή και του Φαραώ, - όπως συνέβηκε αληθινά - (για να τα πεις στους ανθρώπους που πιστεύουν).
إِنَّ فِرۡعَوۡنَ عَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَجَعَلَ أَهۡلَهَا شِيَعࣰ ا يَسۡتَضۡعِفُ طَآئِفَةࣰ مِّنۡهُمۡ يُذَبِّحُ أَبۡنَآءَهُمۡ وَيَسۡتَحۡيِۦ نِسَآءَهُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُفۡسِدِينَ
Πραγματικά ο Φαραώ ύψωσε αλαζονικά στη γη τον εαυτό του, κι έκανε τους κατοίκους της να χωριστούν σε τάξεις, αδικώντας μια μερίδα απ' αυτούς. Σκότωνε τα αρσενικά παιδιά τους κι άφηνε ζωντανές τις γυναίκες τους. Ήταν - στ' αλήθεια - από τους τύραννους.
وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَنَجۡعَلَهُمۡ أَئِمَّةࣰ وَنَجۡعَلَهُمُ ٱلۡوَٰرِثِينَ
Και θέλαμε να ευεργετήσουμε αυτούς που είχαν ταπεινωθεί στη γη (καλύπτοντάς τους με τη χάρη μας) και να τους κάνουμε να προπορεύονται (στην πίστη), και να τους δώσουμε την κληρονομιά,
وَنُمَكِّنَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَنُرِيَ فِرۡعَوۡنَ وَهَٰمَٰنَ وَجُنُودَهُمَا مِنۡهُم مَّا كَانُواْ يَحۡذَرُونَ
και να στερεώσουμε τη θέση τους στη γη, και ν' αποδείξουμε στο Φαραώ, και στον Χαμάν και στους στρατιώτες τους, την αλήθεια για τις προφυλάξεις που έπαιρναν.
وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ أُمِّ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَرۡضِعِيهِۖ فَإِذَا خِفۡتِ عَلَيۡهِ فَأَلۡقِيهِ فِي ٱلۡيَمِّ وَلَا تَخَافِي وَلَا تَحۡزَنِيٓۖ إِنَّا رَآدُّوهُ إِلَيۡكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Κι έτσι είχαμε εμπνεύσει στην μητέρα του μωυσή (το εξής): "Θήλαξε το (αγόρι σου), αλλά αν φοβηθείς γι' αυτό - (μην το σκοτώσουν) - ρίξε το στο ποτάμι, χωρίς να φοβηθείς (μην πνιγεί) κι ούτε να λυπηθείς. Γιατί Εμείς θα τον επαναφέρουμε σ' εσένα και θα τον κάνουμε έναν από τους αποστόλους (μας)".
فَٱلۡتَقَطَهُۥٓ ءَالُ فِرۡعَوۡنَ لِيَكُونَ لَهُمۡ عَدُوࣰّ ا وَحَزَنًاۗ إِنَّ فِرۡعَوۡنَ وَهَٰمَٰنَ وَجُنُودَهُمَا كَانُواْ خَٰطِـِٔينَ
Έπειτα οι βοηθοί του Φαραώ μάζεψαν (από το ποτάμι), αυτόν, που (κατά συνέπεια) να γίνει γι' αυτούς ένας εχθρός και (πρόξενος) συμφοράς. Βέβαια ο Φαραώ, ο Χαμάν και οι στρατιώτες τους ήταν άνθρωποι της αμαρτίας (της παρανομίας).
وَقَالَتِ ٱمۡرَأَتُ فِرۡعَوۡنَ قُرَّتُ عَيۡنࣲ لِّي وَلَكَۖ لَا تَقۡتُلُوهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوۡ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدࣰ ا وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
Και είπε η γυναίκα του Φαραώ: "(Να!) είναι μια χαρά του ματιού, για μένα και για σένα. μην τον σκοτώσετε. Ίσως - κάποτε - να μας φανεί χρήσιμος, ή ας τον υιοθετήσουμε". Κι όμως δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι θα γίνει!
وَأَصۡبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَىٰ فَٰرِغًاۖ إِن كَادَتۡ لَتُبۡدِي بِهِۦ لَوۡلَآ أَن رَّبَطۡنَا عَلَىٰ قَلۡبِهَا لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Και δημιουργήθηκε κάποιο κενό (χάσμα) στην καρδιά της μητέρας του μωυσή (από άγχος). Ακόμα λίγο και θα αποκάλυπτε (την περίπτωση) του, αν δεν δέναμε (σφικτά) την καρδιά της για να παραμείνει με (την τάξη) των πιστών.
وَقَالَتۡ لِأُخۡتِهِۦ قُصِّيهِۖ فَبَصُرَتۡ بِهِۦ عَن جُنُبࣲ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
Και είπε στην αδελφή (του μωυσή): "Ακολούθησέ τον". Κι εκείνη τον επιτηρούσε (από μακριά ακολουθώντας) σαν μια ξένη, ενώ αυτοί δεν καταλάβαιναν (ότι είναι η αδελφή του).
۞وَحَرَّمۡنَا عَلَيۡهِ ٱلۡمَرَاضِعَ مِن قَبۡلُ فَقَالَتۡ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰٓ أَهۡلِ بَيۡتࣲ يَكۡفُلُونَهُۥ لَكُمۡ وَهُمۡ لَهُۥ نَٰصِحُونَ
Κι απαγορεύσαμε σ' αυτόν - από πριν - το θύλαγμα και είπε η αδελφή του: "μήπως θέλετε να σας συστήσω, την οικογένεια ενός σπιτιού που να αναλάβει την ανατροφή του - για σας - και που να είναι αυστηρά προσκολλημένη σ' αυτόν;"...
فَرَدَدۡنَٰهُ إِلَىٰٓ أُمِّهِۦ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَ وَلِتَعۡلَمَ أَنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقࣱّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
Έτσι τον επαναφέραμε στη μητέρα του, για να παρηγορηθούν (να χαρούν) τα μάτια της και να μη στεναχωριέται, και για να μάθει ότι η υπόσχεση του ΑΛΛΑΧ είναι αληθινή. Κι όμως οι πιο πολλοί απ' αυτούς δεν (το) ξέρουν.
وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَٱسۡتَوَىٰٓ ءَاتَيۡنَٰهُ حُكۡمࣰ ا وَعِلۡمࣰ اۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Κι όμως όταν έφτασε τη δύναμή του, (όταν ενηλικιώθηκε) και ισορρόπησε (στη ζωή), του δώσαμε (για δώρο) σοφία και (φρόνηση) γνώση. Κι έτσι αμείβουμε τους ενάρετους.
وَدَخَلَ ٱلۡمَدِينَةَ عَلَىٰ حِينِ غَفۡلَةࣲ مِّنۡ أَهۡلِهَا فَوَجَدَ فِيهَا رَجُلَيۡنِ يَقۡتَتِلَانِ هَٰذَا مِن شِيعَتِهِۦ وَهَٰذَا مِنۡ عَدُوِّهِۦۖ فَٱسۡتَغَٰثَهُ ٱلَّذِي مِن شِيعَتِهِۦ عَلَى ٱلَّذِي مِنۡ عَدُوِّهِۦ فَوَكَزَهُۥ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيۡهِۖ قَالَ هَٰذَا مِنۡ عَمَلِ ٱلشَّيۡطَٰنِۖ إِنَّهُۥ عَدُوࣱّ مُّضِلࣱّ مُّبِينࣱ‏
Και μπήκε στην Πόλη, σε στιγμή που οι κάτοικοί της δεν πρόσεχαν, και βρήκε σ' αυτήν δύο άνδρες να χτυπιούνται, ο ένας από τη θρησκεία του κι ο άλλος από τους εχθρούς του. Εκείνος της θρησκείας του τον κάλεσε για βοήθεια ενάντια σ' εκείνον που ήταν από τους εχθρούς του, κι ο μωυσής τον χτύπησε με τη γροθιά του και τον αποτέλειωσε. (Κι έπειτα) είπε: "Αυτό είναι το έργο του Σατανά, γιατί είναι ένας εχθρός, αποπλανητής φανερός"!
قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي فَغَفَرَ لَهُۥٓۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ
Είπε (προσευχόμενος): "Κύριέ μου! Αδίκησα - πραγματικά - τον εαυτόν μου Συγχώρεσέ με"! Κι ο (ΑΛΛΑΧ) τον συγχώρεσε, γιατί Εκείνος - πράγματι - είναι ο Πολυεπιεικής, (είναι) ο Πολυεύσπλαχνος.
قَالَ رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرࣰ ا لِّلۡمُجۡرِمِينَ
Είπε (ακόμα):"Κύριέ μου! μ' αυτό που μ' έχει ευεργετήσει η Χάρη Σου, ποτέ δεν θα γίνω βοηθός στους ενόχους (τους αμαρτωλούς)"!
فَأَصۡبَحَ فِي ٱلۡمَدِينَةِ خَآئِفࣰ ا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا ٱلَّذِي ٱسۡتَنصَرَهُۥ بِٱلۡأَمۡسِ يَسۡتَصۡرِخُهُۥۚ قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰٓ إِنَّكَ لَغَوِيࣱّ مُّبِينࣱ‏
Και ξημερώθηκε στην Πόλη προσέχοντας γύρω του φοβισμένος (τη τιμωρία) όταν (βλέπει) εκείνον που είχε βοηθήσει - την περασμένη Ημέρα -, να τον καλεί (πάλι) για βοήθεια. (Τότε) ο μωυσής του είπε: "Είσαι πραγματικά - όπως φαίνεται - ένας φανερός
فَلَمَّآ أَنۡ أَرَادَ أَن يَبۡطِشَ بِٱلَّذِي هُوَ عَدُوࣱّ لَّهُمَا قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ أَتُرِيدُ أَن تَقۡتُلَنِي كَمَا قَتَلۡتَ نَفۡسَۢا بِٱلۡأَمۡسِۖ إِن تُرِيدُ إِلَّآ أَن تَكُونَ جَبَّارࣰ ا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا تُرِيدُ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلۡمُصۡلِحِينَ
Κι όταν θέλησε να σπρώξει εκείνον που ήταν εχθρός και στους δύο, του είπε (ο καινούργιος εχθρός): "Ω! μωυσή! μήπως θέλεις να με σκοτώσεις, όπως έχεις σκοτώσει χθες έναν άλλο; Ο σκοπός σου δεν είναι άλλος, παρά να γίνεις ένας τύραννος στη γη, κι όχι να είσαι ένας από τους μεταρρυθμιστές".
وَجَآءَ رَجُلࣱ مِّنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡعَىٰ قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّ ٱلۡمَلَأَ يَأۡتَمِرُونَ بِكَ لِيَقۡتُلُوكَ فَٱخۡرُجۡ إِنِّي لَكَ مِنَ ٱلنَّٰصِحِينَ
Και τότε ήρθε τρέχοντας ένας άνδρας απ' την άκρη της Πόλης, και είπε: "Ω! μωυσή! Οι Αρχηγοί, συνωμοτούν όλοι μαζί εναντίον σου (κι αποφάσισαν) να σε σκοτώσουν. Γι' αυτό φύγε (έξω απ' την Πόλη), εγώ είμαι για σένα από τους ειλικρινείς συμβούλους (σου)".
فَخَرَجَ مِنۡهَا خَآئِفࣰ ا يَتَرَقَّبُۖ قَالَ رَبِّ نَجِّنِي مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ
Κι έφυγε μακριά απ' αυτήν, προσέχοντας γύρω του, φοβισμένος. Είπε: "Κύριε μου! Σώσε με από τον άδικο λαό".
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلۡقَآءَ مَدۡيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّيٓ أَن يَهۡدِيَنِي سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ
Κι όταν έστρεψε το πρόσωπό του προς την κατεύθυνση (της γης) μέντιεν, είπε: "Ίσως ο Κύριός μου να με οδηγήσει στον ομαλό Δρόμο (της Αλήθειας)".
وَلَمَّا وَرَدَ مَآءَ مَدۡيَنَ وَجَدَ عَلَيۡهِ أُمَّةࣰ مِّنَ ٱلنَّاسِ يَسۡقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ ٱمۡرَأَتَيۡنِ تَذُودَانِۖ قَالَ مَا خَطۡبُكُمَاۖ قَالَتَا لَا نَسۡقِي حَتَّىٰ يُصۡدِرَ ٱلرِّعَآءُۖ وَأَبُونَا شَيۡخࣱ كَبِيرࣱ‏
Κι όταν έφτασε (στον τόπο) που έπαιρναν νερό (οι κάτοικοι) της μέντιεν βρήκε σ' αυτό μια ομάδα ανθρώπων που πότιζαν (το ποίμνιό τους), και βρήκε -εκτός απ' αυτούς και οι δύο γυναίκες που απομάκρυναν (το ποίμνιό τους). Είπε: "Τι συμβαίνει με 'σας;" Κι αυτές είπαν: "Δεν μπορούμε να ποτίσουμε (το ποίμνιό μας) μέχρις ότου απομακρύνουν οι βοσκοί (το δικό τους), κι ο πατέρας μας είναι πολύ γέρος".
فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰٓ إِلَى ٱلظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرࣲ فَقِيرࣱ‏
Και πότισε γι' αυτές (το ποίμνιό τους). Έπειτα γύρισε πίσω στη σκιά, και είπε: "Κύριε μου! Πραγματικά έχω ανάγκη από το αγαθό που μου έχεις στείλει !"...
فَجَآءَتۡهُ إِحۡدَىٰهُمَا تَمۡشِي عَلَى ٱسۡتِحۡيَآءࣲ قَالَتۡ إِنَّ أَبِي يَدۡعُوكَ لِيَجۡزِيَكَ أَجۡرَ مَا سَقَيۡتَ لَنَاۚ فَلَمَّا جَآءَهُۥ وَقَصَّ عَلَيۡهِ ٱلۡقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفۡۖ نَجَوۡتَ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ
Σε (λίγο) ήρθε (πίσω) σ' αυτόν μια απ' αυτές (τις κοπέλες) περπατώντας ντροπαλά. Είπε: "Ο πατέρας μου σε προσκαλεί για να σε ανταμείψει που πότισες (το ποίμνιό μας) για μας. "Κι έτσι μόλις ήρθε σ' αυτόν και του διηγήθηκε την ιστορία, είπε: "μη φοβάσαι, (καλά) ξέφυγες από το άδικο λαό.
قَالَتۡ إِحۡدَىٰهُمَا يَٰٓأَبَتِ ٱسۡتَـٔۡجِرۡهُۖ إِنَّ خَيۡرَ مَنِ ٱسۡتَـٔۡجَرۡتَ ٱلۡقَوِيُّ ٱلۡأَمِينُ
Και ένα από τα δύο (κορίτσια) είπε: "Ω! Πατέρα μου! Πάρε τον με μεροκάματα. Είναι ο καλύτερος που θα μπορούσες να απασχολήσεις, δυνατός και τίμιος (άνδρας)".
قَالَ إِنِّيٓ أُرِيدُ أَنۡ أُنكِحَكَ إِحۡدَى ٱبۡنَتَيَّ هَٰتَيۡنِ عَلَىٰٓ أَن تَأۡجُرَنِي ثَمَٰنِيَ حِجَجࣲۖ فَإِنۡ أَتۡمَمۡتَ عَشۡرࣰ ا فَمِنۡ عِندِكَۖ وَمَآ أُرِيدُ أَنۡ أَشُقَّ عَلَيۡكَۚ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
Είπε: "Θέλω - στ' αλήθεια - να σου δώσω για νύφη μια από τις κόρες μου αυτές υπό τον όρο να δουλέψεις με μεροκάματα κοντά μου για οκτώ χρόνια. Αν όμως συμπληρώσεις τα δέκα (χρόνια), τότε αυτό θα είναι (χάρη) από σένα. Αλλά δεν θέλω να σε βάλω σε δύσκολη (θέση). Θα με βρεις - αν ο ΑΛΛΑΧ το θέλει - από τους δίκαιους κι ενάρετους (ανθρώπους)".
قَالَ ذَٰلِكَ بَيۡنِي وَبَيۡنَكَۖ أَيَّمَا ٱلۡأَجَلَيۡنِ قَضَيۡتُ فَلَا عُدۡوَٰنَ عَلَيَّۖ وَٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلࣱ‏
Είπε (ο μωυσής): "Ας είναι αυτό (η συμφωνία) μεταξύ μου και μεταξύ σου. Οποιοδήποτε, από τα δύο χρονικά τέματα κι αν συμπληρώσω, είτε να μην υπάρξει πάνω μου καμιά εχθρική κακοβουλία. Κι ας είναι ο ΑΛΛΑΧ (μάρτυρας) σε όσα λέμε".
۞فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلۡأَجَلَ وَسَارَ بِأَهۡلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارࣰ اۖ قَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارࣰ ا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ جَذۡوَةࣲ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ
Κι όταν ο μωυσής συμπλήρωσε τον όρο (της συμφωνίας) και ταξίδεψε με την οικογένειά του, (ξαφνικά) είχε δει μια φωτιά από τη μεριά του Όρους Τουρ (το Σινά). Είπε (τότε) στην οικογένειά του: "Σταθείτε εδώ. Έχω δει μια φωτιά. Ελπίζω να σας φέρω απ' αυτήν κάποια είδηση ή ένα αναμμένο δαυλό για να μπορέσετε να ζεσταθείτε".
فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ مِن شَٰطِيِٕ ٱلۡوَادِ ٱلۡأَيۡمَنِ فِي ٱلۡبُقۡعَةِ ٱلۡمُبَٰرَكَةِ مِنَ ٱلشَّجَرَةِ أَن يَٰمُوسَىٰٓ إِنِّيٓ أَنَا ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
μόλις όμως την πλησίασε μια φωνή ακούστηκε απ' τη δεξιά πλαγιά της κοιλάδας, από το δένδρο (που βρισκόταν) στην ευλογημένη γη: "Ω! μωυσή! Εγώ είμαι ο ΑΛΛΑΧ, ο Κύριος του Σύμπαντος Κόσμου...
وَأَنۡ أَلۡقِ عَصَاكَۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهۡتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنࣱّ وَلَّىٰ مُدۡبِرࣰ ا وَلَمۡ يُعَقِّبۡۚ يَٰمُوسَىٰٓ أَقۡبِلۡ وَلَا تَخَفۡۖ إِنَّكَ مِنَ ٱلۡأٓمِنِينَ
Ρίξε λοιπόν το ραβδί σου! "Κι όταν το είδε να κουνιέται - σαν να ήταν ένα φίδι έφυγε να αποσυρθεί, (χωρίς να γυρίσει το κεφάλι πίσω) τα βήματά του δεν υπεχώρησαν. "Ω! μωυσή"! (ακούστηκε πάλι η φωνή) - "Πλησίασε και μην φοβάσαι, γιατί είσαι απ' αυτούς που βρίσκονται σε ασφάλεια.
ٱسۡلُكۡ يَدَكَ فِي جَيۡبِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءࣲ وَٱضۡمُمۡ إِلَيۡكَ جَنَاحَكَ مِنَ ٱلرَّهۡبِۖ فَذَٰنِكَ بُرۡهَٰنَانِ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمࣰ ا فَٰسِقِينَ
"Βάλε το χέρι σου στην τσέπη σου (στο στήθος σου), και θα βγει άσπρο χωρίς καμιά βλάβη και σύρε τα χέρια σου κλειστά προς το στήθος για να φύγει ο φόβος (σαν το πουλί που δεν φοβάται). Αυτά θα είναι οι δύο συστατικές αποδείξεις από τον Κύριό σου, στον Φαραώ και τους αρχηγούς του. Γιατί είναι ένας λαός - πραγματικά - παράνομος (κι αιματολόγος)".
قَالَ رَبِّ إِنِّي قَتَلۡتُ مِنۡهُمۡ نَفۡسࣰ ا فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ
Είπε: "Κύριέ μου! Έχω σκοτώσει
وَأَخِي هَٰرُونُ هُوَ أَفۡصَحُ مِنِّي لِسَانࣰ ا فَأَرۡسِلۡهُ مَعِيَ رِدۡءࣰ ا يُصَدِّقُنِيٓۖ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ
Κι ο αδελφός μου Ααρών είναι πιο εύγλωττος στην ομιλία από εμένα. Γι αυτό, στείλε τον μαζί μου σαν βοηθό για να επικυρώσει (τα λόγια) μου, (και να με υποστηρίξει). Πολύ φοβάμαι ότι θα με κατηγορήσουν για ψεύτη".
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَنَجۡعَلُ لَكُمَا سُلۡطَٰنࣰ ا فَلَا يَصِلُونَ إِلَيۡكُمَا بِـَٔايَٰتِنَآۚ أَنتُمَا وَمَنِ ٱتَّبَعَكُمَا ٱلۡغَٰلِبُونَ
Είπε: "Θα δυναμώσουμε, το θρασίγονά σου μέσω του αδελφού σου και θα περιβάλουμε και τους δύο με εξουσία, για να μη μπορούν να φτάσουν κοντά σας (να σας αγγίξουν). με τα θαύματά μας θα νικήσετε εσείς οι δύο, κι όποιος μαζί σας ακολουθεί".
فَلَمَّا جَآءَهُم مُّوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَا بَيِّنَٰتࣲ قَالُواْ مَا هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرࣱ مُّفۡتَرࣰ ى وَمَا سَمِعۡنَا بِهَٰذَا فِيٓ ءَابَآئِنَا ٱلۡأَوَّلِينَ
Κι όταν ο μωυσής ήλθε σε αυτούς με τα ολοφάνερα Θαύματά μας, είπαν: "Τούτο δεν είναι τίποτε παρά μια μαγεία που μόλις έχει επινοηθεί (κακόπιστα). Και ποτέ δεν ακούσαμε σαν κι αυτό το μήνυμα (να αναφέρεται) απ τους πατέρες μας τους πρώτους (οι παλαιότεροι)".
وَقَالَ مُوسَىٰ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَن جَآءَ بِٱلۡهُدَىٰ مِنۡ عِندِهِۦ وَمَن تَكُونُ لَهُۥ عَٰقِبَةُ ٱلدَّارِۚ إِنَّهُۥ لَا يُفۡلِحُ ٱلظَّٰلِمُونَ
Και είπε (τότε) ο μωυσής: "Ο Κύριός μου γνωρίζει καλύτερα ποιος ήλθε από κοντά Του με την οδηγία, και σε ποιον θα ανήκει το καλό σπίτι (της μέλλουσας Ζωής). Το βέβαιο είναι ότι οι άδικοι δεν θα ευδοκιμήσουν".
وَقَالَ فِرۡعَوۡنُ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَأُ مَا عَلِمۡتُ لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرِي فَأَوۡقِدۡ لِي يَٰهَٰمَٰنُ عَلَى ٱلطِّينِ فَٱجۡعَل لِّي صَرۡحࣰ ا لَّعَلِّيٓ أَطَّلِعُ إِلَىٰٓ إِلَٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّي لَأَظُنُّهُۥ مِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
Και είπε ο Φαραώ: "Ω! Εσείς οι Αρχοντές! Δεν γνωρίζω να έχετε άλλο θεό εκτός από εμένα. Γι αυτό, άναψέ μου - ω! Χαμάν! ένα (χαμίν να ψήσω τούτο) κάνε για μένα (χτίσε μου) ένα υψηλό Παλάτι για να μπορέσω ν ανέβω στον
وَٱسۡتَكۡبَرَ هُوَ وَجُنُودُهُۥ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُمۡ إِلَيۡنَا لَا يُرۡجَعُونَ
Κι υπερηφανεύονταν ο Φαραώ και οι στρατιώτες του στη γη χωρίς αιτία (άδικα) και νόμιζαν ότι ποτέ τους δεν θα επέστρεφαν σ' Εμάς!
فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّۖ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلظَّٰلِمِينَ
Κι έτσι αρπάξαμε αυτόν και τους στρατιώτες του, και τους εκσφενδονίσαμε στη θάλασσα. Κοιτάξτε λοιπόν ποιο ήταν το τέλος εκείνων που αδικούσαν!
وَجَعَلۡنَٰهُمۡ أَئِمَّةࣰ يَدۡعُونَ إِلَى ٱلنَّارِۖ وَيَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ لَا يُنصَرُونَ
Και τους κάναμε αρχηγούς να προσκαλούν (τους ομοίους τους) στη Φωτιά. Κατά την Ημέρα δε της Κρίσης δεν θα έχουν καμιά βοήθεια.
وَأَتۡبَعۡنَٰهُمۡ فِي هَٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا لَعۡنَةࣰۖ وَيَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ هُم مِّنَ ٱلۡمَقۡبُوحِينَ
Και κάναμε να τους ακολουθεί μια κατάρα σ' αυτό τον κόσμο. Και κατά την ημέρα της κρίσης θα είναι ανάμεσα στους σιχαμένους (και περιφρονημένους).
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ مِنۢ بَعۡدِ مَآ أَهۡلَكۡنَا ٱلۡقُرُونَ ٱلۡأُولَىٰ بَصَآئِرَ لِلنَّاسِ وَهُدࣰ ى وَرَحۡمَةࣰ لَّعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ
Και δώσαμε (αποκαλύψαμε) στον μωυσή τη Βίβλο μετά που είχαμε εξολοθρεύσει τις παλαιότερες γενιές, (για να δώσουμε) στους ανθρώπους επίγνωση (της κατάστασής τους), οδηγία κι ευσπλαχνία, ίσως και θυμούνται.
وَمَا كُنتَ بِجَانِبِ ٱلۡغَرۡبِيِّ إِذۡ قَضَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَى ٱلۡأَمۡرَ وَمَا كُنتَ مِنَ ٱلشَّٰهِدِينَ
Και δεν θησκόσουν (- εσύ ω μουχάμμεντ -) στη Δυτική πλευρά (του όρους Σινά) όταν αναθέσαμε στον μωυσή το σκοπό της Αποστολής, ούτε ήσουν κι από τους μάρτυρες (αυτού του περιστατικού).
وَلَٰكِنَّآ أَنشَأۡنَا قُرُونࣰ ا فَتَطَاوَلَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۚ وَمَا كُنتَ ثَاوِيࣰ ا فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ تَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَا وَلَٰكِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ
Κι όμως φτιάξαμε (άλλες) γενιές, και παρατάθημε πάνω τους η ηλικία (της
وَمَا كُنتَ بِجَانِبِ ٱلطُّورِ إِذۡ نَادَيۡنَا وَلَٰكِن رَّحۡمَةࣰ مِّن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوۡمࣰ ا مَّآ أَتَىٰهُم مِّن نَّذِيرࣲ مِّن قَبۡلِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ
Και δεν θρησκόσουν στη μεριά του (Όρους) Τουρ όταν φωνάξαμε (τον μωυσή). Κι όμως (σου έχει σταλεί η ιστορία αυτού του περιστατικού) για να προειδοποιήσεις ένα λαό που καμιά προειδοποίηση δεν του έχει έλθει - πριν από σένα -, ώστε να μπορεί να σκέπτεται.
وَلَوۡلَآ أَن تُصِيبَهُم مُّصِيبَةُۢ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡ فَيَقُولُواْ رَبَّنَا لَوۡلَآ أَرۡسَلۡتَ إِلَيۡنَا رَسُولࣰ ا فَنَتَّبِعَ ءَايَٰتِكَ وَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
(- Σε περίπτωση) που μια συμφορά τους κτυπούσε σαν συνέπεια των έργων που τα ίδια τα χέρια τους είχαν διαπράξει - να έλεγαν: "Κύριε μας! Αν μας έστελνες έναν απόστολο θα ακολουθούσαμε - (στη περίπτωση αυτή) τις Εντολές Σου, και θα ήμασταν από αυτούς που πιστεύουν!".
فَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلۡحَقُّ مِنۡ عِندِنَا قَالُواْ لَوۡلَآ أُوتِيَ مِثۡلَ مَآ أُوتِيَ مُوسَىٰٓۚ أَوَلَمۡ يَكۡفُرُواْ بِمَآ أُوتِيَ مُوسَىٰ مِن قَبۡلُۖ قَالُواْ سِحۡرَانِ تَظَٰهَرَا وَقَالُوٓاْ إِنَّا بِكُلࣲّ كَٰفِرُونَ
Αλλά (τώρα), όταν πια η Αλήθεια (το Κοράνιο) έχει φτάσει σ' αυτούς από κοντά μας, είπαν: "Γιατί δεν του έχουν δοθεί (Θαύματα), όμοια μ' αυτά που δόθηκαν στον μωυσή;" μήπως δεν αρνήθηκαν κι εκείνα που είχαν δοθεί στον μωυσή από πριν κι είπαν: "Είναι δύο λογίων μαγείες, η κάθε μια υποστηρίζει την άλλη"! Και είπαν (ακόμα): "Όσο για μας όλα τα απορρίπτουμε!" (και τη Βίβλο και το Κοράνιο).
قُلۡ فَأۡتُواْ بِكِتَٰبࣲ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِ هُوَ أَهۡدَىٰ مِنۡهُمَآ أَتَّبِعۡهُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
Να πες: "Φέρτε - λοιπόν - ένα Βιβλίο από τον ΑΛΛΑΧ, που θα οδηγεί καλύτερα απ' αυτά τα δύο, ώστε να μπορέσω να το ακολουθήσω!" (Κάντε το)
فَإِن لَّمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَكَ فَٱعۡلَمۡ أَنَّمَا يَتَّبِعُونَ أَهۡوَآءَهُمۡۚ وَمَنۡ أَضَلُّ مِمَّنِ ٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ بِغَيۡرِ هُدࣰ ى مِّنَ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ
Αλλά, αν δεν ανταποκριθούν (σε σένα) μάθε ότι δεν ακολουθούν παρά μόνο στα πάθη τους (επιθυμίες τους). Και ποιος βρίσκεται περισσότερο στην πλάνη από εκείνον που ακολουθεί τα πάθη του, χωρίς καθοδήγηση από τον ΑΛΛΑΧ; Ο ΑΛΛΑΧ - βέβαια - δεν καθοδηγεί άδικο λαό.
۞وَلَقَدۡ وَصَّلۡنَا لَهُمُ ٱلۡقَوۡلَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ
Τώρα κάναμε να φτάσει σ' αυτούς ο Λόγος (το Κοράνιο), ίσως μπορέσουν να σκεφθούν.
ٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ مِن قَبۡلِهِۦ هُم بِهِۦ يُؤۡمِنُونَ
Σ' εκείνους που δώσαμε τη Βίβλο, πριν απ' αυτό, (το Κοράνιο) αυτοί πιστεύουν σ' Αυτήν (την Αποκάλυψη).
وَإِذَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِهِۦٓ إِنَّهُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّنَآ إِنَّا كُنَّا مِن قَبۡلِهِۦ مُسۡلِمِينَ
Κι όταν απαγγέλλεται πάνω (απ' τα κεφάλια) τους, λένε: "Έχουμε πιστέψει σ' αυτό, γιατί είναι η Αλήθεια από τον Κύριό μας. Και πριν απ' αυτό ήμασταν κιόλας μουσουλμάνοι (υποταγμένοι στη Θέληση του ΑΛΛΑΧ).
أُوْلَٰٓئِكَ يُؤۡتَوۡنَ أَجۡرَهُم مَّرَّتَيۡنِ بِمَا صَبَرُواْ وَيَدۡرَءُونَ بِٱلۡحَسَنَةِ ٱلسَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ
Σ' αυτούς θα δοθεί η αμοιβή τους (διπλά) δύο φορές, για ό,τι καρτερούσαν με υπομονή, κι απόκρουσαν το κακό με το καλό, και από ό,τι τους είχαμε δώσει, τα ξόδευαν (σε ελεημοσύνη).
وَإِذَا سَمِعُواْ ٱللَّغۡوَ أَعۡرَضُواْ عَنۡهُ وَقَالُواْ لَنَآ أَعۡمَٰلُنَا وَلَكُمۡ أَعۡمَٰلُكُمۡ سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمۡ لَا نَبۡتَغِي ٱلۡجَٰهِلِينَ
Κι όταν ακούσουν τις μάταιες ομιλίες (των άδικων), απομακρύνονται απ' αυτές και λένε: Σ' εμάς (η ευθύνη) των έργων μας, και σ' εσάς (η ευθύνη) των έργων σας. Η ειρήνη ας είναι πάνω σας. Δεν επιδιώκουμε (τη φιλία) εκείνων που βρίσκονται σε άγνοια.
إِنَّكَ لَا تَهۡدِي مَنۡ أَحۡبَبۡتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ
Είν' αλήθεια πώς δεν είσαι ικανός να καθοδηγήσεις όποιον αγαπάς. μόνον ο ΑΛΛΑΧ καθοδηγεί εκείνον που θέλει. Κι Εκείνος γνωρίζει καλύτερα αυτούς που καθοδηγούνται.
وَقَالُوٓاْ إِن نَّتَّبِعِ ٱلۡهُدَىٰ مَعَكَ نُتَخَطَّفۡ مِنۡ أَرۡضِنَآۚ أَوَلَمۡ نُمَكِّن لَّهُمۡ حَرَمًا ءَامِنࣰ ا يُجۡبَىٰٓ إِلَيۡهِ ثَمَرَٰتُ كُلِّ شَيۡءࣲ رِّزۡقࣰ ا مِّن لَّدُنَّا وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
Και είπαν: "Αν ήταν ν' ακολουθήσουμε την καθοδήγηση μαζί σου, θα μας άρπαζαν απότομα από τη γη μας". μήπως δεν έχουμε ορίσει γι' αυτούς έναν ασφαλή ιερό καταφύγιο, όπου μαζεύονται σ' αυτό καρποί από όλα τα είδη, - μια φροντίδα από Εμάς για συντήρηση; Κι όμως οι πιο πολλοί απ' αυτούς δεν (το) γνωρίζουν.
وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةِۭ بَطِرَتۡ مَعِيشَتَهَاۖ فَتِلۡكَ مَسَٰكِنُهُمۡ لَمۡ تُسۡكَن مِّنۢ بَعۡدِهِمۡ إِلَّا قَلِيلࣰ اۖ وَكُنَّا نَحۡنُ ٱلۡوَٰرِثِينَ
Πολλά χωριά έχουμε καταστρέψει για την αχαριστία (και με ικανοποίηση στη ζωή τους που ήταν εύκολη κι όλα ήσαν άφθονα)! Εκείνες - λοιπόν - οι κατοικίες τους δεν κατοικήθηκαν μετά απ' αυτούς, εκτός από λίγες! Κι Εμείς ήμασταν οι κληρονόμοι!
وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ حَتَّىٰ يَبۡعَثَ فِيٓ أُمِّهَا رَسُولࣰ ا يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهۡلِكِي ٱلۡقُرَىٰٓ إِلَّا وَأَهۡلُهَا ظَٰلِمُونَ
Ποτέ ο Κύριός σου δεν έχει καταστρέψει ένα χωριό, αν πριν δεν έστελνε στη μητρόπολή του έναν απόστολο για ν' απαγγείλει πάνω (στα κεφάλια των κατοίκων) της (να διαδώξει) τις Εντολές μας. Κι ποτέ δεν καταστρέφουμε χωριά εκτός εάν οι κάτοικοί τους ήταν άδικοι.
وَمَآ أُوتِيتُم مِّن شَيۡءࣲ فَمَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَزِينَتُهَاۚ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ خَيۡرࣱ وَأَبۡقَىٰٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
Κι ό,τι σας έχει δοθεί από πράγματα (της ύλης), δεν είναι παρά (πρόσκαιρη απόλαυση) κι άνεση στη ζωή αυτού του κόσμου και η απηνοβολία του. Αυτά όμως που θ'ίσκονται με τον
أَفَمَن وَعَدۡنَٰهُ وَعۡدًا حَسَنࣰ ا فَهُوَ لَٰقِيهِ كَمَن مَّتَّعۡنَٰهُ مَتَٰعَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا ثُمَّ هُوَ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ
μήπως μοιάζουν (αυτοί οι δύο); Στον ένα που του υποσχεθήκαμε λαμπρές υποσχέσεις και προσπαθεί να πετύχει την (εκπλήρωσή) τους, και στον άλλο που του έχουμε δώσει τις απολαύσεις της ζωής του κόσμου τούτου, και που κατά την Ημέρα της Κρίσης θα είναι ανάμεσα σ' αυτούς που τους φέρνουν (για τιμωρία);
وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ فَيَقُولُ أَيۡنَ شُرَكَآءِيَ ٱلَّذِينَ كُنتُمۡ تَزۡعُمُونَ
Και την Ημέρα που (ο ΑΛΛΑΧ) θα τους φωνάξει και θα πει: "Πού είναι οι συνεταίροι μου; εκείνους που είχατε φανταστεί (ότι είναι τέτοιοι);"
قَالَ ٱلَّذِينَ حَقَّ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقَوۡلُ رَبَّنَا هَٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ أَغۡوَيۡنَآ أَغۡوَيۡنَٰهُمۡ كَمَا غَوَيۡنَاۖ تَبَرَّأۡنَآ إِلَيۡكَۖ مَا كَانُوٓاْ إِيَّانَا يَعۡبُدُونَ
(Τότε) θα πουν εκείνοι που (είχαν καταδικαστεί ως συνέταιροι) από τον κατηγορητικό Λόγο: "Κύριέ μας! Αυτοί είναι εκείνοι που τους έχουμε σπρώξει στην πλάνη. Και τους παραπλανήσαμε όπως κι εμείς είχαμε παραπλανηθεί. Ελευθερώσαμε (απ'αυτούς) τον εαυτό μας με την Παρουσία Σου. Δεν ήταν εμάς που λάτρευαν".
وَقِيلَ ٱدۡعُواْ شُرَكَآءَكُمۡ فَدَعَوۡهُمۡ فَلَمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَهُمۡ وَرَأَوُاْ ٱلۡعَذَابَۚ لَوۡ أَنَّهُمۡ كَانُواْ يَهۡتَدُونَ
Και θα λεχθεί: "Φωνάξτε τους συνεταίρους σας (για βοήθεια)." Κι αυτοί θα τους φωνάξουν, αλλά δεν θα τους απαντήσουν και θα έλθουν (μπροστά τους) τα βασανιστήρια. (Πόσο θα επιθυμούσαν) να ακολουθούσαν την καθοδήγηση (που τους είχε τότε προσφερθεί)!
وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ فَيَقُولُ مَاذَآ أَجَبۡتُمُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Και την Ημέρα που θα τους φωνάξει (ο ΑΛΛΑΧ) και θα τους πει: "Ποια ήταν η απάντησή σας (η
فَعَمِيَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلۡأَنۢبَآءُ يَوۡمَئِذࣲ فَهُمۡ لَا يَتَسَآءَلُونَ
Τότε η (όλη) υπόθεση εκείνης της ημέρας θα τους φανεί σκοτεινή (σαν το φως στον τυφλό) και δεν θα μπορούν (ακόμα) και να διερωτά ο ένας τον άλλο.
فَأَمَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحࣰ ا فَعَسَىٰٓ أَن يَكُونَ مِنَ ٱلۡمُفۡلِحِينَ
Όποιος όμως (σ' αυτή τη ζωή) μετάνιωσε, και πίστεψε κι έκανε το καλό, ας ελπίζει να θεωθεί μ' αυτούς που πέτυχαν.
وَرَبُّكَ يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُ وَيَخۡتَارُۗ مَا كَانَ لَهُمُ ٱلۡخِيَرَةُۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ
Ο δε Κύριός σου δημιουργεί ό,τι επιθυμεί και διαλέγει (όποιον θέλει). Αυτοί δεν έχουν καμιά εκλογή (στην υπόθεση). Δόξα στον ΑΛΛΑΧ, τον Ύψιστο, που πολύ υψηλά βρίσκεται από τους συνεταίρους που (Του) αποδίδουν!
وَرَبُّكَ يَعۡلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمۡ وَمَا يُعۡلِنُونَ
Και γνωρίζει καλά ο Κύριός σου ό,τι βρίσκεται στα στήθη τους (κρυμμένο στην καρδιά), απ' εχεμύθεια κι ό,τι δηλώνουν φανερά.
وَهُوَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ لَهُ ٱلۡحَمۡدُ فِي ٱلۡأُولَىٰ وَٱلۡأٓخِرَةِۖ وَلَهُ ٱلۡحُكۡمُ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ
Κι αυτός είναι ο ΑΛΛΑΧ. Δεν υπάρχει άλλος θεός παρά μόνο Αυτός. Σ' Αυτόν ανήκει η Δόξα κατά την αρχή και κατά το τέλος. Κι είναι δικιά Του η Εξουσία και σ' Αυτόν (όλα) θα επιστρέψουν.
قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِن جَعَلَ ٱللَّهُ عَلَيۡكُمُ ٱلَّيۡلَ سَرۡمَدًا إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ مَنۡ إِلَٰهٌ غَيۡرُ ٱللَّهِ يَأۡتِيكُم بِضِيَآءٍۚ أَفَلَا تَسۡمَعُونَ
Να πεις: μήπως είδατε; Αν ο ΑΛΛΑΧ έκανε ώστε να είναι πάνω σας συνέχεια (το σκοτάδι) της Νύχτας μέχρι την Ημέρα της Κρίσης, ποιος θεός - εκτός από τον ΑΛΛΑΧ - θα μπορούσε να σας δώσει το φως; Γιατί - λοιπόν - δεν ακούτε, (όσα λέγω);
قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِن جَعَلَ ٱللَّهُ عَلَيۡكُمُ ٱلنَّهَارَ سَرۡمَدًا إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ مَنۡ إِلَٰهٌ غَيۡرُ ٱللَّهِ يَأۡتِيكُم بِلَيۡلࣲ تَسۡكُنُونَ فِيهِۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ
Να πεις: μήπως είδατε; Αν ο ΑΛΛΑΧ έκανε ώστε να είναι πάνω σας συνέχεια η Ημέρα, μέχρι την Ημέρα της Κρίσης, ποιος θεός - εκτός από τον ΑΛΛΑΧ - θα μπορούσε να σας δώσει Νύχτα που στη διάρκεια της να ξεκουράζεστε; Γιατί - λοιπόν - δεν βλέπετε, (τι συμβαίνει);
وَمِن رَّحۡمَتِهِۦ جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ لِتَسۡكُنُواْ فِيهِ وَلِتَبۡتَغُواْ مِن فَضۡلِهِۦ وَلَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ
Είναι από Φιλανθρωπία Του που έχει κάνει για σας την Ημέρα και τη Νύχτα, ώστε να μπορείτε να ξεκουράζεστε σ' αυτήν, και να επιδιώκετε την Χάρη Του (την Ημέρα), κι έτσι να Τον ευγνωμονείτε.
وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ فَيَقُولُ أَيۡنَ شُرَكَآءِيَ ٱلَّذِينَ كُنتُمۡ تَزۡعُمُونَ
Και την Ημέρα που θα σας φωνάξει και θα πει: 'Πού είναι οι συνέταιροι μου που είχατε αποδώσει σε μένα (ότι είναι τέτοιοι);'
وَنَزَعۡنَا مِن كُلِّ أُمَّةࣲ شَهِيدࣰ ا فَقُلۡنَا هَاتُواْ بُرۡهَٰنَكُمۡ فَعَلِمُوٓاْ أَنَّ ٱلۡحَقَّ لِلَّهِ وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ
Και θα σύρουμε ένα μάρτυρα από κάθε λαό και θα πούμε: 'Φέρετε τις αποδείξεις σας'. Και τότε θα μάθουν ότι η Αλήθεια ανήκει στον ΑΛΛΑΧ (μόνο) και τα (ψέματα) που έφτιαχναν με το μυαλό τους θα τους άφηναν στην πλάνη.
۞إِنَّ قَٰرُونَ كَانَ مِن قَوۡمِ مُوسَىٰ فَبَغَىٰ عَلَيۡهِمۡۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡكُنُوزِ مَآ إِنَّ مَفَاتِحَهُۥ لَتَنُوٓأُ بِٱلۡعُصۡبَةِ أُوْلِي ٱلۡقُوَّةِ إِذۡ قَالَ لَهُۥ قَوۡمُهُۥ لَا تَفۡرَحۡۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلۡفَرِحِينَ
Ο Καρούν ήταν (χωρίς αμφιβολία) από τη γενιά του μωυσή, αλλά συμπεριφερόταν άδικα κι αυθαδέστατα απέναντί τους ώστε τα κλειδιά των θησαυρών που του είχαμε χαρίσει, να αποτελούν - σχεδόν - ασήκωτο φορτίο σε ολόκληρο σώμα -από δυνατούς άνδρες. Και να, τι του είπε ο λαός του : 'μη χαίρεσαι! Γιατί ο ΑΛΛΑΧ δεν αγαπά αυτούς που χαίρονται (από τα πλούτη).'
وَٱبۡتَغِ فِيمَآ ءَاتَىٰكَ ٱللَّهُ ٱلدَّارَ ٱلۡأٓخِرَةَۖ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ ٱلدُّنۡيَاۖ وَأَحۡسِن كَمَآ أَحۡسَنَ ٱللَّهُ إِلَيۡكَۖ وَلَا تَبۡغِ ٱلۡفَسَادَ فِي ٱلۡأَرۡضِۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلۡمُفۡسِدِينَ
Να επιδιώκεις με (το πλούτο) που σου έδωσε, ο ΑΛΛΑΧ την εύνοιά Του στη μέλλουσα Ζωή, και μη ξεχνάς το μερίδιό σου απ' τον κόσμο αυτό, (τον προορισμό σου), και κάνε το καλό, όπως ο ΑΛΛΑΧ σου έχει κάνει καλό, και μην επιδιώκεις (ευκαιρίες για) την καταστροφή στη γη, γιατί ο ΑΛΛΑΧ δεν αγαπά αυτούς που καταστρέφουν".
قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمٍ عِندِيٓۚ أَوَلَمۡ يَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ قَدۡ أَهۡلَكَ مِن قَبۡلِهِۦ مِنَ ٱلۡقُرُونِ مَنۡ هُوَ أَشَدُّ مِنۡهُ قُوَّةࣰ وَأَكۡثَرُ جَمۡعࣰ اۚ وَلَا يُسۡـَٔلُ عَن ذُنُوبِهِمُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ
Είπε (ο Καρούν): "Αυτά (τα πλούτη) μου έχουν δοθεί επειδή έχω μια ορισμένη γνώση". μήπως δεν ήξερε ότι ο ΑΛΛΑΧ είχε εξολοθρεύσει - πριν απ' αυτόν - (ολόκληρες) γενιές, που ήταν πολύ πιο ανώτερες απ' αυτόν σε δύναμη, κι είχαν πολύ περισσότερα (πλούτη) απ' αυτά που μάζεψε; Αλλά οι ένοχοι δεν φταίουνται (αμέσως, για να λογοδοτήσουν).
فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ فِي زِينَتِهِۦۖ قَالَ ٱلَّذِينَ يُرِيدُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا يَٰلَيۡتَ لَنَا مِثۡلَ مَآ أُوتِيَ قَٰرُونُ إِنَّهُۥ لَذُو حَظٍّ عَظِيمࣲ‏
Κι έτσι βγήκε έξω μπροστά στο λαό του με (την έπαρση της κοσμικής του) ακτινοβολίας. Και είπαν εκείνοι που ο σκοπός τους είναι η Ζωή αυτού του Κόσμου: "μακάρι να είχαμε σαν κι αυτά που έχουν δοθεί στον Καρούν! Γιατί - στ' αλήθεια - έχει σπουδαία τύχη!".
وَقَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ وَيۡلَكُمۡ ثَوَابُ ٱللَّهِ خَيۡرࣱ لِّمَنۡ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحࣰ اۚ وَلَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ٱلصَّٰبِرُونَ
Και είπαν εκείνοι που τους είχε δοθεί η (σωστή) γνώση: "Αλίμονό σας! Η αμοιβή του ΑΛΛΑΧ είναι καλύτερη γι' αυτόν που έχει πιστέψει και έκανε το καλό. Κι αυτό δεν θα το επιτύχουν παρά μόνο όσοι σταθερά υπομένουν (στο καλό)".
فَخَسَفۡنَا بِهِۦ وَبِدَارِهِ ٱلۡأَرۡضَ فَمَا كَانَ لَهُۥ مِن فِئَةࣲ يَنصُرُونَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلۡمُنتَصِرِينَ
Και κάναμε τη γη να καταπιεί (τον Καρούν) αυτόν και το σπίτι του,
وَأَصۡبَحَ ٱلَّذِينَ تَمَنَّوۡاْ مَكَانَهُۥ بِٱلۡأَمۡسِ يَقُولُونَ وَيۡكَأَنَّ ٱللَّهَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦ وَيَقۡدِرُۖ لَوۡلَآ أَن مَّنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡنَا لَخَسَفَ بِنَاۖ وَيۡكَأَنَّهُۥ لَا يُفۡلِحُ ٱلۡكَٰفِرُونَ
Κι εκείνοι που επιθυμούσαν τη θέση του την προηγούμενη μέρα, άρχισαν την επόμενη να λένε: Πραγματικά ο ΑΛΛΑΧ είναι που αυξάνει ή περιορίζει τα αγαθά σ' όποιον θέλει από τους δούλους Του! Κι αν ο ΑΛΛΑΧ δεν μας χαριζόταν, θα έκανε τη γη να μας καταπιεί. Πράγματι, αυτοί που απορρίπτουν τη Χάρη (Του) ποτέ δεν προκόπτουν".
تِلۡكَ ٱلدَّارُ ٱلۡأٓخِرَةُ نَجۡعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوࣰّ ا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فَسَادࣰ اۚ وَٱلۡعَٰقِبَةُ لِلۡمُتَّقِينَ
Εκείνη την Κατοικία της μέλλουσας Ζωής κάνουμε για όσους δεν θέλουν (δεν έχουν για σκοπό τους) την υπεροψία στη γη (να υψώσουν τον εαυτό τους πάνω από τους άλλους) κι ούτε (θέλουν) την καταστροφή (τη φθορά). Και το τέλος είναι (καλό) για τους ενάρετους.
مَن جَآءَ بِٱلۡحَسَنَةِ فَلَهُۥ خَيۡرࣱ مِّنۡهَاۖ وَمَن جَآءَ بِٱلسَّيِّئَةِ فَلَا يُجۡزَى ٱلَّذِينَ عَمِلُواْ ٱلسَّيِّـَٔاتِ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
Κι αν κανένας κάνει αγαθοεργίες, η αμοιβή γι' αυτόν θα είναι καλύτερη από την προσφορά του. Αλλ' αν κανένας κάνει το κακό - τότε - δεν θα ανταμειφθούν όσοι έκαναν κακές πράξεις, παρά μόνο (θα τιμωρηθούν ανάλογα) με όσα πρόσφεραν.
إِنَّ ٱلَّذِي فَرَضَ عَلَيۡكَ ٱلۡقُرۡءَانَ لَرَآدُّكَ إِلَىٰ مَعَادࣲۚ قُل رَّبِّيٓ أَعۡلَمُ مَن جَآءَ بِٱلۡهُدَىٰ وَمَنۡ هُوَ فِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينࣲ‏
Εκείνος - βέβαια - που σου ανέθεσε την ευθύνη του Κορανίου, θα σε επαναφέρει σε χρόνο Επιστροφής. Να πεις: "Ο Κύριός μου γνωρίζει καλύτερα ποιος είναι εκείνος που έρχεται με καθοδήγηση, και ποιος είναι σε ολοφάνερη πλάνη".
وَمَا كُنتَ تَرۡجُوٓاْ أَن يُلۡقَىٰٓ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبُ إِلَّا رَحۡمَةࣰ مِّن رَّبِّكَۖ فَلَا تَكُونَنَّ ظَهِيرࣰ ا لِّلۡكَٰفِرِينَ
Και δεν προσδοκούσες ποτέ ότι το Βιβλίο (το Κοράνιο) θα σου στελνόταν, εκτός σαν ευσπλαχνία (μια Χάρη) από τον Κύριό σου. Γι' αυτό μην υποστηρίξεις - με κανένα τρόπο - τους άπιστους.
وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ بَعۡدَ إِذۡ أُنزِلَتۡ إِلَيۡكَۖ وَٱدۡعُ إِلَىٰ رَبِّكَۖ وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ
Και να μην επιτρέψεις να σου εναντιώνονται στις Εντολές του ΑΛΛΑΧ, μετά που σου έχουν αποκαλυφθεί και να προσκαλείς (τον κόσμο) προς το (δρόμο) του Κυρίου σου και μη συναναστρέφεσαι με όσους συνδέουν θεούς με τον ΑΛΛΑΧ.
وَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۘ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ كُلُّ شَيۡءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجۡهَهُۥۚ لَهُ ٱلۡحُكۡمُ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ
Και μην επικαλείσαι - με τον ΑΛΛΑΧ - άλλο θεό. Δεν υπάρχει άλλος θεός παρά μόνον Αυτός. Κάθε τι (που υπάρχει) θα εξαφανιστεί εκτός από το Πρόσωπό Του. Σ' Αυτόν ανήκει η Εξουσία, και σ' Αυτόν (όλοι σας) θα επιστρέψετε.