διάβασε · اقرأ
← Πίσω οι σούρες
الإسراء

Σούρα ελ-Ισρά

Al-Isra · 111 εδάφια

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Στο όνομα του ΑΛΛΑΧ, του Ελεήμονα, του Πολυεύσπλαχνου.
17:1
سُبۡحَٰنَ ٱلَّذِيٓ أَسۡرَىٰ بِعَبۡدِهِۦ لَيۡلࣰ ا مِّنَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ إِلَى ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡأَقۡصَا ٱلَّذِي بَٰرَكۡنَا حَوۡلَهُۥ لِنُرِيَهُۥ مِنۡ ءَايَٰتِنَآۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡبَصِيرُ
Δόξα πρέπει στον. ΑΛΛΑΧ που έχει στείλει στο Δούλο Του (μουχάμμεντ) το Βιβλίο (το Κοράνιο) χωρίς να ἔχει χάνει σε αυτό ναμία λοξοδρόμηση
17:2
وَءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَجَعَلۡنَٰهُ هُدࣰ ى لِّبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ أَلَّا تَتَّخِذُواْ مِن دُونِي وَكِيلࣰ ا
Και δώσαμε στο μωυσή τη Βίβλο, και την κάναμε έναν οδηγό για τα παιδιά του Ισραήλ, (με την εντολή): "μη πάρετε άλλον - από Εμένα- Προστάτη στις υποθέσεις (σας)".
17:3
ذُرِّيَّةَ مَنۡ حَمَلۡنَا مَعَ نُوحٍۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَبۡدࣰ ا شَكُورࣰ ا
Ω! Εσείς οι απόγονοι εκείνων που τους μεταφέραμε (στην Κιβωτό) με το Νώε! Στ' αλήθεια! ο Νώε ήταν πολύ ευγνώμονας δούλος.
17:4
وَقَضَيۡنَآ إِلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ لَتُفۡسِدُنَّ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَّتَيۡنِ وَلَتَعۡلُنَّ عُلُوࣰّ ا كَبِيرࣰ ا
Και δώσαμε στα Παιδιά του Ισραήλ, μια (ξεχάσαση) προειδοποίηση στη Βίβλο (λέγοντας): Θα πάνετε το κακό δύο φορές πάνω στη γη και θα υψωθείτε στα ύψη της υπερορψίας (ένάντι του ΑΛΛΑΧ και των ανθρώπων).
17:5
فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ أُولَىٰهُمَا بَعَثۡنَا عَلَيۡكُمۡ عِبَادࣰ ا لَّنَآ أُوْلِي بَأۡسࣲ شَدِيدࣲ فَجَاسُواْ خِلَٰلَ ٱلدِّيَارِۚ وَكَانَ وَعۡدࣰ ا مَّفۡعُولࣰ ا
Κι όταν πια πέρασε η διορία της τιμωρίας της πρώτης απ' τις προειδοποιήσεις στείλαμε τους δούλους μας εναντίον σας, που ήταν οι πιο ισχυροί στον πόλεμο. μπήκαν μέχρι τα εσώτερα των σπιτιών. Κι ήταν αυτό μια (πλήρης) προειδοποίηση που πραγματοποιήθηκε.
17:6
ثُمَّ رَدَدۡنَا لَكُمُ ٱلۡكَرَّةَ عَلَيۡهِمۡ وَأَمۡدَدۡنَٰكُم بِأَمۡوَٰلࣲ وَبَنِينَ وَجَعَلۡنَٰكُمۡ أَكۡثَرَ نَفِيرًا
Έπειτα σας παραχωρήσαμε την Επιστροφή (απ' την αιχμαλωσία) και τη νίκη εναντίον τους. Σας αυξήσαμε τα πλούτη και τα αγόρια σας και σας κάναμε τη μεγαλύτερη σε αριθμό ανθρώπινη δύναμη.
17:7
إِنۡ أَحۡسَنتُمۡ أَحۡسَنتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡۖ وَإِنۡ أَسَأۡتُمۡ فَلَهَاۚ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ ٱلۡأٓخِرَةِ لِيَسُـُٔواْ وُجُوهَكُمۡ وَلِيَدۡخُلُواْ ٱلۡمَسۡجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةࣲ وَلِيُتَبِّرُواْ مَا عَلَوۡاْ تَتۡبِيرًا
Αν κάνετε το καλό για τον εαυτό σας το κάνετε. Κι αν κάνετε το κακό (το κάνετε) ενάντια στον εαυτό σας. Όταν δε έφτασε η τιμωρία της δεύτερης προειδοποίησης (επιτρέψαμε στους εχθρούς σας) να παραμορφώσουν (να κακώσουν) τα πρόσωπά σας και να μπούν στο Ναό σας (το μακρινό Τέμενος) - όπως μπήκαν και την πρώτη φορά-, για να καταστρέψουν όλα όσα τους ήταν δυνατόν να καταστρέψουν.
17:8
عَسَىٰ رَبُّكُمۡ أَن يَرۡحَمَكُمۡۚ وَإِنۡ عُدتُّمۡ عُدۡنَاۚ وَجَعَلۡنَا جَهَنَّمَ لِلۡكَٰفِرِينَ حَصِيرًا
Ίσως μπορέσει ο Κύριός σας να σας σπλαχνιστεί (ύστερα από τη τιμωρία). Αν όμως επανέλθετε (στις αμαρτίες σας), κι Εμείς (πάλι) θα επανέλθουμε (στις τιμωρίες μας). Και κάναμε την Κόλαση φυλακή γι' αυτούς που αρνούνται (την Πίστη).
17:9
إِنَّ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ يَهۡدِي لِلَّتِي هِيَ أَقۡوَمُ وَيُبَشِّرُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٱلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمۡ أَجۡرࣰ ا كَبِيرࣰ ا
Στ' αλήθεια, αυτό το Κοράνιο καθοδηγεί εκεί που είναι πιο σωστά, και αναγγέλλει τις χαρούμενες ειδήσεις στους Πιστούς που κάνουν έργα καλά, ότι θα έχουν ένα μεγάλο (εξαιρετικό) μισθό.
17:10
وَأَنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ أَعۡتَدۡنَا لَهُمۡ عَذَابًا أَلِيمࣰ ا
Και (αναγγέλλει) σ' εκείνους που δεν πιστεύουν στη μέλλουσα Ζωή, ότι τους έχουμε ετοιμάσει μια οδυνηρή Τιμωρία.
17:11
وَيَدۡعُ ٱلۡإِنسَٰنُ بِٱلشَّرِّ دُعَآءَهُۥ بِٱلۡخَيۡرِۖ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ عَجُولࣰ ا
Η παράκληση που ο άνθρωπος θα πρέπει να κάνει για το καλό (στην οργή του) - την κάνει για το κακό, γιατί ο άνθρωπος είναι ο πιο - φύσει - διαστικός (στις πράξεις του).
17:12
وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ ءَايَتَيۡنِۖ فَمَحَوۡنَآ ءَايَةَ ٱلَّيۡلِ وَجَعَلۡنَآ ءَايَةَ ٱلنَّهَارِ مُبۡصِرَةࣰ لِّتَبۡتَغُواْ فَضۡلࣰ ا مِّن رَّبِّكُمۡ وَلِتَعۡلَمُواْ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلۡحِسَابَۚ وَكُلَّ شَيۡءࣲ فَصَّلۡنَٰهُ تَفۡصِيلࣰ ا
Και κάναμε τη Νύχτα και την Ημέρα δύο απ' τα Σημεία (μας). Κι έχουμε σκοτεινάσει το Σημείο της Νύχτας, τη στιγμη που έχουμε κάνει το Σημείο της Ημέρας να σας φωτίζει, ώστε να μπορέσετε να αναζητήσετε χάρη απ' τον Κύριό σας, και για να μπορέσετε να μάθετε τον αριθμό των ετών, και τον υπολογισμό (του χρόνου). Κι όλα τα παράγματα τα έχουμε εξηγήσει αναλυτικά.
17:13
وَكُلَّ إِنسَٰنٍ أَلۡزَمۡنَٰهُ طَٰٓئِرَهُۥ فِي عُنُقِهِۦۖ وَنُخۡرِجُ لَهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ كِتَٰبࣰ ا يَلۡقَىٰهُ مَنشُورًا
Στο λαμό κάθε ανθρώπου έχουμε στερεώσει το δικό του πουλί (ταϊρι - τη μοίρα του). Κατά την Ημέρα δε της Κρίσης θα του βγάλουμε (δείχνοντας σ' αυτόν) ένα βιβλίο που θα το δει ανοιχτό.
17:14
ٱقۡرَأۡ كِتَٰبَكَ كَفَىٰ بِنَفۡسِكَ ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكَ حَسِيبࣰ ا
(Που θα λέει): "Διάβασε (ό,τι έκανες) στο δικό σου βιβλίο. Αρκεί για τη ψυχή σου - αυτή την Ημέρα - ό,τι μόνος του θα λογαριαστείς".
17:15
مَّنِ ٱهۡتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهۡتَدِي لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيۡهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةࣱ وِزۡرَ أُخۡرَىٰۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبۡعَثَ رَسُولࣰ ا
Όποιος καθοδηγείται, τον εαυτό του ωφελεί. Κι όποιος παρεκτρέπεται, το κάνει για την κατασροφή του. Καμία ψυχή δεν σηκώνει τα βάρη μας άλλης (δηλ. δεν ευθύνεται για άλλα ξένα καμώματα) ούτε τιμωρούμε κανέ πριν στείλουμε ένα απόστολο (για να προειδοποιήσει).
17:16
وَإِذَآ أَرَدۡنَآ أَن نُّهۡلِكَ قَرۡيَةً أَمَرۡنَا مُتۡرَفِيهَا فَفَسَقُواْ فِيهَا فَحَقَّ عَلَيۡهَا ٱلۡقَوۡلُ فَدَمَّرۡنَٰهَا تَدۡمِيرࣰ ا
Κι όταν αποφασίσουμε να καταστρέψουμε ένα χωριό, στέλνουμε (πρώτα) μια οριστική διαταγή σ' αυτούς που έχουν δοθεί τα αγαθά αυτής της ζωής, (τους άρχοντες να μας υπακούν) που κι όμως παρανομούν κι έτσι ο λόγος (η τιμωρία μας) επαληθευσε και το καταστρέψαμε ολοσχερώς.
17:17
وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِنَ ٱلۡقُرُونِ مِنۢ بَعۡدِ نُوحࣲۗ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرࣰ ا
Κι πόσες πολλές γενές έχουμε
17:18
مَّن كَانَ يُرِيدُ ٱلۡعَاجِلَةَ عَجَّلۡنَا لَهُۥ فِيهَا مَا نَشَآءُ لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلۡنَا لَهُۥ جَهَنَّمَ يَصۡلَىٰهَا مَذۡمُومࣰ ا مَّدۡحُورࣰ ا
Αν κανείς δείξει επιθυμία μόνο για τα (εφήμερα) πράγματα, (αυτής της ζωής), Εμείς προθυμα τους παραχωρούμε - αυτά τα πράγματα, όπως θέλουμε, και ο οποίος θέλουμε. Για το τέλος του όμως έχουμε προορίσει την Κόλασον, όπου θα κάει ο αυτή υποταγμένος και εξοστρακισμένος.
17:19
وَمَنۡ أَرَادَ ٱلۡأٓخِرَةَ وَسَعَىٰ لَهَا سَعۡيَهَا وَهُوَ مُؤۡمِنࣱ فَأُوْلَٰٓئِكَ كَانَ سَعۡيُهُم مَّشۡكُورࣰ ا
Κι όποιος θελήσει την μέλλουσα ζωή, και μοχθεί γι' αυτήν μ' όλον τον πρέποντα μόχθο, και είναι πιστός, θα είναι αυτοί που οι μόχθοι τους έγιναν δεκτοί (στο ΑΛΛΑΧ).
17:20
كُلࣰّ ا نُّمِدُّ هَٰٓؤُلَآءِ وَهَٰٓؤُلَآءِ مِنۡ عَطَآءِ رَبِّكَۚ وَمَا كَانَ عَطَآءُ رَبِّكَ مَحۡظُورًا
Απ' τις γενναιοδωρίες του Κυρίου σου έχουμε χορηγήσει ελεύθερα σ' όλους τις δυο ομάδες - κι απ' αυτά κι απ' εκείνα. - Οι γενναιοδωρίες του Κυρίου σου δεν είναι περιορισμένες (από κανένα).
17:21
ٱنظُرۡ كَيۡفَ فَضَّلۡنَا بَعۡضَهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲۚ وَلَلۡأٓخِرَةُ أَكۡبَرُ دَرَجَٰتࣲ وَأَكۡبَرُ تَفۡضِيلࣰ ا
Κοιτάξε, πώς έχουμε ξεχωρίσει (προτιμήσει) περισσότερο μερικούς πάνω από άλλους (χορηγώντας τα καλά του κόσμου τούτου). Και στη μέλλουσα Ζωή - στ' αλήθεια - υπάρχει μεγαλύτερος βαθμός και μεγαλύτερη προτίμηση.
17:22
لَّا تَجۡعَلۡ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَقۡعُدَ مَذۡمُومࣰ ا مَّخۡذُولࣰ ا
μη παίρνεις με τον ΑΛΛΑΧ αλλο αντιχείμενο λατρείας, γιατί σου (ω! άνθρωπε) θα καθίσεις ντροπιασμένος και εγκαταλειμμένος.
17:23
۞وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَٰنًاۚ إِمَّا يَبۡلُغَنَّ عِندَكَ ٱلۡكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوۡ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفࣲّ وَلَا تَنۡهَرۡهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوۡلࣰ ا كَرِيمࣰ ا
Ο Κύριός σου έχει θεσπίσει να μη λατρεύετε παρά μόνο Εκείνον και στους γονείς ας οφείλεται φιλοφροσύνη. Αν ο ένας ή και οι δύο τους φθάσουν τη μεγάλη ηλικία κατά τη ζωη σου, μην πεις σ' αυτούς λέξη στενοχώριας κι ούτε να τους αποδιώχνεις, αλλά ν' απευθύνεσαι σ' αυτούς με λόγια σεβασμού.
17:24
وَٱخۡفِضۡ لَهُمَا جَنَاحَ ٱلذُّلِّ مِنَ ٱلرَّحۡمَةِ وَقُل رَّبِّ ٱرۡحَمۡهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرࣰ ا
Και, εκτός από την καλοσύνη, χαμήλωσε ο αυτούς τη στερεοσκοπία και να πεις: "Κύριέ μου! Λώσε ο αυτούς την Ευσπλαχνία Σου καθώς μ' έχουν αναθρέψει (με αγάπη) στην παιδική μου ηλικία".
17:25
رَّبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَا فِي نُفُوسِكُمۡۚ إِن تَكُونُواْ صَٰلِحِينَ فَإِنَّهُۥ كَانَ لِلۡأَوَّٰبِينَ غَفُورࣰ ا
Ο Κύριος σας γνωρίζει πολύ καλά ό,τι υπάρχει στις καρδιές σας. Αν είστε ενάρετοι, (τότε) οτ' αλήθεια Εκείνος είναι Πολυσπειαίκης σ' εκείνους που αναφέρονται σ' Αυτόν συνεχώς (με ειλικρινή μετάνοια).
17:26
وَءَاتِ ذَا ٱلۡقُرۡبَىٰ حَقَّهُۥ وَٱلۡمِسۡكِينَ وَٱبۡنَ ٱلسَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرۡ تَبۡذِيرًا
Κι απόδωσε στους συγγενείς τα δικαιώματά τους, καθώς (επίσης) στους δυστυχισμένους και στους οδοιπόρους. Και μη σπαταλάς (τα πλούτη σου) σε ασωτίες.
17:27
إِنَّ ٱلۡمُبَذِّرِينَ كَانُوٓاْ إِخۡوَٰنَ ٱلشَّيَٰطِينِۖ وَكَانَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لِرَبِّهِۦ كَفُورࣰ ا
Οι άσωτοι - πράγματι - είναι αδέλφια με τους Σατανάδες. Κi ο Σατανάς είναι για τον Κύριο του (τον Εαυτό του) γεμάτος αγνωμοσύνη.
17:28
وَإِمَّا تُعۡرِضَنَّ عَنۡهُمُ ٱبۡتِغَآءَ رَحۡمَةࣲ مِّن رَّبِّكَ تَرۡجُوهَا فَقُل لَّهُمۡ قَوۡلࣰ ا مَّيۡسُورࣰ ا
Κi οποτε τους αποφεύγεις (όποτε δεν έχεις να προσφέρεις) επιδιώχοντας την Ευσπλαχνία (συντήρηση) του Κυρίου σου, που την περιμένεις, τότε πες τους μια λέξη καλούσης.
17:29
وَلَا تَجۡعَلۡ يَدَكَ مَغۡلُولَةً إِلَىٰ عُنُقِكَ وَلَا تَبۡسُطۡهَا كُلَّ ٱلۡبَسۡطِ فَتَقۡعُدَ مَلُومࣰ ا مَّحۡسُورًا
Κa μη χάνες το χέρι σου να είναι δεμένο στο λαμό σου, (σαν τον φιλάργυρο), κι ούτε να το τεντώνεις (σαν τον άσωτο), και τότε θα κάθεσαι επιτιμημένος και εξαντλημένος.
17:30
إِنَّ رَبَّكَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرࣰ ا
Στ' αλήθεια ο Κύριός σου συντρεί πλουσιοπρόσωπα - ή με μέτρο - όποιον Εκείνος θέλει. Στην αλήθεια γνωρίζει και προσέχει τους δούλους Του.
17:31
وَلَا تَقۡتُلُوٓاْ أَوۡلَٰدَكُمۡ خَشۡيَةَ إِمۡلَٰقࣲۖ نَّحۡنُ نَرۡزُقُهُمۡ وَإِيَّاكُمۡۚ إِنَّ قَتۡلَهُمۡ كَانَ خِطۡـࣰٔ ا كَبِيرࣰ ا
Και μη σκοτώνετε τα παιδιά σας από φόβο της στέρησης. Εμείς θα σας προκηρύξουμε τη διατροφή γι' αυτά, όπως και σ' εας. Πράγματι ο φόνος τους είναι μεγάλη αμαρτία.
17:32
وَلَا تَقۡرَبُواْ ٱلزِّنَىٰٓۖ إِنَّهُۥ كَانَ فَٰحِشَةࣰ وَسَآءَ سَبِيلࣰ ا
Και να μη πληοιάζετε στη μοιχεία, γιατί είναι αισχρή (πράξη) και μεγάλη αμαρτωλή, ανοίγοντας το δρόμο (για άλλες ανομίες).
17:33
وَلَا تَقۡتُلُواْ ٱلنَّفۡسَ ٱلَّتِي حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلۡحَقِّۗ وَمَن قُتِلَ مَظۡلُومࣰ ا فَقَدۡ جَعَلۡنَا لِوَلِيِّهِۦ سُلۡطَٰنࣰ ا فَلَا يُسۡرِف فِّي ٱلۡقَتۡلِۖ إِنَّهُۥ كَانَ مَنصُورࣰ ا
Και μην αφαιρείτε ζωή - που ο ΑΛΛΑΧ την έχει κάνει απαραβίαστη - εκτός για δίκαιη αιτία. Κι αν κανείς σκοτωθεί αδίκα, έχουμε δώσει στον κληρονόμο του την εξουσία (να ζητήσει το ίδιο - άλλα δηλαδή φόνο - ή να συγχωρέσει). Αλλά να μην ξεπεράσει τα όρια όσον αφορά στην αφαίρεση ζωής, γιατι τον βοηθεί (ο Νόμος).
17:34
وَلَا تَقۡرَبُواْ مَالَ ٱلۡيَتِيمِ إِلَّا بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ أَشُدَّهُۥۚ وَأَوۡفُواْ بِٱلۡعَهۡدِۖ إِنَّ ٱلۡعَهۡدَ كَانَ مَسۡـُٔولࣰ ا
Και μη πληοιάζετε την περιουσία των ορφανών, εκτός αν την βελτιώσετε, μέχρις ότου φθάσουν στην ηλικία της τέλειας δυναμης. Κι εκπληρώνετε (κάθε) υπόσχεση, γιατί (κάθε) υπόσχεση θα εξετασθει (σε βάθος)(κατά την Ημέρα του Λογαριασμού).
17:35
وَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ إِذَا كِلۡتُمۡ وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِۚ ذَٰلِكَ خَيۡرࣱ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلࣰ ا
Κι όταν μετράτε, να δίνετε στον δίκαιον ζύγισμα και να εκπληρώνετε με δικαιοσύνην το μέτρο.
17:36
وَلَا تَقۡفُ مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌۚ إِنَّ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡبَصَرَ وَٱلۡفُؤَادَ كُلُّ أُوْلَٰٓئِكَ كَانَ عَنۡهُ مَسۡـُٔولࣰ ا
Και να μην εξακολουθθείς εκείνο που δεν γνωρίζεις. Γιατί η ακοή, η όρασις κι η ψυχή (για όλα δοσα αισθάνονται και χάνουν) οι ίδιοι αυτοί ήταν υπεύθυνοι (και για εξετασταίν) γι' αυτό (κατά την Ημέρα του Λογαριασμού).
17:37
وَلَا تَمۡشِ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَرَحًاۖ إِنَّكَ لَن تَخۡرِقَ ٱلۡأَرۡضَ وَلَن تَبۡلُغَ ٱلۡجِبَالَ طُولࣰ ا
Και μη βαδίζες στη γη (με υπεροψία) με προτέτεια (αυθάδεια). Γιατί δεν μπορείς να χωρίσεις (να τρυπάς) τη γη ούτε και να φτάσεις στο ύψος των βουνών.
17:38
كُلُّ ذَٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهُۥ عِندَ رَبِّكَ مَكۡرُوهࣰ ا
Η κακία όλων αυτών των προάεων είναι μισητή (στα μάτια) του Κυρίου σου.
17:39
ذَٰلِكَ مِمَّآ أَوۡحَىٰٓ إِلَيۡكَ رَبُّكَ مِنَ ٱلۡحِكۡمَةِۗ وَلَا تَجۡعَلۡ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتُلۡقَىٰ فِي جَهَنَّمَ مَلُومࣰ ا مَّدۡحُورًا
Αυτοί είναι (οι κανόνες) της σοφίας που σου απoκάλυψε ο Κύριος σου. μη παίρνεις, με τον ΑΛΛΑΧ άλλες θεότητες για λατρεία για να μη οίχθεις αξιοκατάφρος και εγκαταλειμμένος στην Κόλασιν.
17:40
أَفَأَصۡفَىٰكُمۡ رَبُّكُم بِٱلۡبَنِينَ وَٱتَّخَذَ مِنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِنَٰثًاۚ إِنَّكُمۡ لَتَقُولُونَ قَوۡلًا عَظِيمࣰ ا
μήπως λοιπόν ο Κύριός σας (ω! Ειδωλολάτρες!) προτίμησε για σας τα αγόρια, και ήρε για τον Εαυτό του - απ' τους αγγέλους - χορίτσες. Στ' αλήθεια, εκστομίζετε ένα μεγάλο (τρομερό) λόγο!
17:41
وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لِيَذَّكَّرُواْ وَمَا يَزِيدُهُمۡ إِلَّا نُفُورࣰ ا
Έχουμε εξηγήσει (πράγματα) με διαφορετικούς (τρόπους) δ' αυτό το Κοράνιο, για να μπορέσουν να καθοδηγηθούν (οι άνθρωποι) μα δεν θα αυξηθεί σ' αυτούς παρά μόνο η φυγή
17:42
قُل لَّوۡ كَانَ مَعَهُۥٓ ءَالِهَةࣱ كَمَا يَقُولُونَ إِذࣰ ا لَّٱبۡتَغَوۡاْ إِلَىٰ ذِي ٱلۡعَرۡشِ سَبِيلࣰ ا
Πές ἂν ὑπῆσχαν (ἄλλοι) θεοί μαζί Του - ὅπως διατείνονται - τότε θα ἐπεδίωχαν να ξεπεράσουν το δρόμο Ἐκείνου που κάθεται στο θρόνο (να διεχδικήσουν δηλ. την ἐξουσία μαζί Του).
17:43
سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوࣰّ ا كَبِيرࣰ ا
Δόξα σ' Αὐτόν! Βοϊσκεται πολύ πιο ψηλά απ' ότι λέγε· (ότι συνεταμοίζουν) ότι ὑπάρχουν ἄλλοι θεοί μαζί Του κι ότι ἔχει παϊδία, Ὑψήλός και μέγας (πέρα από κάθε ὅριο)!
17:44
تُسَبِّحُ لَهُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ ٱلسَّبۡعُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهِنَّۚ وَإِن مِّن شَيۡءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمۡدِهِۦ وَلَٰكِن لَّا تَفۡقَهُونَ تَسۡبِيحَهُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورࣰ ا
Οἱ ἐπτά ουρανοί καί η γη καί ὅλα ὅσα βρίσκονται σ' αὐτά δοξάζουν Αὐτόν. Εἶναι βέβαιον ότι δεν ὑπάρχει τίποτε που, να μην ὑμνεί τα ἐγκώμια Του. Κι ὅμως δεν καταλαβαίνετε πῶς ἐκδηλώνουν τη δόξα Του! Στ' ἀλήθεια Ἐκείνος εἶναι μακρόθυμος, Πολυεπιεικής.
17:45
وَإِذَا قَرَأۡتَ ٱلۡقُرۡءَانَ جَعَلۡنَا بَيۡنَكَ وَبَيۡنَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ حِجَابࣰ ا مَّسۡتُورࣰ ا
Κι ὅταν διαβάζεις το Κοράνιο ἔχουμε βάλει - ἀνάμεσα σ' ἐσένα καί ἐκείνους που δεν πιστεύουν στη μέλλουσα Ζωή ένα ἀόρατο πέπλο (για να μην ξέρουν ότι εἶσαι ἀπόστολος).
17:46
وَجَعَلۡنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ أَكِنَّةً أَن يَفۡقَهُوهُ وَفِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرࣰ اۚ وَإِذَا ذَكَرۡتَ رَبَّكَ فِي ٱلۡقُرۡءَانِ وَحۡدَهُۥ وَلَّوۡاْ عَلَىٰٓ أَدۡبَٰرِهِمۡ نُفُورࣰ ا
Κα βάλαμε σκέπασμα στις καρδιές (καί στο μυαλό) τους ώστε να μη καταλαβαίνουν το Κοράνιο καί κουφαμάρα σ' αὐτά τους. Και ὅταν μνημονεύεις τον Κύριό σου στο Κοράνιο, - ὡς Ἕνα και μοναδικό - γυρίζουν την πλάτη τους, καί τρέπονται σε φυγή (απ' την Ἀλήθεια).
17:47
نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَسۡتَمِعُونَ بِهِۦٓ إِذۡ يَسۡتَمِعُونَ إِلَيۡكَ وَإِذۡ هُمۡ نَجۡوَىٰٓ إِذۡ يَقُولُ ٱلظَّٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلࣰ ا مَّسۡحُورًا
Κι Ἐμεῖς γνωρίζουμε καλά τη συμπεριφορά τους ὅταν σε ἀκούουν, κι
17:48
ٱنظُرۡ كَيۡفَ ضَرَبُواْ لَكَ ٱلۡأَمۡثَالَ فَضَلُّواْ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ سَبِيلࣰ ا
Κοιτάξε πώς κτυπού σε μένα τις παρομοιώσεις (ότι είσαι ένας γοητευμένος). Κι όμως έχουν παραπλανηθεί, και δεν θα μπορούσουν ποτέ να βρουν ένα δρόμο προς την αλήθεια.
17:49
وَقَالُوٓاْ أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰ ا وَرُفَٰتًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ خَلۡقࣰ ا جَدِيدࣰ ا
Και λένε: "μήπως όταν θα γίνουμε κοκάλια και σκόνη, μήπως - σ' αλήθεια θα ξανάζωντανέψουμε (να γίνουμε) ένα καινούργιο δημούργημα";
17:50
۞قُلۡ كُونُواْ حِجَارَةً أَوۡ حَدِيدًا
Πες (τους): "Ίνετε πέτρα ή οίδερο,
17:51
أَوۡ خَلۡقࣰ ا مِّمَّا يَكۡبُرُ فِي صُدُورِكُمۡۚ فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَاۖ قُلِ ٱلَّذِي فَطَرَكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةࣲۚ فَسَيُنۡغِضُونَ إِلَيۡكَ رُءُوسَهُمۡ وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هُوَۖ قُلۡ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ قَرِيبࣰ ا
η οποιότητε άλλο δημούργημα που - στην καρδία σας - είναι σκληρότερο και μεγαλύτερο (για να ξανάζωντανέψετε), (αν πρόκειται να γίνει αυτό)". Και τότε θα πουν: "Ποιος θα ενεργήσει για το γυρισμό μας". Πες: "Εκείνος που σας έπλασε την πρώτη φορά". - Τότε θα κουνήσουν σε σένα το κεφάλι τους - εμπρός και πίσω και θα πουν: "Πότε θα γίνει τούτο;" Πες (τους): "Ίσως γίνει πολύ σύντομα!"
17:52
يَوۡمَ يَدۡعُوكُمۡ فَتَسۡتَجِيبُونَ بِحَمۡدِهِۦ وَتَظُنُّونَ إِن لَّبِثۡتُمۡ إِلَّا قَلِيلࣰ ا
"Θα είναι η Ημέρα που Εκείνος θα σας καλέσει (να ξανάζωντανέψετε) και θα απαντήσετε (στην προσκλησην) με υμνολογίες σ' Αυτόν, και θα νομίζετε ότι δεν έχετε μείνει παραπάνω από μια στιγμή (στη ζωή και στο τάφο)".
17:53
وَقُل لِّعِبَادِي يَقُولُواْ ٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُۚ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ يَنزَغُ بَيۡنَهُمۡۚ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ كَانَ لِلۡإِنسَٰنِ عَدُوࣰّ ا مُّبِينࣰ ا
Και πες σ' όλους τους ανθρώπους μου να λένε (μόνο) εκείνο που είναι το πιο καλό. Γιατί ο Σατανάς σπέρνει
17:54
رَّبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِكُمۡۖ إِن يَشَأۡ يَرۡحَمۡكُمۡ أَوۡ إِن يَشَأۡ يُعَذِّبۡكُمۡۚ وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ عَلَيۡهِمۡ وَكِيلࣰ ا
Ὁ Κύριός σας εἶναι που σας γνωρίζει. Ἂν θέλει, σας παραχωρεῖ τὴν εὐσπλαγχία ἢ ἂν θέλει σας παιδεύει καὶ δεν σε ἔχουμε στείλει ὡσαν προστάτη πάνω τους.
17:55
وَرَبُّكَ أَعۡلَمُ بِمَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَلَقَدۡ فَضَّلۡنَا بَعۡضَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ عَلَىٰ بَعۡضࣲۖ وَءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ زَبُورࣰ ا
Κι ὁ Κύριός σου εἶναι που γνωρίζει πιὸ καλὰ ὅλα ὅσα ὑπάρχουν στους οὐρανούς καὶ στη γη. Ἔχουμε προτιμήσει μερικούς Προφήτες ἀπὸ ἄλλους καὶ δώσαμε στον Δαβὶδ ἕνα Ζεβούρ (βιβλίο σταλμένο σ' αὐτόν).
17:56
قُلِ ٱدۡعُواْ ٱلَّذِينَ زَعَمۡتُم مِّن دُونِهِۦ فَلَا يَمۡلِكُونَ كَشۡفَ ٱلضُّرِّ عَنكُمۡ وَلَا تَحۡوِيلًا
Πες: 'Ἐπικαλεστεῖτε ἐκείνους που διατείνατε (ότι εἶναι θεοί) - ἐντὸς ἀπὸ Ἐκείνον - (καὶ θὰ δεῖτε πῶς) δεν ἔχουν καμιὰ ἐξουσία να ἐξομεπάσουν τὸ κακὸ ἀπὸ σας, οὖτε να τὸ ἀλλάξουν.
17:57
أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ يَبۡتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ ٱلۡوَسِيلَةَ أَيُّهُمۡ أَقۡرَبُ وَيَرۡجُونَ رَحۡمَتَهُۥ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُۥٓۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحۡذُورࣰ ا
Αὐτοί οἱ ἴδιοι (ἀπὸ τους ἀγγέλους καὶ ἀνθρώπους) που σ' αὐτούς, ἀπευθύνονται οἱ ἐπιληήσεις, ἐπιθυμοῦν (γιὰ τὸν ἑαυτό τους) τὸ μέσο να πλησιάσουν τὸ Κύριό τους - Ἀχόμα καὶ αὐτοί που βρίσκονται πλησιέστερα - καὶ εὔχονται γιὰ τὴν Εὐσπλαγχία Του καὶ φοβοῦνται ἀπ' τὴν Ὀργή Του. Γιατί ἡ Τιμωρία τοῦ Κυρίου σου εἶναι ἄξια (ἰδιαίτερης) προσοχῆς.
17:58
وَإِن مِّن قَرۡيَةٍ إِلَّا نَحۡنُ مُهۡلِكُوهَا قَبۡلَ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَوۡ مُعَذِّبُوهَا عَذَابࣰ ا شَدِيدࣰ اۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ مَسۡطُورࣰ ا
Καὶ δεν θὰ ὑπάρχει ἄποιστο χωριὸ, που (τους κατοίκους του) να μὴ καταστρέψουμε πρὶν ἀπὸ τὴν Ἡμέρα τῆς Κρίσης, ἢ να τους βασανίσουμε μὲ σκληρὰ βασανιστήρια. Αὐτὸ εἶναι κατακχωρημένο στο (αἰώνιο) Βιβλίο.
17:59
وَمَا مَنَعَنَآ أَن نُّرۡسِلَ بِٱلۡأٓيَٰتِ إِلَّآ أَن كَذَّبَ بِهَا ٱلۡأَوَّلُونَۚ وَءَاتَيۡنَا ثَمُودَ ٱلنَّاقَةَ مُبۡصِرَةࣰ فَظَلَمُواْ بِهَاۚ وَمَا نُرۡسِلُ بِٱلۡأٓيَٰتِ إِلَّا تَخۡوِيفࣰ ا
Κι αναχαιτίσαμε την Αποστόλη των Θείων Σημείων (τα θαύματα που ζήτησαν οι απόστολ) μόνο κι μόνο γιατί οι πρώτες γενεές (οι προπάτορες) τα είχαν διαψεύσει (αρνηθεί). Κι δώσαμε τη θηλυκή Κάμηλα (στη γενιά) του Θεμούντ για ν' ανοίξουν τα μάτια τους, (στην αλήθεια) η δμαι στη μεταχειρίστησαν άδικα. Κι δεν στέλνουμε (πια) τα Θεϊκά Σημεία, παρά για εκφοβισμό (και προειδοποίηση απ' το κακό).
17:60
وَإِذۡ قُلۡنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِٱلنَّاسِۚ وَمَا جَعَلۡنَا ٱلرُّءۡيَا ٱلَّتِيٓ أَرَيۡنَٰكَ إِلَّا فِتۡنَةࣰ لِّلنَّاسِ وَٱلشَّجَرَةَ ٱلۡمَلۡعُونَةَ فِي ٱلۡقُرۡءَانِۚ وَنُخَوِّفُهُمۡ فَمَا يَزِيدُهُمۡ إِلَّا طُغۡيَٰنࣰ ا كَبِيرࣰ ا
Κοίταξε! Σου είπαμε ότι ο Κύριός σου έχει περιζώσει τους ανθρώπους απ' όλες τις μερές. Κι δεν παραχωρήσαμε το Όραμα που του έχουμε δείξει (κατά την νύχτα του ΙΣΡΑ) παρά αν δοκιμή για τους ανθρώπους, καθώς επίσης κι το Κατακραμένο Δένδρο (Ζακκούμ) (που αναφέρεται) στο Κοράνιο. Κι θέσαμε το φόβο (και την προειδοποίηση) σ' αυτούς, αλλά αύτο έχει μόνο αξήσει την υπερβολική τους παραγωγία.
17:61
وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ قَالَ ءَأَسۡجُدُ لِمَنۡ خَلَقۡتَ طِينࣰ ا
Πρόσεξε! Έχουμε πει στους αγγέλους: "Προσκυνείστε (σκύβοντας χάμω) στον Αδάμ. Κι έσκυψαν εκτός από τον Ιμπλής (του Σατανά), που είπε: "(Πώς) θα σκύψω χάμω σ' έναν που τον έχεις πλάσει από λάσπη;"
17:62
قَالَ أَرَءَيۡتَكَ هَٰذَا ٱلَّذِي كَرَّمۡتَ عَلَيَّ لَئِنۡ أَخَّرۡتَنِ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ لَأَحۡتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلࣰ ا
Είπε: Πες μου, τι είναι αυτός που Εού τον έχεις σεβαστεί πιο πολύ από εμένα! Αν μου δώσεις καιρό (καθυστερώντας) μέχι την ημέρα της Κρίσης, θα φέρω όλους τους απογόνους του κάτω από την εξουσία μου - όλους εκτός από λίγους!".
17:63
قَالَ ٱذۡهَبۡ فَمَن تَبِعَكَ مِنۡهُمۡ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَآؤُكُمۡ جَزَآءࣰ مَّوۡفُورࣰ ا
Είπε (ο ΑΛΛΑΧ): "Πάρε το δρόμο σου. Κι όποιος απ' αυτούς σ' ακολουθήσει, σίγουρα η αμαρτία του δα θα είναι η Κόλασις. μια ευρύχωση αμοιότη.
17:64
وَٱسۡتَفۡزِزۡ مَنِ ٱسۡتَطَعۡتَ مِنۡهُم بِصَوۡتِكَ وَأَجۡلِبۡ عَلَيۡهِم بِخَيۡلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكۡهُمۡ فِي ٱلۡأَمۡوَٰلِ وَٱلۡأَوۡلَٰدِ وَعِدۡهُمۡۚ وَمَا يَعِدُهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ إِلَّا غُرُورًا
"Να παρασύρες στην καταστροφή όσους απ' αυτούς μπορέσεις με τη (δελεαστική) φωνή σου. Κάνε έφοδο πάνω τους με το ιππικό σου και με το πεζικό σου. Συνταιριάσου μαζί τους στα πλούτη και στα παιδιά (να πλουτίσουν παράνομα και άφθονα άδικα) και δώσε τους υποσχέσεις". Και όπως ο Σατανάς δεν τους υποσχέθηκε τίποτε, παρά μόνον τον δόλο.
17:65
إِنَّ عِبَادِي لَيۡسَ لَكَ عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنࣱۚ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ وَكِيلࣰ ا
"Κι όσο αφορά σ' αυτούς που με υπηρετούν, καμία εξουσία δεν θα έχεις πάνω τους". Αρκετός είναι ο Κύριος σου για Αντιπρόσωπος (Προστάτης εναντίον του Σατανά).
17:66
رَّبُّكُمُ ٱلَّذِي يُزۡجِي لَكُمُ ٱلۡفُلۡكَ فِي ٱلۡبَحۡرِ لِتَبۡتَغُواْ مِن فَضۡلِهِۦٓۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِكُمۡ رَحِيمࣰ ا
Ο Κύριος ας είναι Εκείνος που κάνει για ας τα καράδια να πηγαίνουν ομαλά στη θάλασσα με τρόπο που να μπορέσετε να επιδιώξετε τη γεννηοδοσία Του. Γιατί είναι για ας γεμάτος Ευσπλαχνία.
17:67
وَإِذَا مَسَّكُمُ ٱلضُّرُّ فِي ٱلۡبَحۡرِ ضَلَّ مَن تَدۡعُونَ إِلَّآ إِيَّاهُۖ فَلَمَّا نَجَّىٰكُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ أَعۡرَضۡتُمۡۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ كَفُورًا
Κι αν ας πιάσει το κακό (το κίνδυνο) στη θάλασσα, αυτούς που επικαλείστε - εκτός του Ίδιου Εκείνου - δεν μπορούν να ας ώσουν. Όταν όμως ας ώσει (ο ΑΛΛΑΧ) (επαναφέροντάς ας) στη στερεά, απομακρύνετε (τότε) απ' Αυτόν. Πολύ αχάριστος είναι ο άνθρωπος!
17:68
أَفَأَمِنتُمۡ أَن يَخۡسِفَ بِكُمۡ جَانِبَ ٱلۡبَرِّ أَوۡ يُرۡسِلَ عَلَيۡكُمۡ حَاصِبࣰ ا ثُمَّ لَا تَجِدُواْ لَكُمۡ وَكِيلًا
μήπως τότε δεν φοβᾶστε ότι Ἐκεῖνος θὰ σας κατακπνίζει κάτω απ' τη γη - ότταν βρισκεστε στη στερεά -, ή ότι δεν θα στείλει ενάντιον σας - ένα δίαιο ανεμοστροβιλο (με βροχες και πέτρες), αι έπειτα να μη βρισκετε μια τον εαυτό σας αντιπρόσωπο (προστάτη απ' αυτή τη τιμωνία);
17:69
أَمۡ أَمِنتُمۡ أَن يُعِيدَكُمۡ فِيهِ تَارَةً أُخۡرَىٰ فَيُرۡسِلَ عَلَيۡكُمۡ قَاصِفࣰ ا مِّنَ ٱلرِّيحِ فَيُغۡرِقَكُم بِمَا كَفَرۡتُمۡ ثُمَّ لَا تَجِدُواْ لَكُمۡ عَلَيۡنَا بِهِۦ تَبِيعࣰ ا
Ή μήπως δεν φοβᾶστε ότι θα σας επαναφέρει πίσω - για δεύτερη φορά - στη θάλασσα και να σας στείλει ένα δυνατό άνεμο εναντίον σας να σας πνίξει, για την αποψία (την αχαριστία) σας, κι έπειτα να μη βρισκετε - εναντίον μας - για τον εαυτό σας βοηθό - γι' αυτό-;
17:70
۞وَلَقَدۡ كَرَّمۡنَا بَنِيٓ ءَادَمَ وَحَمَلۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ كَثِيرࣲ مِّمَّنۡ خَلَقۡنَا تَفۡضِيلࣰ ا
Κι έχουμε τιμήσει τα παιδία του Ἀδάμ, προμηθεύοντας σ' αυτά μέσα μεταφοράς πάνω στη γη και στη θάλασσα. Τους δώσαμε για τη συντήρησή τους ύπεροχα και αγνή τροφή, και - τους ξεχωρίσαμε με ειδική ευνοία πάνω από ένα μεγάλο μέρος της δημιουργίας μας.
17:71
يَوۡمَ نَدۡعُواْ كُلَّ أُنَاسِۭ بِإِمَٰمِهِمۡۖ فَمَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَأُوْلَٰٓئِكَ يَقۡرَءُونَ كِتَٰبَهُمۡ وَلَا يُظۡلَمُونَ فَتِيلࣰ ا
μια μέρα θα καλέσουμε όλους τους ανθρώπους με τους (σχετικούς) Ἱμάμ (τους Ἀποστόλους). Σ' όποιον έχει δοθεί το βιβλίο του στο δεξί του χέρι, θα το διαβάσει (μ' ευχαριστησιν) και δεν θα αδικηθεί στο παραμικρό.
17:72
وَمَن كَانَ فِي هَٰذِهِۦٓ أَعۡمَىٰ فَهُوَ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ أَعۡمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِيلࣰ ا
Ἀλλά αυτός που είναι τυφλός (που δεν οδηγήθηκε στην αλήθεια) σ' αυτό (τον κόσμο), θα είναι τυφλός και στη μέλλουσα Ζωή και πιο παραπλανημένος απο (ίσιο) Δρόμο.
17:73
وَإِن كَادُواْ لَيَفۡتِنُونَكَ عَنِ ٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ لِتَفۡتَرِيَ عَلَيۡنَا غَيۡرَهُۥۖ وَإِذࣰ ا لَّٱتَّخَذُوكَ خَلِيلࣰ ا
Κι ήταν παρ' ολίγο να σε
17:74
وَلَوۡلَآ أَن ثَبَّتۡنَٰكَ لَقَدۡ كِدتَّ تَرۡكَنُ إِلَيۡهِمۡ شَيۡـࣰٔ ا قَلِيلًا
Κι αν δεν σου δίναμε υποστήριξη δεν θα μπορούσες σχεδόν να αντισταθείς ο' αυτούς έστω για λίγο.
17:75
إِذࣰ ا لَّأَذَقۡنَٰكَ ضِعۡفَ ٱلۡحَيَوٰةِ وَضِعۡفَ ٱلۡمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيۡنَا نَصِيرࣰ ا
Στην περίπτωση αυτή θα σε δοκμάσαμε με ίση όδση (τιμωρίας) ο' αυτή τη ζωή και - (με ίση δόση στο θάνατο). Κι έπειτα δεν θα έδρισκες εναντίον μας χανένα βοηθό για σένα.
17:76
وَإِن كَادُواْ لَيَسۡتَفِزُّونَكَ مِنَ ٱلۡأَرۡضِ لِيُخۡرِجُوكَ مِنۡهَاۖ وَإِذࣰ ا لَّا يَلۡبَثُونَ خِلَٰفَكَ إِلَّا قَلِيلࣰ ا
Κι ήταν παρ' ολίγο να σε τρομάξουν - μαχιά απ' τη γη - με σκοπό να σε εκδιώξουν απ' αυτήν. Αλλά τότε ούτε αυτοί δεν θα έμεναν (εκεί) μετά από σένα, εκτός για λίγο καιρό.
17:77
سُنَّةَ مَن قَدۡ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ مِن رُّسُلِنَاۖ وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحۡوِيلًا
(Αυτός ήταν ο Διός μας) δρόμος με τους αποστόλους που τους έχουμε στείλει πριν από σένα. Και καμιά αλλαγή δεν θα βρεις στους δρόμους μας.
17:78
أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِدُلُوكِ ٱلشَّمۡسِ إِلَىٰ غَسَقِ ٱلَّيۡلِ وَقُرۡءَانَ ٱلۡفَجۡرِۖ إِنَّ قُرۡءَانَ ٱلۡفَجۡرِ كَانَ مَشۡهُودࣰ ا
Κάνε πλήρη προσευχή - κατά την κλίση του ηλίου (στη δύση), μέχρις (όπου πέσει) το σκοτάδι της νυχτας, και προσευχή του όρθιου με περισσότερη ανάγνωση (του Κορανίου). Βέβαια η προσευχή κι η ανάγνωση κατά τη χαραυγή γίνεται με την παρουσία των αγγέλων.
17:79
وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَتَهَجَّدۡ بِهِۦ نَافِلَةࣰ لَّكَ عَسَىٰٓ أَن يَبۡعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامࣰ ا مَّحۡمُودࣰ ا
Και στη διάρκεια της νύχτας, η προσευχή (θα είναι) μια επιπρόσθετη προσευχή (πνευματικής οφέλειας) για
17:80
وَقُل رَّبِّ أَدۡخِلۡنِي مُدۡخَلَ صِدۡقࣲ وَأَخۡرِجۡنِي مُخۡرَجَ صِدۡقࣲ وَٱجۡعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلۡطَٰنࣰ ا نَّصِيرࣰ ا
Και πες: "Κύριέ μου! Κάνε την εἰσοδό μου να γίνει στην Πόρτα Αληθείας (καὶ τη Τιμή) καὶ (το ἴδιο) τὴ ἔξοδός μου απ' την Πόρτα της Αληθείας (καὶ της Τιμής), καὶ δώσε μου απ' την Παρουσία Σου μια ἐξουσία να (με) βοηθά".
17:81
وَقُلۡ جَآءَ ٱلۡحَقُّ وَزَهَقَ ٱلۡبَٰطِلُۚ إِنَّ ٱلۡبَٰطِلَ كَانَ زَهُوقࣰ ا
Καὶ πες: "Η Αληθεία (τώρα) ἔχει φτάσει, καὶ το ψέμα χάθηκε. Πατί το ψέμα είναι (απ' τη φύση του) προορισμένο να χαθει".
17:82
وَنُنَزِّلُ مِنَ ٱلۡقُرۡءَانِ مَا هُوَ شِفَآءࣱ وَرَحۡمَةࣱ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا خَسَارࣰ ا
Καὶ στέλνουμε (βαθμαία) απ' το Κοράνιο εκείνο που είναι θεραπεία καὶ ἔλεος γι' αυτούς που πιστεύουν. Στους ἀπίστους όμως δεν προσθέτει εμή μόνο ζημία (πάνω σε ζημία).
17:83
وَإِذَآ أَنۡعَمۡنَا عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ أَعۡرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ كَانَ يَـُٔوسࣰ ا
Κι ακόμη όταν παραχωρούμε τη χάση μας στον ἄνθρωπο, ἀπομακρύνεται κι ἀποτράβιεται στη μεριά του, (αντί να μας πληιάσει). Κι όταν το κακό του ἀγγίζει παραδίδεται στην ἀπελπισία!
17:84
قُلۡ كُلࣱّ يَعۡمَلُ عَلَىٰ شَاكِلَتِهِۦ فَرَبُّكُمۡ أَعۡلَمُ بِمَنۡ هُوَ أَهۡدَىٰ سَبِيلࣰ ا
Πες: "Κάθε ἕνας ἐνεργεί σύμφωνα με τη διάθεση του. Ο Κύριος ὰς όμως γνωρίζει πολύ καλά, ποιος καθοδηγείται καλύτερα στον (ἴσιο) Δρόμο".
17:85
وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلرُّوحِۖ قُلِ ٱلرُّوحُ مِنۡ أَمۡرِ رَبِّي وَمَآ أُوتِيتُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِ إِلَّا قَلِيلࣰ ا
Καὶ σε ωτάνε για το Πνεύμα (της ἔμπνευσης). Πες: "Το Πνεύμα (φτάνει) κατά τη διαταγή του Κυρίου μου. Πολύ λίγα ὰς μεταδίδοντα (ω! ἄνθρωποι) απ' τη γνώση του πνεύματος"!
17:86
وَلَئِن شِئۡنَا لَنَذۡهَبَنَّ بِٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهِۦ عَلَيۡنَا وَكِيلًا
Αν το επιθυμούσαμε, θα μπορούσαμε να αποσύρουμε εκείνο που έχουμε εμπνεύσει σε σένα. Κι επειτα δεν θα έβρισκες - εναντίον μας- κανένα να σε υπερασπιστεί γι' αυτό!
17:87
إِلَّا رَحۡمَةࣰ مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّ فَضۡلَهُۥ كَانَ عَلَيۡكَ كَبِيرࣰ ا
Εκτός την ευσπλαχνία απ' τον Κυρίου. Ιδάν η Ευσοά Του (που μ αυτή σε περιόδευει η μεγάλη -) είναι μεγάλη - παγιαματικά - σε ένα.
17:88
قُل لَّئِنِ ٱجۡتَمَعَتِ ٱلۡإِنسُ وَٱلۡجِنُّ عَلَىٰٓ أَن يَأۡتُواْ بِمِثۡلِ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لَا يَأۡتُونَ بِمِثۡلِهِۦ وَلَوۡ كَانَ بَعۡضُهُمۡ لِبَعۡضࣲ ظَهِيرࣰ ا
Πες: 'Αν ενώνονταν όλοι μαζί, οι άνθρωποι και οι τζίν (τα πνεύματα) (με σκοπό να φέρουν το όμοιο μ' αυτό το Κοράνιο, δεν θα μπορούσαν να παραγάγουν το όμοιο μ' αυτό, κι αν ακόμα συνέδομε ο ένας τον άλλο με βοήθεια και υποστήριξη'.
17:89
وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ مِن كُلِّ مَثَلࣲ فَأَبَىٰٓ أَكۡثَرُ ٱلنَّاسِ إِلَّا كُفُورࣰ ا
Κι έχουμε στους ανθρώπους σ' αυτό το Κοράνιο κάθε είδους παραβολές (και παρομοιώσεις). Κι όμως οι περισσότεροι απ' τους ανθρώπους αρνούνται, (να το δεχτούν) εντός μονάχα με αχαριστία.
17:90
وَقَالُواْ لَن نُّؤۡمِنَ لَكَ حَتَّىٰ تَفۡجُرَ لَنَا مِنَ ٱلۡأَرۡضِ يَنۢبُوعًا
Κι είπαν: 'Δεν θα πιστέψουμε σε σένα, μέχρις ότου κάνεις μια πηγή να ξεπετάξει για μας (νερό) απ' τη γη.
17:91
أَوۡ تَكُونَ لَكَ جَنَّةࣱ مِّن نَّخِيلࣲ وَعِنَبࣲ فَتُفَجِّرَ ٱلۡأَنۡهَٰرَ خِلَٰلَهَا تَفۡجِيرًا
Ή, αν είχες κήπο από χουρμαδιές και σταφυλιά, κι έκανες τα ποτάμια να ξεπετάχτούν ανάμεσα τους, μεταφέροντας άφθονο νερό.
17:92
أَوۡ تُسۡقِطَ ٱلسَّمَآءَ كَمَا زَعَمۡتَ عَلَيۡنَا كِسَفًا أَوۡ تَأۡتِيَ بِٱللَّهِ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ قَبِيلًا
Ή, αν κάνεις τον ουρανό να πέσει σε κομμάτια - καθώς - είχες δηλώσει ότι (θα συνέβαινε) εναντίον μας, ή αν φέρεις το ΑΛΛΑΧ και τους αγγέλους μπροστά (μας) πρόσωπο με πρόσωπο,
17:93
أَوۡ يَكُونَ لَكَ بَيۡتࣱ مِّن زُخۡرُفٍ أَوۡ تَرۡقَىٰ فِي ٱلسَّمَآءِ وَلَن نُّؤۡمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّىٰ تُنَزِّلَ عَلَيۡنَا كِتَٰبࣰ ا نَّقۡرَؤُهُۥۗ قُلۡ سُبۡحَانَ رَبِّي هَلۡ كُنتُ إِلَّا بَشَرࣰ ا رَّسُولࣰ ا
Η αν έχεις διχό σου ένα σπίτ από χρυσάφι, ή αν ανεβαίνεις με (ανεμόσκαλα) ϊσα στον ουρανό. Και δεν θα πιστέψουμε αχόμα στο ανέβασμά σου, μέχρις ότου κατεβάξεις πάνω μας ένα βιβλίο, που μπορούμε να διαβάσουμε. Πες: "Άδέα στον Κύριό μου μήπως δεν είμαι τίποτε παρά ένας άνθρωπος,- ένας απόστολος".
17:94
وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤۡمِنُوٓاْ إِذۡ جَآءَهُمُ ٱلۡهُدَىٰٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَبَعَثَ ٱللَّهُ بَشَرࣰ ا رَّسُولࣰ ا
Και τι εμπόδιε τους ανθρώπους (τους αποίστους) να πιστέψουν, αφού ήδη τους έφτασε η Οδηγία, εκτός αν έλεγαν: "μήπως ο ΑΛΛΑΧ έστειλε ένας άνθρωπο (όμοιο μ' εμάς) για να είναι ο Απόστολος (Του)";
17:95
قُل لَّوۡ كَانَ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَلَٰٓئِكَةࣱ يَمۡشُونَ مُطۡمَئِنِّينَ لَنَزَّلۡنَا عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَلَكࣰ ا رَّسُولࣰ ا
Πες: "Αν ήταν στη γη άγγελοι, που να περιφέρονται ειρηνικά και ήσυχα, θα στέλνανε - οπωσδήποτε- απ' τον ουρανό ένας άγγελο για απόστολο".
17:96
قُلۡ كَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدَۢا بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرَۢا بَصِيرࣰ ا
Πες: "Αρκεί ο ΑΛΛΑΧ για μάστυρες μεταξύ μου και μεταξύ σας (ότι είμαι απόστολος). Στην αληθεία είναι καλός Γνώστης εκείνων που Τον υπηρετούν και βλέπει (τα πάντα).
17:97
وَمَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلۡمُهۡتَدِۖ وَمَن يُضۡلِلۡ فَلَن تَجِدَ لَهُمۡ أَوۡلِيَآءَ مِن دُونِهِۦۖ وَنَحۡشُرُهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ عُمۡيࣰ ا وَبُكۡمࣰ ا وَصُمࣰّ اۖ مَّأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ كُلَّمَا خَبَتۡ زِدۡنَٰهُمۡ سَعِيرࣰ ا
Εκείνου που ο ΑΛΛΑΧ καθοδηγεί βρίσκεται στην αληθή καθοδήγηση. Εκείνον όμως που αφήνει να παραπλανέται, δεν πρόκειται να βρει άλλο προστάτη εκτός απ' Αυτόν. Και κατά την Ημέρα της Έγερσης θα τους συγκεντρώσει όλους μαζί ένα σωρό, με τα πρόσωπα τους εξαπλωμένα στη γη, τυφλοί- κουφοί και άλαλοι. Η διαμονή τους θα είναι η Κόλασις. Και θα μεγαλώνουμε την
17:98
ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُم بِأَنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَقَالُوٓاْ أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمࣰ ا وَرُفَٰتًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ خَلۡقࣰ ا جَدِيدًا
Αὐτή θα εἶναι ἡ ἀμοιόή τους, γιατί ἀσήηθησαν τις Ἐντολές μας, καὶ εἶπαν: "Ὅταν θα μεταβληθοῦμε σε κόκαλα καὶ σχόνη, μήπως - πραγματικά - θα ἀναγεννηθοῦμε, (καὶ να γίνουμε) ένα νέο Δημιούργημα"
17:99
۞أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ قَادِرٌ عَلَىٰٓ أَن يَخۡلُقَ مِثۡلَهُمۡ وَجَعَلَ لَهُمۡ أَجَلࣰ ا لَّا رَيۡبَ فِيهِ فَأَبَى ٱلظَّٰلِمُونَ إِلَّا كُفُورࣰ ا
Ἡ μήπως δεν βλέπουν ότι ο ΑΛΛΑΧ που ἔπλασε τους οὐρανούς καὶ τη γῆ, ἔχει τη δύναμις να δημιουργήσει ὁμοίους μ' αὐτούς (πάλι); Κι θέσιοε γι' αὐτούς ένα προκαθορισμένο τέρμα, που γι' αὐτό δεν χωρά καμά ἀμφιβολία. Ἀλλά οἱ ἄδικοι ἀρνοῦνται (να το δεχτοῦν) ἐκτός μόνάχα με ἀχαριστία.
17:100
قُل لَّوۡ أَنتُمۡ تَمۡلِكُونَ خَزَآئِنَ رَحۡمَةِ رَبِّيٓ إِذࣰ ا لَّأَمۡسَكۡتُمۡ خَشۡيَةَ ٱلۡإِنفَاقِۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ قَتُورࣰ ا
Πες: "Ἂν εἴστε Κύριοι τῶν Θησαυρῶν τῆς Εὐσπλαχνίας τοῦ Κυρίου μου, - ἀλίμονο -, θα τους ἀναχαιτίζατε, ἀπὸ φόβο μη τους ἐξοδεύετε. Γιατί ὁ ἄνθρωπος εἶναι (πάντα) φιλάργυρος.
17:101
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ تِسۡعَ ءَايَٰتِۭ بَيِّنَٰتࣲۖ فَسۡـَٔلۡ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ إِذۡ جَآءَهُمۡ فَقَالَ لَهُۥ فِرۡعَوۡنُ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يَٰمُوسَىٰ مَسۡحُورࣰ ا
Καὶ δώσαμε στο μωσῆ ἐννέα φανερά Σημεῖα, κι ἐρώτησε (γι' αὐτό) τα Παιδία του Ἰσραήλ. Ὅταν ἤρθε σ' αὐτούς, τοτε ὁ Φαραώ του εἶπε: "Ὦ! μωσῆ σε θεωρῶ - πραγματικά - να εἶσαι γοητευμένος ! "
17:102
قَالَ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَآ أَنزَلَ هَٰٓؤُلَآءِ إِلَّا رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ بَصَآئِرَ وَإِنِّي لَأَظُنُّكَ يَٰفِرۡعَوۡنُ مَثۡبُورࣰ ا
Εἶπε (ὁ μωσῆς): "Γνωρίζεις κακά ότι αὐτά τα σημεῖα δεν ἔχουν σταθεῖ παρά μονὸ ἀπ' τον Κύριο τῶν οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς - με ὁρατή (σε σένα καὶ σ' ὅλους) ἀπόδειξη. Σε θεωρῶ - πραγματικά - ὦ! Φαραώ! να εἶσαι κατανικασμένος σε κατασροφή!"
17:103
فَأَرَادَ أَن يَسۡتَفِزَّهُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ فَأَغۡرَقۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ جَمِيعࣰ ا
Και θέλησε να τους διώξει απ' τη γη. Κι όμως Εμείς τον πνίξαμε κι όλους όσοι ήταν μαζί του.
17:104
وَقُلۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِۦ لِبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱسۡكُنُواْ ٱلۡأَرۡضَ فَإِذَا جَآءَ وَعۡدُ ٱلۡأٓخِرَةِ جِئۡنَا بِكُمۡ لَفِيفࣰ ا
Και - ύστερα απ' τη μετάνοιά τους- είπαμε στα Παιδιά του Ισραήλ: "Κατοικήστε (ασφαλισμένοι) στη γη". Όταν όμως φτάσει η υπόσχεση της μέρας Κρίσης θα σας συγκεντρώσουμε όλους μαζί σ' ανακατεμένη μάτζα.
17:105
وَبِٱلۡحَقِّ أَنزَلۡنَٰهُ وَبِٱلۡحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا مُبَشِّرࣰ ا وَنَذِيرࣰ ا
Και με την Αλήθεια το έχουμε στείλει (το Κοράνιο), και με την Αλήθεια έχει κατεβεί. Και δεν σ' έχουμε στείλει παρά μόνο να δώσεις Χαρούμενες Ειδήσεις και να προειδοποιήσεις (τους αμαρτωλούς).
17:106
وَقُرۡءَانࣰ ا فَرَقۡنَٰهُ لِتَقۡرَأَهُۥ عَلَى ٱلنَّاسِ عَلَىٰ مُكۡثࣲ وَنَزَّلۡنَٰهُ تَنزِيلࣰ ا
Και (είναι) ένα Κοράνιο που το έχουμε χωρίσει (σε τμήματα από καιρού σε καιρού), για να μπορέσεις να το απαγγείλεις στους ανθρώπους κατά διαστήματα. Και σου το έχουμε αποκαλύψει σταδιακά.
17:107
قُلۡ ءَامِنُواْ بِهِۦٓ أَوۡ لَا تُؤۡمِنُوٓاْۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ مِن قَبۡلِهِۦٓ إِذَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ يَخِرُّونَۤ لِلۡأَذۡقَانِۤ سُجَّدࣰ اۤ
Πες: "Είτε έχετε πιστέψει σ' αυτό, είτε δεν έχετε πιστέψει, είναι αλήθεια πως εκείνοι στους οποίους δόθηκε η γνώση - προκαταβολικά - όταν (τούτο) απαγγελθεί σ' αυτούς, ρίχνουν κάτω το πρόσωπό τους γονατίζοντας ολόκληρα μέχρι τα πηγούνια,
17:108
وَيَقُولُونَ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِن كَانَ وَعۡدُ رَبِّنَا لَمَفۡعُولࣰ ا
και λένε: "Δόξα στον Κύριό μας! Έχουν εκπληρωθεί - στ' αλήθεια- οι υποσχέσεις του Κυρίου μας"!
17:109
وَيَخِرُّونَ لِلۡأَذۡقَانِ يَبۡكُونَ وَيَزِيدُهُمۡ خُشُوعࣰ ا۩
Ρίχνουν κάτω το πρόσωπό τους γονατίζοντας, να κλαίνε και αυξάνεται η ταπεινοφροσύνη τους.
17:110
قُلِ ٱدۡعُواْ ٱللَّهَ أَوِ ٱدۡعُواْ ٱلرَّحۡمَٰنَۖ أَيࣰّ ا مَّا تَدۡعُواْ فَلَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ وَلَا تَجۡهَرۡ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتۡ بِهَا وَٱبۡتَغِ بَيۡنَ ذَٰلِكَ سَبِيلࣰ ا
Πες: "Επικαλεσθείτε τον ΑΛΛΑΧ ή επικαλεσθείτε τον Ραχμάν - τον Ευσπλαχνικό θεό - τον ΑΛΛΑΧ. με οποιοδήποτε (επίθετο) κι αν Τον προσφωνήσετε (έχει καλώς). Γιατί σ' Αυτόν ανήκουν οι πιο Όμορφες Ονομασίες. Και να μην εκφωνείς την Προσευχή σου μεγαλοφώνως, κι ούτε με χαμηλό τόνο, αλλά αναζήτησε ένα μέσο δρόμο ανάμεσά τους"
17:111
وَقُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي لَمۡ يَتَّخِذۡ وَلَدࣰ ا وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ شَرِيكࣱ فِي ٱلۡمُلۡكِ وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ وَلِيࣱّ مِّنَ ٱلذُّلِّۖ وَكَبِّرۡهُ تَكۡبِيرَۢا
Πες: "Δόξα (πρέπει) στον ΑΛΛΑΧ που δεν πήρε παιδί (δεν γέννησε), και δεν είχε συνέταιρο, στην εξουσία (Του). Κι ούτε (έχει ανάγκη) από κανένα για να Τον προστατεύσει από ταπείνωση. Και δόξασέ Τον για το ύψος της μεγαλοπρέπειάς Του".