Σούρα ελ-Κάμαρ

Η Ώρα (της Κρίσης) πλησίασε, και η Σελήνη σχίστηκε (στα δύο).

Κι αν ακόμα ολέπουν ένα Σημείο, απομακρύνονται αμφιβάλλοντας, και λένε: "Αυτό δεν είναι παρά μαγεία που συνεχίζεται".

Και διαψεύδουν (την προειδοποίηση) και ακολουθούν τα ίδια τους τα πάθη. Κάθε όμως υπόθεση έχει την ορισμένη της διάρκεια.

Κι όμως τους έχουν φτάσει οι ειδήσεις που μέσα σ' αυτές, υπάρχει η προειδοποίηση.

μια σοφία ώριμη, αλλά (οι συμβουλές) των Προειδοποιητών δεν τους ωφελούν.

Γι' αυτό (- ω! Προφήτη! -) να απομακρυνθείς απ' αυτούς (και άφησέ τους). Την Ημέρα που ο Κήρυκας θα (τους καλεί) για κάτι το πολύ φρικτό,

θα βγουν από τους τάφους με τα μάτια τους ταπεινωμένα, σαν ακρίδες σκορπισμένες εδώ κι εκεί.

Τρέχουν βιαστικά προς τον Κήρυκα ενώ οι άπιστοι θα πουν: "Δύσκολη πολύ είναι αυτή η Ημέρα"!

Παλαιότερα ο Λαός του Νώε αρνήθηκε (το κήρυγμα). Διάψευσε ακόμα και τον δούλο μας και είπαν: "Είναι ένας τρελός", και τον προειδοποίησαν (με ταπείνωση).

Κάλεσε - τότε - (αυτός) τον Κύριό του: "Έχω νικηθεί, γι' αυτό βοήθησέ (με)!" (δώσε με συμπαράσταση).

Τότε ανοίξαμε τις πόρτες του ουρανού με νερό που χυνόταν (σα χείμαρρος).

Και κάναμε ώστε να πλημμυρίσει η γη από τις πηγές, κι έτσι τα νερά ενώθηκαν, (και υψώθηκαν) εκεί που είχαμε ορίσει από πριν.

Και τον (Νώε) φορτώσαμε πάνω σε (μια Κιβωτό), κατασκευασμένη από σανίδα και καρφιά.

Έπλεε κάτω απ' τα μάτια μας (με τη φροντίδα μας). Ανταμοιβή σ' εκείνον που τον αρνήθηκαν.

Και την αφήσαμε (να ζει στη ιστορία) σαν ένα Σημείο (για πάντα). μήπως υπάρχει λοιπόν εκείνος που θα πάρει προειδοποίηση;

Αλλά πώς ήταν η Τιμωρία μου, και η Προειδοποίησή μου;

Κι όμως κάναμε ευκολόνοητο το Κοράνιο για να σκεφτείτε. μήπως υπάρχει - λοιπόν - εκείνος που θα πάρει προειδοποίηση;

Και ο (λαός του) Αντ (επίσης) διέψευσε (το Κήρυγμα). Αλλά πόσο (τρομερή) ήταν η Τιμωρία μου και η Προειδοποίησή μου;

Αφού στείλαμε πάνω τους έναν τυφωχτερό, ορμητικό άνεμο, σε μια Ημέρα βίαιης και ακατάπαυστης Συμφοράς,

που άρπαξε τους ανθρώπους σαν να ήταν φήτες φοινικόδενδρων που ξεριζώνονταν (από τη γη).

μάλιστα, πώς ήταν η Τιμωρία μου και η Προειδοποίησή μου;

Κι όμως κάναμε το Κοράνιο ευκολόνοητο για να σκεφτείτε. μήπως υπάρχει - λοιπόν - εκείνος που θα λάβει προειδοποίηση;

Και ο (λαός του) Θεμούντ διέψευσε τους Προειδοποιητές (του).

Γιατί είπαν: "Ε! τι, μήπως θα

μήπως το μήνυμα να έχει δοθεί σ' αυτόν μόνο, από όλο το λαό μας; Όχι, είναι ένας ψεύτης, ένας αυθάδης!

Θα μάθουν - όμως - αύριο ποιος είναι ο ψεύτης, ο αυθάδης!

Γιατί θα τους στείλουμε τη θηλυκιά καμήλα για να τους δοκιμάσουμε. Γι' αυτό να τους εποπτεύεις, (- ω! Σάληχ! -) και κρατήσου υπομονητικά!

Και ανάγγειλέ τους ότι το νερό θα πρέπει να μοιραστεί μεταξύ τους. Του καθενός το δικαίωμα για να πιει έχει πια (με τη σειρά) οριστεί.

Φώναξαν όμως το σύντροφό τους, που έπιασε ένα σπαθί και σακάτεψε (την καμήλα).

Αλίμονο! Πόσο (τρομερή) ήταν η Τιμωρία μου και η Προειδοποίησή μου.

Γιατί στείλαμε πάνω τους ένα Δυνατό Σάλπισμα (άγγελο) και έγιναν σαν τα ξερά καλάμια που (μ' αυτά) μαντρίζουν τα ζωντανά.

Και όμως κάναμε ευκολόνοητο το Κοράνιο για να (το) σκεφτείτε. μήπως υπάρχει - λοιπόν - εκείνος που θα λάβει προειδοποίηση;

Και ο Λαός του Λωτ διέψευσε

Στείλαμε πάνω τους ένα βίαιο ανεμοστρόβιλο με βροχή από πέτρες, - (που τους εξολόθρευε) - εκτός την οικογένεια του Λωτ. Αυτούς τους σώσαμε νωρίς με τη χαραυγή,

σαν μια χάρη της (Φιλανθρωπίας) μας. μ' αυτό τον τρόπο αμείβουμε αυτούς που ευχαριστούν (υπακούοντας στο Νόμο του ΑΛΛΑΧ).

Κι όμως τους προειδοποίησε (ο Λωτ) για την Τιμωρία μας, αλλά αμφέβαλλαν για την Προειδοποίηση.

Προσπάθησαν ακόμα και ν' αρπάξουν - απ' αυτόν - τους φιλοξενούμενούς του, αλλά τυφλώσαμε τα μάτια τους. "Δοκιμάστε - τώρα - την Τιμωρία μου και την Προειδοποίησή μου".

Ενωρίς δε - την άλλη μέρα μια μόνιμη Τιμωρία τους χτύπησε:

"Δοκιμάστε - λοιπόν - την Τιμωρία μου και την Προειδοποίησή μου".

Κι όμως κάναμε ευκολονόητο το Κοράνιο για να (το) σκέπτεστε. μήπως υπάρχει - λοιπόν - εκείνος που θα λάβει προειδοποίηση;

Και στην οικογένεια του Φαραώ επίσης ήρθαν οι Προειδοποιητές (από τον ΑΛΛΑΧ).

Διάψευσαν όλα τα Σημεία μας. Όμως τους πήραμε (χτυπώντας τους) με τέτοια Οργή, όπως χτυπά ένας Παντοδύναμος, Ικανός να εφαρμόσει εκείνο που θέλει.

μήπως οι Άπιστοι από σας (Ω Κουράις! φυλή του μουχάμμεντ) είναι καλύτεροι απ' αυτούς τους παλαιότερους; Ή μήπως έχετε (προνόμιο) αθώωσης στις (Ιερές) Γραφές;

Ή μήπως λένε: "Εφόσον ενεργούμε - σαν πλήθος - όλοι μαζί, μπορούμε ν' αμυνθούμε";

Πολύ σύντομα το πλήθος (τους) θα κατατροπωθεί, και θα δείχνουν τις πλάτες τους (θα τραπούν σε φυγή).

Η Ώρα όμως (της Δίκης) είναι ο ορισμένος χρόνος που την έχουν υποσχεθεί. Και αυτή η Ώρα θα είναι πολύ θλιβερή και πικρή.

Οπωσδήποτε οι ένοχοι είναι πελαγωμένοι στην πλάνη και στην τρέλα.

Την Ημέρα που θα σέρνονται - μέσα στη Φωτιά - πάνω στα πρόσωπά τους, (θ' ακούσουν): "Δοκιμάστε το άγγιγμα της Κόλασης!"

Βέβαια δημιουργήσαμε όλα τα πράγματα (όχι τυχαία, αλλά) με κάποια αναλογία και ένα μέτρο.

Και η Διαταγή μας δεν είναι παρά μόνο μια (που ενεργεί τόσο γρήγορα) όσο

Και (συχνά) άλλοτε εξοντώσαμε ολόκληρες σπείρες (ανθρώπων) που σας έμοιαζαν. μήπως υπάρχει - λοιπόν - εκείνος που θα λάβει προειδοποίηση;

Και κάθε τι που έκαναν είναι (γραμμένο) στα Βιβλία (των έργων τους).

Και όλα - μικρά και μεγάλα - έχουν καταγραφεί.

Όσο για τους Ενάρετους θα θρεθούν μέσα σε Κήπους και Ποτάμια,

σε ένα Δίκαιο κάθισμα, (σε μια Συγκέντρωση Αλήθειας), κοντά στον Παντοδύναμο μονάρχη.