διάβασεٱقۡتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمۡ وَهُمۡ فِي غَفۡلَةࣲ مُّعۡرِضُونَ
Πλησίασε για τους ανθρώπους (ο καιρός) για να λογαριαστούν. Κι όμως απορρίχονται όπως είναι, απομακρύνονται.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ, του Ελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου.
مَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرࣲ مِّن رَّبِّهِم مُّحۡدَثٍ إِلَّا ٱسۡتَمَعُوهُ وَهُمۡ يَلۡعَبُونَ
Ποτέ δεν τους φτάνει ανανεωμένο μήνυμα από το Κύριό τους, αν δεν το ακούσουν ενώ παίζουν, (χωρίς να δώσουν προσοχή),
لَاهِيَةࣰ قُلُوبُهُمۡۗ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّجۡوَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ هَلۡ هَٰذَآ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُكُمۡۖ أَفَتَأۡتُونَ ٱلسِّحۡرَ وَأَنتُمۡ تُبۡصِرُونَ
οι καρδιές τους είναι μακριά απ' αυτό (το Κοράνιο) το μεταχειρίζονται επιπόλαια οι κακοποιοί το λένε στις μυστικές τους συνεδριάσεις "Είναι αυτός τίποτε περισσότερο από ένα δημιούργημα σαν τον εαυτό σας; μήπως θα πάτε στη μαγεία, ενώ τα μάτια σας είναι ανοιχτά"; λόγο (που μιλιέται) στον ουρανό και στη γη. Και είναι ο μόνος που ακούει και βλέπει (τα πάντα).
قَالَ رَبِّي يَعۡلَمُ ٱلۡقَوۡلَ فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
Είπε: "Ο Κύριός μου γνωρίζει (κάθε
بَلۡ قَالُوٓاْ أَضۡغَٰثُ أَحۡلَٰمِۭ بَلِ ٱفۡتَرَىٰهُ بَلۡ هُوَ شَاعِرࣱ فَلۡيَأۡتِنَا بِـَٔايَةࣲ كَمَآ أُرۡسِلَ ٱلۡأَوَّلُونَ
Κι όμως είπαν "(αυτό είναι) συμμαζώματα από όνειρα! Όχι, τα εφεύρε! Όχι, δεν είναι (παρά) ένας ποιητής! Ας μας φέρει ένα Σημείο (ένα θαύμα), όπως αυτά που έχουν σταλεί στους παλαιότερους (προφήτες)"!
مَآ ءَامَنَتۡ قَبۡلَهُم مِّن قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَآۖ أَفَهُمۡ يُؤۡمِنُونَ
Ποτέ πριν απ' αυτούς κανείς από τους κατοίκους του χωριού που αποφασιάσαμε να καταστρέψουμε δεν πίστεψε. Πώς αυτοί θα πιστέψουν;
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ إِلَّا رِجَالࣰ ا نُّوحِيٓ إِلَيۡهِمۡۖ فَسۡـَٔلُوٓاْ أَهۡلَ ٱلذِّكۡرِ إِن كُنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ
Και δεν έχουμε στείλει πριν από σένα (αποστόλους) παρά μόνο άνδρες, που τους είχαμε εμπνεύσει, αν δεν το γνωρίζετε (τούτο), ερωτήσετε όσους εξουσιάζουν (τους σοφαδούς) του μηνύματος.
وَمَا جَعَلۡنَٰهُمۡ جَسَدࣰ ا لَّا يَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَمَا كَانُواْ خَٰلِدِينَ
Κι ούτε τους δώσαμε σώματα που δεν έτρωγαν τα φαγητά, κι ούτε ήταν αθάνατοι.
ثُمَّ صَدَقۡنَٰهُمُ ٱلۡوَعۡدَ فَأَنجَيۡنَٰهُمۡ وَمَن نَّشَآءُ وَأَهۡلَكۡنَا ٱلۡمُسۡرِفِينَ
Έπειτα κάναμε να εκπληρωθεί η υπόσχεσή μας και σώσαμε αυτούς (τους αποστόλους) και όποιον (άλλο) θέλαμε, ενώ καταστρέψαμε τους παραβάτες.
لَقَدۡ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكُمۡ كِتَٰبࣰ ا فِيهِ ذِكۡرُكُمۡۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
Έχουμε αποκαλύψει για σας (ω άνδρες) ένα Βιβλίο, που μέσα του είναι ένα μήνυμα για σας. Γιατί δεν λογικεύεστε;
وَكَمۡ قَصَمۡنَا مِن قَرۡيَةࣲ كَانَتۡ ظَالِمَةࣰ وَأَنشَأۡنَا بَعۡدَهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ
Και πόσους κατοίκους χωριών που τους έχουμε εντελώς καταστρέψει, για τις αδικίες τους και αντικαταστήσαμε στη
فَلَمَّآ أَحَسُّواْ بَأۡسَنَآ إِذَا هُم مِّنۡهَا يَرۡكُضُونَ
μόλις αποθάνθησαν την Τιμωρία μας (να φύγει), τότε προσπάθησαν να τραπούν 'οε φυγή απ' αυτή!
لَا تَرۡكُضُواْ وَٱرۡجِعُوٓاْ إِلَىٰ مَآ أُتۡرِفۡتُمۡ فِيهِ وَمَسَٰكِنِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تُسۡـَٔلُونَ
μη δραπετεύετε, αλλά - επιστοέψετε στα ομορφα πράγματα - αυτής της ζωής που σας δόθησαν, και στα οπία σας, γιατί θα ερωτηθείτε (για να δώσετε λογαριασμό).
قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Είπαν: "αλίμονό μας! ήμαστον πράγματι - άδικοι! " -
فَمَا زَالَت تِّلۡكَ دَعۡوَىٰهُمۡ حَتَّىٰ جَعَلۡنَٰهُمۡ حَصِيدًا خَٰمِدِينَ
Και θα συνεχίζουν να χλαίνε γοερά μέχρις ότου τους κάνουν σαν χωράρι θεισμένο οιωστηλό κι αθόρυβο.
وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَآءَ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ
Και δεν δημιουργήσαμε τον ουρανό και τη γη και ότι βρίσκονται ανάμεσα τους για ψυχαγωγία ανώφελη!
لَوۡ أَرَدۡنَآ أَن نَّتَّخِذَ لَهۡوࣰ ا لَّٱتَّخَذۡنَٰهُ مِن لَّدُنَّآ إِن كُنَّا فَٰعِلِينَ
Αν ήταν επιθυμία μας ένα διασκεδάσουμε (γυναίκα δηλ. ή παιδί). θα βρίσκαμε - βέβαια - τον τρόπο από τα πράγματα που βρίσκονται δίπλα μας να το κάνουμε.
بَلۡ نَقۡذِفُ بِٱلۡحَقِّ عَلَى ٱلۡبَٰطِلِ فَيَدۡمَغُهُۥ فَإِذَا هُوَ زَاهِقࣱۚ وَلَكُمُ ٱلۡوَيۡلُ مِمَّا تَصِفُونَ
Αλλά θα εξακοντίσουμε την αλήθεια πάνω στη ψευτία, που θα πλήξει τελειωτικά τη σκέψη της και να του αυτή εξαφανιζέται πια! Και αλίμονο σας για οσα (ψευτικά) πράγματα αποδίδετε (σε μας).
وَلَهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَمَنۡ عِندَهُۥ لَا يَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِهِۦ وَلَا يَسۡتَحۡسِرُونَ
Και ο' Αυτόν ανήκουν όλα (τα δημιουργήματα) που βρίσκονται στους ουρανούς και στη γη. Ακόμα και αυτοί
يُسَبِّحُونَ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ لَا يَفۡتُرُونَ
Πανηγυρίζουν (οι άγγελοι) τη δόξα Του, νύχτα και ημέρα, - και δεν διασώπτουν (τους ύμνους).
أَمِ ٱتَّخَذُوٓاْ ءَالِهَةࣰ مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ هُمۡ يُنشِرُونَ
μήπως έχουν πάρει (για λατρεία) θεότητες από τη γη, που μπορούν να ανασηκώσουν (νεκρούς);
لَوۡ كَانَ فِيهِمَآ ءَالِهَةٌ إِلَّا ٱللَّهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلۡعَرۡشِ عَمَّا يَصِفُونَ
Αν υπήρχαν εκεί (στους ουρανούς και στη γη) άλλες θεότητες, εκτός του ΑΛΛΑΧ θα κάολας χαθεί. Αλλά, δόξα στον ΑΛΛΑΧ τον Κύριο του θρόνου (της εξουσίας), πολύ ψηλά είναι) από όσα Του αποδίδουν!
لَا يُسۡـَٔلُ عَمَّا يَفۡعَلُ وَهُمۡ يُسۡـَٔلُونَ
Δεν είναι δυνατό να ερωτηθεί για τις πράξεις του, ενώ αυτοί θα ερωτηθούν (για τις δικές τους).
أَمِ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةࣰۖ قُلۡ هَاتُواْ بُرۡهَٰنَكُمۡۖ هَٰذَا ذِكۡرُ مَن مَّعِيَ وَذِكۡرُ مَن قَبۡلِيۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ٱلۡحَقَّۖ فَهُم مُّعۡرِضُونَ
μήπως έχουν πάρει (για λατρεία) άλλες (πραγματικές) θεότητες εκτός (του ΑΛΛΑΧ); Να πεις: "Φέρτε τις (πειστικές) αποδείξεις ας. Αυτό εδώ είναι το μήνυμα αυτών που ήταν πριν από μένα". Κι όμως οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν γνωρίζουν την αλήθεια, γι' αυτό και απομακρύνονται.
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِيٓ إِلَيۡهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدُونِ
Και δεν έχουμε στείλει - πριν από σένα - χανέναν αλλο αποστόλο, που να μην του έχουμε εμπνεύσει, ότι δεν υπάρχει αλλος θεος εμή μόνο Εγώ. Γι' αυτο να με λατρεύετε (και να με υπηρετείτε)
وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَلَدࣰ اۗ سُبۡحَٰنَهُۥۚ بَلۡ عِبَادࣱ مُّكۡرَمُونَ
Και είπαν: "Ο Ελέημων (ΑΛΛΑΧ)
لَا يَسۡبِقُونَهُۥ بِٱلۡقَوۡلِ وَهُم بِأَمۡرِهِۦ يَعۡمَلُونَ
Δεν μιλούν ποτέ πριν Εκείνος μιλήσει, κι ενεργούν μόνο, έπειτα από διαταγή Του.
يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا يَشۡفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ٱرۡتَضَىٰ وَهُم مِّنۡ خَشۡيَتِهِۦ مُشۡفِقُونَ
Γνωρίζει (ο ΑΛΛΑΧ) ότι βρίσκεται ανάμεσα στα γέρια τους ή ότι πίσω απ' αυτούς, (ότι γίνεται ή ότι έγινε) - και δεν μεσολαβούν εμμή μόνο για όποιον έχει επιτραπεί, και στέκονται με φόβο κι ευλάδεια μπροστά (στη δόξα) Του.
۞وَمَن يَقُلۡ مِنۡهُمۡ إِنِّيٓ إِلَٰهࣱ مِّن دُونِهِۦ فَذَٰلِكَ نَجۡزِيهِ جَهَنَّمَۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلظَّٰلِمِينَ
Κι αν κανένας απ' αυτούς θα έλεγε: "Είμαι θεός, αντί Του", αυτόν τότε θα τον αντάμειβαμε με την Κόλασιν! Έτοι αντάμειβουμε τους άδικους.
أَوَلَمۡ يَرَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَنَّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ كَانَتَا رَتۡقࣰ ا فَفَتَقۡنَٰهُمَاۖ وَجَعَلۡنَا مِنَ ٱلۡمَآءِ كُلَّ شَيۡءٍ حَيٍّۚ أَفَلَا يُؤۡمِنُونَ
μήπως δεν βλέπουν οι Απόστολ ότι οι ουρανοί και η γη ήταν (και τα δύο μαζί) ενωμένα (σαν μια μονάδα της Δημιουργίας), έπειτα τα σχίσαμε σε δύο μέρη; και κάναμε απ' το νερό κάθε ζωντανό πράγμα. μήπως - και τότε - δεν θα το πιστέψουν;
وَجَعَلۡنَا فِي ٱلۡأَرۡضِ رَوَٰسِيَ أَن تَمِيدَ بِهِمۡ وَجَعَلۡنَا فِيهَا فِجَاجࣰ ا سُبُلࣰ ا لَّعَلَّهُمۡ يَهۡتَدُونَ
Και κάναμε (τοποθετήσαμε) στη γη - σταθερά - θεόρατα (βουνά), μήπως και τους συγκλονίσουν, και κάναμε ανάμεσα (στα βουνά) δημόσιους δρόμους για να διαδαίνουν, ίσως μπορέσουν και καθοδηγηθούν.
وَجَعَلۡنَا ٱلسَّمَآءَ سَقۡفࣰ ا مَّحۡفُوظࣰ اۖ وَهُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِهَا مُعۡرِضُونَ
Και κάναμε τον ουρανό σα σκέπη κάλα φυλαγμένη κι όμως αυτοί απομακρύνονται από τα Σημεία που (δείχνουν) αυτά τα πράγματα!
وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلࣱّ فِي فَلَكࣲ يَسۡبَحُونَ
Είναι Εκείνος που δημιούργησε τη Νύχτα και την Ημέρα και τον ήλιο και τη σελήνη. Όλα (τα ουράνια σώματα) κολυμπούν μόνα, το καθένα στη κυκλική του πορεία.
وَمَا جَعَلۡنَا لِبَشَرࣲ مِّن قَبۡلِكَ ٱلۡخُلۡدَۖ أَفَإِيْن مِّتَّ فَهُمُ ٱلۡخَٰلِدُونَ
Σε κανένα άνθρωπο - πριν από οένα - δεν έχουμε παραχωρήσει την αιωνιότητα (εδώ). Αν - λοιπόν - εσύ πεθάνεις, πώς αυτοί θα ζήσουν αιώνια;
كُلُّ نَفۡسࣲ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۗ وَنَبۡلُوكُم بِٱلشَّرِّ وَٱلۡخَيۡرِ فِتۡنَةࣰۖ وَإِلَيۡنَا تُرۡجَعُونَ
Κάθε ψυχή θα γευθεί οπωσδήποτε - το θάνατο. Και θα σας δοκιμάσουμε με το κακό και με το καλό. Στο (τέλος) σε μας θα επιστρέψετε.
وَإِذَا رَءَاكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَٰذَا ٱلَّذِي يَذۡكُرُ ءَالِهَتَكُمۡ وَهُم بِذِكۡرِ ٱلرَّحۡمَٰنِ هُمۡ كَٰفِرُونَ
Κι όταν οι Άπιστοι σε βλέπουν, σε μετακειρίζονται ειρωνικά (λέγοντας): "Δεν είναι αυτός που μνημονεύει - μιλώντας σ' αστεία για τους θεούς σας;" Κι όσο αυτοί βλαστημούν όταν μνημονεύεται (το όνομα) του Ελέήμονα (ΑΛΛΑΧ)!
خُلِقَ ٱلۡإِنسَٰنُ مِنۡ عَجَلࣲۚ سَأُوْرِيكُمۡ ءَايَٰتِي فَلَا تَسۡتَعۡجِلُونِ
Από τη φύση του ο άνθρωπος είναι βιαστικός. Πολύ γρήγορα θα σας παρουσιάσω τα Σημεία μου, και - μη μου ζητάτε - να το επισπεύσω!
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
Και λένε: "Πότε (θα φτάσει) αυτή η υπόσχεση, αν είστε ειλικρινείς";
لَوۡ يَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ حِينَ لَا يَكُفُّونَ عَن وُجُوهِهِمُ ٱلنَّارَ وَلَا عَن ظُهُورِهِمۡ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ
Αν μονάχα γνώριζαν οι Απόστολ (την ώρα), δεν θα μπορούσαν να παραμερίσουν τη Φωτιά από τα πρόσωπά τους, κι ούτε απ' τις πλάτες τους, και καμά βοήθειαν δεν θα μπορούσε να τους φτάσει!
بَلۡ تَأۡتِيهِم بَغۡتَةࣰ فَتَبۡهَتُهُمۡ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ
Κι όμως θα τους φτάσει στα ξαφνικά και να τους κατακτήσει. Και (τότε) καμιά δυναμη δεν θα έχουν για να την απομακρύνουν κι ούτε θα μπορούν να αναβάλουν.
وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلࣲ مِّن قَبۡلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُواْ مِنۡهُم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
Κι (άλλοι) Αποστολοι πριν από σένα έχουν χλευασθει. Αλλά οι ειρωνειες τους περιοριστηκαν από αυτό (το ίδιο αντιχείμενο) που εγλευάσαν.
قُلۡ مَن يَكۡلَؤُكُم بِٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ مِنَ ٱلرَّحۡمَٰنِۚ بَلۡ هُمۡ عَن ذِكۡرِ رَبِّهِم مُّعۡرِضُونَ
Να πεις (Ω!μουχάμμεντ): "Ποιος μπορει να σας σώσει - τόσο τη νύχτα όσο και την ημέρα από (την Οργή) του Ελέημονα ( ΑΛΛΑΧ)," Κι όμως απομακρύνονται (αμφιβάλλοντας) από το μήνυμα του Κυρίου τους.
أَمۡ لَهُمۡ ءَالِهَةࣱ تَمۡنَعُهُم مِّن دُونِنَاۚ لَا يَسۡتَطِيعُونَ نَصۡرَ أَنفُسِهِمۡ وَلَا هُم مِّنَّا يُصۡحَبُونَ
Ή μήπως έχουν τις θεότητες που θα τους προφυλάξουν -από μας; Δεν μπορούν να βοηθήσουν τον εαυτό τους κι ούτε θα υπάρξει κανείς να τους προστατέψει από μας.
بَلۡ مَتَّعۡنَا هَٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۗ أَفَلَا يَرَوۡنَ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَآۚ أَفَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
Κι όμως δώσαμε τις απολαύσεις της ζωής αυτής, σ' αυτούς και στους πατέρες τους για μια μεγάλη περίοδο. μα δεν βλέπουν οτι ελαττώνουμε βαθμιαία τη γη (που βρίσκεται στη εξουσία τους) από τις απόκεντες πλευρές της; μήπως - λοιπόν -(ελπίζουν), ότι θα νικήσουν;
قُلۡ إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلۡوَحۡيِۚ وَلَا يَسۡمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ
Να πεις: "μονάχα σας προειδοποιοίό σύμφωνα με την έμπνευση (που μου δόθηκε)". Αλλά οι κουφοί δεν θ' ακούσουν την κλήση, όταν προειδοποιηθούν.
وَلَئِن مَّسَّتۡهُمۡ نَفۡحَةࣱ مِّنۡ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Κι αν μόνο μια πνοή της τιμωρίας του Κυρίου σου τους αγγίξει, τότε θα πουν: "Αλίμονό μας! Ήμασταν - πράγματι - άδικοι"!
وَنَضَعُ ٱلۡمَوَٰزِينَ ٱلۡقِسۡطَ لِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَلَا تُظۡلَمُ نَفۡسࣱ شَيۡـࣰٔ اۖ وَإِن كَانَ مِثۡقَالَ حَبَّةࣲ مِّنۡ خَرۡدَلٍ أَتَيۡنَا بِهَاۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَٰسِبِينَ
Θα τοποθετήσουμε δίκαιες ζυγαριές κατά την ημέρα της Κρίσης, ώστε καμιά ψυχή να μην αδικηθεί στο ελάχιστο. Κι αν αχόμα (στα έργα της) υπάρχει το βάρος σιναποστόρου θα το φέρουμε (για να λογαριστεί). Κι επαρκεί ότι είμαστε Εμείς οι δικαστές για να κάνουμε λογαριασμούς.
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ٱلۡفُرۡقَانَ وَضِيَآءࣰ وَذِكۡرࣰ ا لِّلۡمُتَّقِينَ
(Στο παρελθόν) είχαμε παραχωρήσει στον μωυσή και στον Ααρών (τη Βίβλο) το κριτήριο (για εκδίκαση), και ένα Φως και ένα μήνυμα για τους ευσεβείς.
ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُم بِٱلۡغَيۡبِ وَهُم مِّنَ ٱلسَّاعَةِ مُشۡفِقُونَ
γι' αυτούς που φοβούνται, τον Κύριό τους χωρίς να Τον δουν και που φοιτιουν στην ανάμνηση της Ώρας (που θα γίνει η Δίκη).
وَهَٰذَا ذِكۡرࣱ مُّبَارَكٌ أَنزَلۡنَٰهُۚ أَفَأَنتُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ
Κι αυτό είναι ένα ευλογημένο μήνυμα που το έχουμε στείλει κάτω (σε σένα, μήπως - λοιπόν - θα το αρνηθείτε;
۞وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَآ إِبۡرَٰهِيمَ رُشۡدَهُۥ مِن قَبۡلُ وَكُنَّا بِهِۦ عَٰلِمِينَ
Και προηγουμένως είχαμε χαρίσει στον Αβραάμ την ευθύτητα της κατεύθυνσης και πολύ καλά τον είχαμε γνωρίσει.
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا هَٰذِهِ ٱلتَّمَاثِيلُ ٱلَّتِيٓ أَنتُمۡ لَهَا عَٰكِفُونَ
Όταν είπε στον πατέρα του και στο λαό του: "Τι είναι αυτά τα ειδώλια που (με τόση αφοσίωση) λατρεύετε";
قَالُواْ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا لَهَا عَٰبِدِينَ
Είπαν: "Βρήκαμε τους πατέρες μας να τους λατρεύουν".
قَالَ لَقَدۡ كُنتُمۡ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمۡ فِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينࣲ
Είπε: "Τόσο εσείς, οσο και οι πατέρες σας δρίσκετε σε φανερη πλανη".
قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا بِٱلۡحَقِّ أَمۡ أَنتَ مِنَ ٱللَّٰعِبِينَ
Είπαν: "μας έχεις φέρει την αληθεια, η μήτως είσαι ένας απ' αυτούς που χωρατεύουν;"
قَالَ بَل رَّبُّكُمۡ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ٱلَّذِي فَطَرَهُنَّ وَأَنَا۠ عَلَىٰ ذَٰلِكُم مِّنَ ٱلشَّٰهِدِينَ
Είπε: "Όχι, ο Κύριός σας είναι ο Κύριος των ουρανών και της γης, Εκείνος (είναι) που τα έχει δημιουργήσει (εκ του μηδενός). Κι εγώ είμαι απ' τους μάρτυρες αυτής (της Αληθείας).
وَتَٱللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصۡنَٰمَكُم بَعۡدَ أَن تُوَلُّواْ مُدۡبِرِينَ
"Και - μα τον ΑΛΛΑΧ - έχω ένα οχέδιο (να καταστρέψω) τα ειδώλα σας, μόλις γυρίσετε (τις πλάτες σας) και φύγετε"...
فَجَعَلَهُمۡ جُذَٰذًا إِلَّا كَبِيرࣰ ا لَّهُمۡ لَعَلَّهُمۡ إِلَيۡهِ يَرۡجِعُونَ
Έτσι τα έκανε κομμάτια (όλα) εκτός από το μεγαλύτερο απ' αυτό, ώστε ίσως επιστρέψουν σ' αυτό.
قَالُواْ مَن فَعَلَ هَٰذَا بِـَٔالِهَتِنَآ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
Είπαν: "Ποιος έκανε τούτο στις θεότητές μας; Θα πρέπει να είναι ένας (άνθρωπος) από τους αδίκους"!
قَالُواْ سَمِعۡنَا فَتࣰ ى يَذۡكُرُهُمۡ يُقَالُ لَهُۥٓ إِبۡرَٰهِيمُ
Είπαν: "Ακούσαμε, ένα έφηβο να τους ονοματίζει, που τον έλεγαν Αβραάμ".
قَالُواْ فَأۡتُواْ بِهِۦ عَلَىٰٓ أَعۡيُنِ ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَشۡهَدُونَ
Είπαν: "Φέρτε τον - λοιπόν - μπροστά στα μάτια του κόσμου για να γίνουν μάρτυρες επάνω σ' αυτό".
قَالُوٓاْ ءَأَنتَ فَعَلۡتَ هَٰذَا بِـَٔالِهَتِنَا يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ
Είπαν: "Είσαι εσύ εκείνος ω! Αβραάμ! - που έκανες αυτό στις θεότητές μας";
قَالَ بَلۡ فَعَلَهُۥ كَبِيرُهُمۡ هَٰذَا فَسۡـَٔلُوهُمۡ إِن كَانُواْ يَنطِقُونَ
Είπε: "Όχι, αυτό έχει γίνει απ' αυτόν τον μεγαλύτερο! Ρωτείστε τους, αν μπορούν να μιλήσουν!".
فَرَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ فَقَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ أَنتُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ
Τότε γύρισαν στον εαυτό τους (αλληλοκατάριχαν)και είπαν: Στ' αλήθεια εοείς ειστε οι ένοχοι!".
ثُمَّ نُكِسُواْ عَلَىٰ رُءُوسِهِمۡ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَا هَٰٓؤُلَآءِ يَنطِقُونَ
Κι έπειτα - έστησαν κάτω πάνω στα κεφάλια τους (δηλ. έπαθαν συγχυση) και ντροπιασμένοι (είπαν): "Εού (Αβραάμ) γνωρίζεις πολύ καλά ότι αυτά (τα ειδώλα) δεν έχουν λαλιά".
قَالَ أَفَتَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكُمۡ شَيۡـࣰٔ ا وَلَا يَضُرُّكُمۡ
Είπε(ο Αβραάμ): "Πώς - τότε - λατρεύετε, αντί του ΑΛΛΑΧ, πράγματα που δεν ους ωφελούν σε τίποτε, κι ούτε ους βλάπτουν.
أُفࣲّ لَّكُمۡ وَلِمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
"Λίμνιον! (αγανακτώ) με σας κι για τα αντικείμενα που λατρεύετε αντί του ΑΛΛΑΧ! μα δεν θα λογιχευθείτε".
قَالُواْ حَرِّقُوهُ وَٱنصُرُوٓاْ ءَالِهَتَكُمۡ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ
Είπαν: "Κάψτε τον, κι προστατέψτε τις θεότητες σας, αν θέλετε να κάνετε κάτι".
قُلۡنَا يَٰنَارُ كُونِي بَرۡدࣰ ا وَسَلَٰمًا عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ
Είπαμε (τότε Εμείς): "Ώ Φωτιά! Να είσαι χούα κι ασφάλεια στον Αβραάμ!".
وَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدࣰ ا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَخۡسَرِينَ
Και θέλησαν να τον στήσουν παιδά. Αλλά κάνιαμε (αυτούς τους ίδιους) να χάσουν.
وَنَجَّيۡنَٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَا لِلۡعَٰلَمِينَ
Κι σώσαμε αυτόν κι (τον ανιψιό του) τον Λώτ (κι τους οδηγήσαμε) στη γη, που την είχαμε ευλογήσει για (όλα) τα έθνη.
وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ نَافِلَةࣰۖ وَكُلࣰّ ا جَعَلۡنَا صَٰلِحِينَ
Και χαρίσαμε ο' αυτόν τον Ισαάκ, και - σαν επιπρόσθετο δώρο -(ένα εγγόν) τον Ιακώβ και κάναμε δικαίους ανθρώπους τον καθένα (απ' αυτούς).
وَجَعَلۡنَٰهُمۡ أَئِمَّةࣰ يَهۡدُونَ بِأَمۡرِنَا وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡهِمۡ فِعۡلَ ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَإِقَامَ ٱلصَّلَوٰةِ وَإِيتَآءَ ٱلزَّكَوٰةِۖ وَكَانُواْ لَنَا عَٰبِدِينَ
Και τους κάναμε αρχηγούς, να οδηγούν (ανθρώπους) με τη διευθυνη μας, και εμπνεύσαμε ο' αυτούς να κάνουν την αγαθοεργία, την ταχτική προσευχή και την ελεημοσύνη. Και μας υπηρετούσαν πιστά (μόνο Εμάς).
وَلُوطًا ءَاتَيۡنَٰهُ حُكۡمࣰ ا وَعِلۡمࣰ ا وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَت تَّعۡمَلُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءࣲ فَٰسِقِينَ
Και στον Λωτ, επίσης, του δώσαμε τη Κρίση και τη Γνώση, και τον σώσαμε απ' το χωριό που συνήθιζε να κάνει αιχμαλένες πράξεις. Πραγματικά ήταν ένας λαός που είχε παραδοθεί στον Πονηρό και την παρανομία.
وَأَدۡخَلۡنَٰهُ فِي رَحۡمَتِنَآۖ إِنَّهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
Και τον κάναμε να μπει (στον κύκλο) της Ευσπλαχνίας μας, γιατι ήταν απο τους Ένδαρετους.
وَنُوحًا إِذۡ نَادَىٰ مِن قَبۡلُ فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
(Θυμίσου) τον Νώε όταν (μας) καλούσε πολύ πριν (απ' τον Αβραάμ). Απαντήσαμε (στην προσευχή) του και σώσαμε αυτόν και την οικογένειά του απ' την μεγάλη απελπισία.
وَنَصَرۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَآۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءࣲ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ أَجۡمَعِينَ
Και τον βοηθήσαμε ενάντια (του) λαού που οι άνθρωποι του αρνήθηκαν τις Εντολές μας. Πράγματι ήταν ένας κακός λαός και (ασεβής) γι' αυτό και τους πνίξαμε (στον Κατακλυσμό) όλους μαζί.
وَدَاوُۥدَ وَسُلَيۡمَٰنَ إِذۡ يَحۡكُمَانِ فِي ٱلۡحَرۡثِ إِذۡ نَفَشَتۡ فِيهِ غَنَمُ ٱلۡقَوۡمِ وَكُنَّا لِحُكۡمِهِمۡ شَٰهِدِينَ
Και (θυμίσου) τον Δαυΐδ και τον Σολομώντα πως έδικασαν την υπόθεση για το χωράφι όταν-μέσα ο' αυτό - το κοπάδι καπσιας οικογενείας είχε (νύχτα)
فَفَهَّمۡنَٰهَا سُلَيۡمَٰنَۚ وَكُلًّا ءَاتَيۡنَا حُكۡمࣰ ا وَعِلۡمࣰ اۚ وَسَخَّرۡنَا مَعَ دَاوُۥدَ ٱلۡجِبَالَ يُسَبِّحۡنَ وَٱلطَّيۡرَۚ وَكُنَّا فَٰعِلِينَ
Κι εδώσαμε στον Σολομώντα (την δύναμη) και ζητήσαμε και (υπόθεση) Κι στον καθένα τους δώσαμε την Κρίση και τη Γνώση. Κι ήταν με τη δύναμη μας που κάναμε τα βουνά και τα πουλιά να πανηγυρίζουν με τον Δαυίδ τη Δόξα μας. Κι Εμείς ήμαστον που κάναμε (όλα αυτά τα πράγματα).
وَعَلَّمۡنَٰهُ صَنۡعَةَ لَبُوسࣲ لَّكُمۡ لِتُحۡصِنَكُم مِّنۢ بَأۡسِكُمۡۖ فَهَلۡ أَنتُمۡ شَٰكِرُونَ
Και διδάξαμε σ' αυτόν την τέχνη να φτιάχνει τα θωρακισμένα σακκάκια για χάση σας, ώστε να προστατεύεστε απ' τις - μεταξύ σας - βιασότητες, είστε (λοιπόν, γι' αυτό) ευγνώμονες;
وَلِسُلَيۡمَٰنَ ٱلرِّيحَ عَاصِفَةࣰ تَجۡرِي بِأَمۡرِهِۦٓ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَاۚ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيۡءٍ عَٰلِمِينَ
('Ήταν με τη δύναμη μας που κάναμε) για τον Σολομώντα τον ορμητικό (ακυβέρνητο) άνεμο να τρέχει - κατά διαταγή του - στη γη που την είχαμε ευλογήσει. Κι ήμασταν (Εμείς) γνώστες, για κάθε πράγμα.
وَمِنَ ٱلشَّيَٰطِينِ مَن يَغُوصُونَ لَهُۥ وَيَعۡمَلُونَ عَمَلࣰ ا دُونَ ذَٰلِكَۖ وَكُنَّا لَهُمۡ حَٰفِظِينَ
Κι από τους δαίμονες όσοι απ' αυτούς βουτούσαν - (στη θάλασσα) γι' αυτόν, κι έκαναν - εκτός αυτό - κι άλλα έργα. Εμείς ήμασταν Εκείνοι που τους φυλάγαμε.
۞وَأَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ
Και (θυμίσου) τον Ιώβ όταν καλούσε τον Κύριό του: 'Η δυστυχία μ' έχει θλίψει. Εσύ όμως (Κύριε) είσαι από τους οπλαχνικούς, ο Σπλαχνικότερος".
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَكَشَفۡنَا مَا بِهِۦ مِن ضُرࣲّۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةࣰ مِّنۡ عِندِنَا وَذِكۡرَىٰ لِلۡعَٰبِدِينَ
Κι απαντήσαμε σ' αυτόν. Και τον γλύτωσαμε από τη δυστυχία που ήταν πάνω του και τον επανάφεραμε την
وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِدۡرِيسَ وَذَا ٱلۡكِفۡلِۖ كُلࣱّ مِّنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
Και (θυμήσου) τον Ισμαήλ, τον Ιντρίς και τον Δουλ - Κιφλ, όλοι τους ήταν (άνδρες) με μεγάλη υπομονή,
وَأَدۡخَلۡنَٰهُمۡ فِي رَحۡمَتِنَآۖ إِنَّهُم مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
τους κάναμε να εισέλθουν στο (χώρο) της Ευσπλαχνίας μας, γιατί ήταν - πραγματικά - απ' τους ενάρετους (άνδρες).
وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبࣰ ا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقۡدِرَ عَلَيۡهِ فَنَادَىٰ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
Και (θυμήσου) τον Δουλ - Νουν (τον άνδρα της Φάλαινας - τον Ιωνά) σαν έφυγε οργισμένος. Και νόμιζε πως δεν είχαμε πάνω του καμιά εξουσία. Κι όμως φώναξε απ' τα βαθιά σκοτάδια: "Δεν υπάρχει άλλος θεός, εκτός μόνον Εσύ. Δόξα σε Σένα! - ήμουν στ' αλήθεια - απ' τους άδικους"!
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡغَمِّۚ وَكَذَٰلِكَ نُـۨجِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Εισακούσαμε (την παράκλησή) του και τον σώσαμε από τη δυστυχία. Και μ' αυτό τον τρόπο λυτρώνουμε αυτούς τους πιστούς.
وَزَكَرِيَّآ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدࣰ ا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ
Και (θυμήσου) τον Ζαχαρία όταν κάλεσε τον Κύριό του: "Κύριέ μου! μη μ' αφήνεται (χωρίς απογόνους) Κι εσύ είσαι ο καλύτερος από τους κληρονόμους".
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَوَهَبۡنَا لَهُۥ يَحۡيَىٰ وَأَصۡلَحۡنَا لَهُۥ زَوۡجَهُۥٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَيَدۡعُونَنَا رَغَبࣰ ا وَرَهَبࣰ اۖ وَكَانُواْ لَنَا خَٰشِعِينَ
Κι εισακούσαμε (την προσευχή του) και του χαρίσαμε τον Γιαχία τον Ιωάννη) Και θεραπέυσαμε για χάρη του (τη στειρότητα) της γυναίκας του. Αυτοί (οι τρεις) συναγωνίζονταν για τις καλές πράξεις. Και μας καλούσαν (στις
وَٱلَّتِيٓ أَحۡصَنَتۡ فَرۡجَهَا فَنَفَخۡنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا وَجَعَلۡنَٰهَا وَٱبۡنَهَآ ءَايَةࣰ لِّلۡعَٰلَمِينَ
Καί (θυμίσου) αὐτήν που φύλαξε την ἀγνότητα της. Ἐμφυσήσαμε μέσα της ἀπό το Πνεῦμα μας (με τον ἄγγελο) καί κάναμε αὐτήν καί τον γιό της ἕνα (ἄξιο θαυμασμοῦ) Σημείο γιά ὄλους τους λαούς.
إِنَّ هَٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمۡ أُمَّةࣰ وَٰحِدَةࣰ وَأَنَا۠ رَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُونِ
Στ' ἀλήθεια αὐτό το ἔθνος σας ἀποτελεῖ καί ἕνα καί μόνο ἔθνος καί Ἐγώ εἰμαι ο Κύριος σας. Γι' αὐτό να ὑπηρετεῖτε Ἐμέ (χί ὄχι ἄλλον).
وَتَقَطَّعُوٓاْ أَمۡرَهُم بَيۡنَهُمۡۖ كُلٌّ إِلَيۡنَا رَٰجِعُونَ
Κι ὅμως (μεταγενέστερες γενιές) διχάστηκαν μεταξύ τους καί ἀποσχίστηκαν (ἀπ' την ἰδέα της ἑνότητας). Ὅμως ὄλοι σ' Ἐμᾶς θα ἐπιστρέψουν.
فَمَن يَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَهُوَ مُؤۡمِنࣱ فَلَا كُفۡرَانَ لِسَعۡيِهِۦ وَإِنَّا لَهُۥ كَٰتِبُونَ
Κι ὅποιος κάνει ὁμόδοξε ἐνέργειο ἔργο, καί ἔχει Πίστη, ο προσπάθειές του δεν θ' ἀπορριφθούν. Καί το ἔχουμε γράψει στο λογαριασμό του.
وَحَرَٰمٌ عَلَىٰ قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَآ أَنَّهُمۡ لَا يَرۡجِعُونَ
Κι ἀπαγορεύτηκε σ' ἕνα χωριό που το κατασκρέψαμε, να μη μπορούν (οι κάτοικοι του) να ἐπιστρέψουν (στη ζωή).
حَتَّىٰٓ إِذَا فُتِحَتۡ يَأۡجُوجُ وَمَأۡجُوجُ وَهُم مِّن كُلِّ حَدَبࣲ يَنسِلُونَ
ἐφ' ὅσον ἔχουν ἀπελευθερωθεῖ ο Πιε' ἴσούτζ (Γκόχ) καί ο Me' ἴσούτζ (μαχχόγχ) καί κατεβαίνουν τρέχοντας ἀπό κάθε ὕψωμα.
وَٱقۡتَرَبَ ٱلۡوَعۡدُ ٱلۡحَقُّ فَإِذَا هِيَ شَٰخِصَةٌ أَبۡصَٰرُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَٰوَيۡلَنَا قَدۡ كُنَّا فِي غَفۡلَةࣲ مِّنۡ هَٰذَا بَلۡ كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Κι ὅταν η ἀληθινή Ὑπόσχεση
إِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنتُمۡ لَهَا وَٰرِدُونَ
Πράγματι σεις (οι άπιστοι) κι ό,τι (θεότητες) λατρεύετε αντί τον ΑΛΛΑΧ, θα γίνετε καύσιμο ύλικό για την Κόλασιν! Σ' αυτήν (οποσδήποτε) θα μπείτε!
لَوۡ كَانَ هَٰٓؤُلَآءِ ءَالِهَةࣰ مَّا وَرَدُوهَاۖ وَكُلࣱّ فِيهَا خَٰلِدُونَ
Αν αυτά ήταν θεοί δεν θα έμπαιναν εκεί (στον κόλασιον). Κι όλα - όμως - εκεί μέσα θα παραμείνουν για πάντα.
لَهُمۡ فِيهَا زَفِيرࣱ وَهُمۡ فِيهَا لَا يَسۡمَعُونَ
Εκεί (για κλήρον) θα έχουν το κλάμα με λυγμούς, και δεν θα ακούνε (τίποτε άλλο).
إِنَّ ٱلَّذِينَ سَبَقَتۡ لَهُم مِّنَّا ٱلۡحُسۡنَىٰٓ أُوْلَٰٓئِكَ عَنۡهَا مُبۡعَدُونَ
Για εκείνους δμως που το Καλό από Εμάς τους έχει ξεπερασει (έφτασε από πριν), αυτοι θα μετακινηθούν μακριά απ' αυτό (τον τόπο).
لَا يَسۡمَعُونَ حَسِيسَهَاۖ وَهُمۡ فِي مَا ٱشۡتَهَتۡ أَنفُسُهُمۡ خَٰلِدُونَ
Δεν θα ακουνε και τον πιο ασήμαντο θόρυβο της (Κολάσεως). Ο,τι δε επιθύμησαν οι ψυχές τους, σ' αυτό θα παραμείνουν αιώνια.
لَا يَحۡزُنُهُمُ ٱلۡفَزَعُ ٱلۡأَكۡبَرُ وَتَتَلَقَّىٰهُمُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ هَٰذَا يَوۡمُكُمُ ٱلَّذِي كُنتُمۡ تُوعَدُونَ
Δεν θα τους λυπήσει ο μεγάλος Τρόμος, ενώ οι άγγελοι θα τους συναντούν, (με χαιρετισμό:) - "Αυτή είναι η Ημέρα ους, (η Ημέρα) που ας είχαν υποσχεθεί".
يَوۡمَ نَطۡوِي ٱلسَّمَآءَ كَطَيِّ ٱلسِّجِلِّ لِلۡكُتُبِۚ كَمَا بَدَأۡنَآ أَوَّلَ خَلۡقࣲ نُّعِيدُهُۥۚ وَعۡدًا عَلَيۡنَآۚ إِنَّا كُنَّا فَٰعِلِينَ
Την Ημέρα όπου θα τυλίξουμε (σθήσουμε) τους ουρανούς - όπως τυλίγει (χρέει) η περγαμηνή τα γράμματα - κι όπως (ακριβώς) αρχίσαμε την πρώτη δημιουργία, έτσι θα επαναλάβουμε, (το έργο μας). (Και είναι) μια υπόσχεση που την έχουμε αναλάβει και - βέβαια - θα την εκπληρώσουμε.
وَلَقَدۡ كَتَبۡنَا فِي ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعۡدِ ٱلذِّكۡرِ أَنَّ ٱلۡأَرۡضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ ٱلصَّٰلِحُونَ
(Πριν απ' αυτό) έχουμε γράψει στα θεία βιβλία μετα θεί Νίποντα, (που βρήκαμε στο μουσαϊκό) Ότι (αυτή) θα την ποικογνομήσουν οσοι με υπηρετούν, που είναι ενδεξετοι".
إِنَّ فِي هَٰذَا لَبَلَٰغࣰ ا لِّقَوۡمٍ عَٰبِدِينَ
(Στ' αλήθεια) μέσα σ' αυτό το (Κοράνιο) υπάρχει ένα μήνυμα για λαό που (πραγματικά) λατρεύει (τον ΑΛΛΑΧ).
وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا رَحۡمَةࣰ لِّلۡعَٰلَمِينَ
Και δεν σε στείλαμε (ω! μουχάμμεντ!) παρά μόνο από έλεος για όλο τον κόσμο.
قُلۡ إِنَّمَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهࣱ وَٰحِدࣱۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ
Να πεις: "Εκείνο που μου δόθηκε με έμπνευση, είναι ότι ο θεός σας είναι ένας Θεός (ο ΑΛΛΑΧ). Είστε - λοιπόν - εσείς υποταγμένοι στη θέλησή Του (στο ΙΣΛΑμ);"
فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ ءَاذَنتُكُمۡ عَلَىٰ سَوَآءࣲۖ وَإِنۡ أَدۡرِيٓ أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدࣱ مَّا تُوعَدُونَ
Αν όμως αρνηθούν, τότε να πεις: "Σας έχω προαναγγείλει (το μήνυμα) σ' όλους με τον ίδιο τρόπο. Πλην όμως δεν γνωρίζω αν ό,τι σας έχει υποσχεθεί είναι κοντά ή μακριά.
إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡتُمُونَ
Εκείνος μόνο είναι που γνωρίζει ό,τι ακούγεται από το λόγια, και γνωρίζει (ακόμα) ό,τι κρύβετε (στις καρδιές σας).
وَإِنۡ أَدۡرِي لَعَلَّهُۥ فِتۡنَةࣱ لَّكُمۡ وَمَتَٰعٌ إِلَىٰ حِينࣲ
Δεν ξέρω τίποτε παρά μόνο - ίσως αργήσει η τιμωρία για να σας δοκιμάσει, ή για να σας χαρίσει, τα προς το ζην μέχρι της ορισμένης ώρας.
قَٰلَ رَبِّ ٱحۡكُم بِٱلۡحَقِّۗ وَرَبُّنَا ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلۡمُسۡتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ
Είπε: Κύριε μου! Δίκασε με την αλήθεια! και: ο Κύριός μας ο Ραχμάν είναι ο μόνος που η βοήθειά Του αντιτάσσεται ενάντια στις βλασφημίες που προσφέρετε.